Decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych niekiedy bywają dla polskich rodzin krzywdzące i niesprawiedliwe. Dlatego, jeśli nie zgadzasz się z jego opinią, napisz odwołanie. Masz na to 14 dni od chwili otrzymania odmownej rodzinne bez tajemnicCo powinno zawierać odwołanie od decyzji?Odwołanie od decyzji ZUS o przyznaniu renty socjalnej – co robić?W jakim terminie należy złożyć odwołanie?Odwołanie od decyzji to także apelacja i kasacjaZasiłki rodzinne bez tajemnicW ostatnim Indeksie Kapitału Ludzkiego przygotowanym przez Bank Światowy w połowie września 2020 r. Polska znalazła się w czołówce 27 krajów na świecie. Raport dotyczył kwestii potencjału rozwojowego kraju oraz wydatków ponoszonych przez państwo na walkę z nierównościami społecznymi. Wynik naszego kraju daje powody do zadowolenia, tym bardziej że na tle naszych zachodnich sąsiadów – Niemiec czy nawet Szwecji, Francji i Finlandii wypadliśmy naprawdę czasem, by uzyskać różnego rodzaju świadczenia, zasiłki czy odszkodowania, musimy się nieźle napocić. Najczęściej składamy wnioski o 500+, świadczenie z tytułu samotnego wychowywania dziecka, dodatek dot. rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego, zasiłek rodzinny czy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Popularne są również różnego rodzaju dodatki rehabilitacyjne, a także ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności oraz przyznawanie praw do renty i emerytury. I tutaj nie zawsze musimy spotkać się z przychylnym rozstrzygnięciem naszego zrobić w momencie uzyskania negatywnej odpowiedzi? Wystarczy, że napiszesz odwołanie od decyzji, którą wydał Zakład Ubezpieczeń od decyzji ZUS – gdzie złożyć?ZUS jest organem opiniotwórczym i decyzyjnym, co do przyznawania wszelkiego rodzaju świadczeń i zasiłków. Natomiast MOPS (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznym) i GOPS (Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej) to podmioty uprawnione do wypłaty tych pisemne odwołanie od decyzji złożysz na kilka sposobów:za pośrednictwem ZUS do właściwego miejscu zamieszkania MOPS-u,do sądu okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych,do sądu właściwego do rozpoznania sprawy,lub do samorządowego kolegium możesz również wysłać pocztą do oddziału ZUS (przesyłką poleconą ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru). Dzięki temu będziesz mieć pewność, że Twój wniosek dotarł do miejsca docelowego. Innym sposobem jest też ustne zaskarżenie decyzji do protokołu sporządzonego przez organ rentowy – najpóźniej w terminie 30 dni od daty otrzymania decyzji odmownej. Takie odwołanie, wraz z całą niezbędną dokumentacją, ZUS przesyła do sądu właściwego dla Twojego miejsca jest organ rentowy? To inaczej:jednostki organizacyjne ZUS – właściwe do wydawania decyzji w sprawach świadczeń,Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,kolejowe jednostki organizacyjne,wojskowe podmioty emerytalne, a także organy emerytalne resortów spraw wewnętrznych i od decyzji nie podlega żadnym opłatom sądowym. Ponadto, jeśli będziesz składał je ustnie lub listownie, pamiętaj o potwierdzeniu, które będzie dowodem na to, że w ogóle złożyłeś taką także —> Decyzja z MOPS – ile czeka się na pieniądze z 500 + i zasiłku rodzinnego?Co powinno zawierać odwołanie od decyzji?Decyzja o odmowie lub przyznaniu środków może mieć charakter powszechny albo typowo administracyjny. Zapewnia to Kodeks postępowania administracyjnego, a dokładnie art. 477/10 3 wg, którego prawidłowo sporządzone odwołanie obejmuje:oznaczenie zaskarżonej decyzji,treściwe i zwięzłe uzasadnienie zarzutów oraz wniosków,przytoczenie dowodów na poparcie zaistniałych okoliczności, np. zeznania świadków, opinia biegłych,dołączenie załączników,czytelny podpis ubezpieczonego bądź jego przedstawiciela ustawowego lub wszelkich decyzji odmownych dotyczących świadczeń socjalnych, przysługuje odwołanie. Dokładnie regulują je Kodeks cywilny oraz przepisy Ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń od decyzji ZUS o przyznaniu renty socjalnej – co robić?O tym czy uzyskasz prawo do renty socjalnej, decyduje spełnienie określonych warunków, które zawrzesz w swojej dokumentacji. Organ rentowy w ciągu 30 dni musi poinformować o podjęciu decyzji – niezależnie, czy jest ona pozytywna, czy duży wpływ ma opinia lekarza-orzecznika ZUS, od której możesz zgłosić sprzeciw do komisji lekarskiej. Masz na to 14 dni kalendarzowych od dnia doręczenia decyzji odmownej. Gdy nadal Twoja decyzja będzie niekorzystna, to przysługuje Ci wtedy miesięczny termin odwołania się do właściwego sądu okręgowego od dnia otrzymania negatywnej napisać odwołanie od decyzji ZUS? Prosty wzórNie istnieje jeden uniwersalny szkic wzoru, który będzie pasował zawsze i do każdej sytuacji. Takie pismo zależy od indywidualnej sytuacji wnioskującego i przyczyn, które skłoniły ZUS do wysłania opinii pewno odwołanie do ZUS musi spełniać wymogi pisma procesowego. Powinno więc być spisane oficjalnym i urzędowym językiem. Sąd Najwyższy w postanowieniu z roku przyjął, że odwołanie od decyzji organu rentowego musi zawierać:oznaczenie rodzaju pisma,tematykę wniosku oraz argumenty na poparcie przytoczonych okoliczności,wszelkie uwagi o jego charakterze,oznaczenie zaskarżonej decyzji wraz z przytoczeniem zarzutów wobec niej z dokładnym uzasadnieniem i jest też to, czy zaskarżasz tylko część, czy całą decyzję. W trakcie sporządzania dokumentu zerknij na poniższy wzór zaczerpnięty z oficjalnej strony ZUSu. Oto jego szkic —> odwołanie od decyzji ZUS!W jakim terminie należy złożyć odwołanie?Jeśli ZUS nie wyrazi zgody na wypłacanie zasiłku rodzinnego, czy to świadczenia 500+, zgodnie z art. 477/9 Kodeksu postępowania cywilnego4 przysługuje Ci miesięczny termin odwołania się od decyzji, licząc od dnia doręczenia pisma. Z kolei, gdy decyzja została doręczona ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, termin miesiąca płynie od daty wskazanej na potwierdzeniu. Natomiast, gdy odbyło się to listem zwykłym, umownie przyjmuje się, że przesyłka została doręczona w ciągu 7 dni od daty jej jeśli złożysz odwołanie od decyzji w oddziale ZUS, to pismo zostanie skierowane do sądu właściwego dla rozpatrzenia przysługuje również wtedy, gdy opinia co do przyznania świadczenia, np. osobie samotnie wychowującej dziecko, nie została wydana przez organ rentowy w ciągu najbliższych 2 miesięcy. Jeśli ZUS uzna odwołanie za uzasadnione, niezwłocznie zmienia lub uchyla swoją wcześniejszą decyzję – nie później niż w okresie 30 dni od dnia wniesienia odwołania. Natomiast, jeżeli odwołanie od decyzji nie zostało w całości albo w części uznane, to organ przekazuje taką decyzję do sądu wraz z pełnym uzasadnieniem – nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania po terminie – czy jest możliwe?Wniesienie odwołania na decyzję ZUS sprawdzane jest rygorystycznie pod względem terminowości. Gdy złożysz je po ustalonym czasie, sąd zazwyczaj odrzuci taki wniosek, nie nadając mu dalszego biegu. Od tej zasady jest tylko pewien się sytuacje, w których przekroczenie terminu jest niewielkie i wystąpiło z przyczyn, na które osoba odwołująca nie miała wpływu. Wtedy to sąd:oddala wniosek – jeśli nie ma podstaw do jego uwzględnienia,przyjmuje – zmieniając zaskarżoną decyzję częściowo lub w od decyzji to także apelacja i kasacjaGdy decyzja wydana przez sąd I instancji nie satysfakcjonuje Cię w pełni albo nie zgadzasz się z jej rozstrzygnięciem, możesz złożyć apelację do sądu apelacyjnego, czyli sądu tzw. II instancji. Czas wniesienia takiej apelacji wynosi jedynie 2 tygodnie, licząc od dnia otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem. Natomiast, gdy nie wnioskowałeś o wydanie uzasadnienia wniosku, to termin ten wynosi tydzień od ogłoszenia się od wyroku I instancji, apelację złóż nie później niż 3 tygodnie od dnia podania i od wydanego przez sąd II instancji wyroku przysługuje odwołanie, w postaci skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego. Taką skargę wnosisz do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania negatywnej decyzji wraz z uzasadnieniem. Dokonasz tego za pośrednictwem pełnomocnika będącego adwokatem bądź radcą do wniesienia kasacji przysługuje nie tylko skarżącemu, ale również

Decyzja po postępowaniu podatkowym jest dla podatnika wiążąca – ale można się od niej odwołać. Warto znać swoje prawa i w razie wątpliwości zwrócić się do organu II instancji. Odwołanie może pozwolić na uniknięcie kosztów, wynikających z krzywdzącej decyzji I instancji. Otrzymanie decyzji w postępowaniu podatkowym to nie wyrok – przedsiębiorca ma prawo odwołać się od decyzji organu skarbowego, jeśli jest ona krzywdząca lub niezgodna z przepisami. Jak to zrobić? Odwołanie od decyzji urzędu skarbowego – omówione zagadnienia: 1. Odwołanie od decyzji organu skarbowego – do kogo? 2. Terminy i zasady odwołania 3. Wynik odwołania Odwołanie od decyzji urzędu skarbowego – do kogo? Przedsiębiorcy po postępowaniu podatkowym przysługuje prawo do odwołania się do organu II instancji od decyzji organu I instancji. Najczęściej jest to urząd o stopień wyższy, choć może zdarzyć się, że organem II instancji będzie ten sam urząd, który występował jako instancja I. Zatem odwołujemy się od decyzji: Naczelnika urzędu skarbowego – do dyrektora izby administracji skarbowej, Naczelnika urzędu celno-skarbowego – do dyrektora izby administracji skarbowej lub do tego samego naczelnika, Wójta, burmistrza, prezydenta miasta, starosty, marszałka województwa – do samorządowego kolegium odwoławczego, Dyrektora izby skarbowej, samorządowego kolegium odwoławczego, Szefa KAS, Dyrektora KIS i Ministra Finansów – ponownie do tych samych organów. Terminy i zasady odwołania Odwołanie od decyzji organu skarbowego przedsiębiorca wnosi w terminie 14 dni od otrzymania decyzji. Co ważne, do II instancji odwołujemy się za pośrednictwem I instancji. Dzięki temu organ I instancji ma możliwość zapoznania się z wątpliwościami przedsiębiorcy i może jeszcze zmienić swoją decyzję. W przeciwnym razie jest zobowiązany w ciągu 14 dni przekazać dokumentację sprawy do organu II instancji. W odwołaniu należy ująć: Zarzuty przeciwko decyzji, Istotę i zakres żądania – czy odwołujemy się od całości decyzji, czy chcemy przekazania decyzji do ponownego rozpatrzenia przez I instancję, czy też wydania decyzji przez II instancję Dowody, argumenty, przepisy prawa, na podstawie których wnosimy odwołanie. Wynik odwołania Organ II instancji po rozpatrzeniu sprawy ma do dyspozycji kilka możliwości: Utrzymanie decyzji organu I instancji, Uchylenie decyzji organu I instancji w całości lub w części i wydanie własnej decyzji, Uchylenie decyzji organu I instancji w całości lub w części i przekazanie ponownie do rozpatrzenia przez I instancję, Umorzenie postępowania – w wyniku wycofania wniosku lub błędów formalnych. ▲ wróć na początek UWAGAZachęcamy do komentowania naszych artykułów. Wyraź swoje zdanie i włącz się w dyskusje z innymi czytelnikami. Na indywidualne pytania (z zakresu podatków i księgowości) użytkowników odpowiadamy przez e-mail, czat lub telefon – skontaktuj się z nami. Dodając komentarz na blogu, przekazujesz nam swoje dane: imię i nazwisko, adres e-mail oraz treść komentarza. W systemie odnotowywany jest także adres IP, z wykorzystaniem którego dodałeś komentarz. Dane zostają zapisane w bazie systemu WordPress oraz Disqus. Twoje dane są przetwarzane na podstawie Twojej zgody, wynikającej z dodania komentarza. Dane są przetwarzane wyłącznie w celu opublikowania komentarza na blogu. Dane w bazie systemu WordPress są w niej przechowywane przez okres funkcjonowania bloga. Dane w systemie Disqus zapisują się na podstawie Twojej umowy zawartej z firmą Disqus. O szczegółach przetwarzania danych przez Disqus dowiesz się ze strony. Zachęcamy do komentowania naszych artykułów. Wyraź swoje zdanie i włącz się w dyskusje z innymi czytelnikami. Na indywidualne pytania (z zakresu podatków i księgowości) użytkowników odpowiadamy przez e-mail, czat lub telefon – skontaktuj się z nami. Administratorem Twoich danych osobowych jest IFIRMA z siedzibą we Wrocławiu. Dodając komentarz na blogu, przekazujesz nam swoje dane: imię i nazwisko, adres e-mail oraz treść komentarza. W systemie odnotowywany jest także adres IP, z wykorzystaniem którego dodałeś komentarz. Dane zostają zapisane w bazie systemu WordPress. Twoje dane są przetwarzane na podstawie Twojej zgody, wynikającej z dodania komentarza. Dane są przetwarzane w celu opublikowania komentarza na blogu, jak również w celu obrony lub dochodzenia roszczeń. Dane w bazie systemu WordPress są w niej przechowywane przez okres funkcjonowania bloga. O szczegółach przetwarzania danych przez IFIRMA dowiesz się ze strony polityki prywatności serwisu Może te tematy też Cię zaciekawią

Odwołanie od decyzji podatkowej jest środkiem umożliwiającym podatnikowi zaskarżenie niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia podatkowego organu I instancji. Wniesienie odwołania przenosi sprawę podatkową do rozpoznania do organu wyższego stopnia. Jednocześnie powoduje, że zaskarżona decyzja, jeżeli nie nadano jej rygoru natychmiastowej wykonalności, nie podlega wykonaniu. Odwołanie od decyzji podatkowej stanowi więc istotny i ważny instrument w rękach podatnika, z którego może on skorzystać w razie niepomyślnego rozstrzygnięcia w pierwszej instancji. Ogólne wymogi formalne odwołania przewidziane w Ordynacji podatkowej Odwołanie od decyzji podatkowej przede wszystkim spełniać musi warunki formalne, które wymagane są od każdego pisma wnoszonego przez stronę w postępowaniu podatkowym. Wymogi te określone zostały w art. 168 § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa. Zgodnie z tym przepisem odwołanie od decyzji podatkowej zawierać powinno: 1) treść żądania, 2) wskazanie osoby, od której pochodzi, 3) wskazanie adresu lub adresu do doręczeń w kraju, 4) identyfikator podatkowy, 5) podpis osoby, która wnosi odwołanie. Identyfikatorem podatkowym, zgodnie z art. 3 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, będzie: ➤ numer PESEL – w przypadku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem PESEL nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami VAT; ➤ NIP – w przypadku pozostałych podmiotów. Odwołanie od decyzji podatkowej w formie elektronicznej Ordynacja podatkowa przewiduje możliwość wnoszenia pism, w tym odwołania od decyzji podatkowej, w formie elektronicznej. Wymogi formalne pisma składanego w formie elektronicznej określa art. 168 § 3a Ordynacji podatkowej. Odwołanie od decyzji podatkowej wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno: ➤ być podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP; ➤ zawierać dane w ustalonym formacie, zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru; ➤ zawierać adres elektroniczny wnoszącego podanie. Jeżeli odwołanie od decyzji podatkowej nie będzie spełniać powyższych wymogów, organ podatkowy wezwie wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia (art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej). Brak adresu elektronicznego oraz brak adresu w odwołaniu od decyzji podatkowej Jeżeli odwołanie od decyzji podatkowej wniesione w sposób tradycyjny (w formie papierowej) nie będzie zawierało adresu wnoszącego, organ podatkowy pozostawi odwołanie bez rozpatrzenia. W takim przypadku organ podatkowy nie wezwie podatnika od uzupełnienia tego braku oraz nie wyda postanowienia o pozostawieniu odwołania od decyzji bez rozpatrzenia (art. 169 § 1a w zw. z art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej). Jeżeli odwołanie zostało wniesione w formie elektronicznej przez ePUAP i nie zawiera w swojej treści adresu elektronicznego, to organ na podstawie art. 168 § 3b Ordynacji podatkowej, przyjmie, że adresem elektronicznym jest adres, z którego nadano odwołanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego. Szczególne wymogi formalne odwołania od decyzji podatkowej Odwołanie od decyzji podatkowej oprócz wymogów formalnych stawianych każdemu pismu wnoszonemu przez podatnika w postępowaniu podatkowym, powinno spełniać wymogi szczególne przewidziane wyłącznie dla odwołania od decyzji. Wymogi te określone zostały w art. 222 Ordynacji podatkowej. Odwołanie od decyzji podatkowej powinno zawierać: 1) zarzuty przeciw decyzji, 2) określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania, 3) wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Na gruncie art. 222 Ordynacji podatkowej, zarzuty muszą zostać ukierunkowane bezpośrednio na zakwestionowanie podstawy prawnej i/lub faktycznej wydanej decyzji i nie mogą abstrahować od jej treści. Nie muszą one zostać sformułowane w sposób w pełni profesjonalny, jednak musi z nich wynikać, jakie błędy w ocenie wnoszącego odwołanie, zostały na etapie stosowania prawa przez organ pierwszej instancji popełnione. Dopiero w takim przypadku otwarta będzie droga do powtórnego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy. Zarzuty w odwołaniu od decyzji podatkowej Z pewnością zarzuty to najważniejszy element odwołania. Zarzuty przeciw decyzji podatkowej to nic innego, jak wskazanie uchybień (błędów), które zdaniem odwołującego się, organ podatkowy I instancji popełnił przy wydawaniu decyzji podatkowej. Odwołujący się nie ma obowiązku podania w odwołaniu konkretnych paragrafów albo ustępów ustaw. Wystarczy, że opisze swoimi słowami na czym jego zdaniem polegają wady oraz uchybienia zaskarżonej decyzji. Wyrok NSA z r., II FSK 1893/11: Podatnik w odwołaniu od decyzji podatkowej nie musi używać terminu ”zarzuty”, wystarczy, że ze sformułowań odwołania wynika niezgodność z prawem kwestionowanego rozstrzygnięcia, zwłaszcza, gdy odwołanie wskazuje na istnienie innego stanu faktycznego, niż to wynika z treści zaskarżonej decyzji. Z kolei określenie istoty i zakresu żądania należy rozumieć jako obowiązek wnoszącego odwołanie wskazania czego w danym postępowaniu odwoławczym się domaga, w szczególności, czy domaga się zmiany czy też uchylenia decyzji, czy tylko jej części. Wskazanie natomiast dowodów uzasadniających żądanie dotyczy przytoczenia w odwołaniu tych dowodów, które potwierdzają żądania i wnioski strony; chodzi tu o te dowody, które składają się na materiał sprawy. Odwołanie powinno zawierać zarzuty, które jeśli okazałyby się uzasadnione, wywarłyby wpływ na ustalenie wymiaru podatku i które muszą być na tyle sprecyzowane oraz poparte należytymi dowodami, aby organ II instancji miał możliwość ustosunkowania się do okoliczności, które według podatnika skutkują wadliwością wydanego rozstrzygnięcia. Wnioski w odwołaniu od decyzji podatkowej Istota i zakres żądania odwołania od decyzji podatkowej to wskazanie przez odwołującego się tego, czego domaga się od organu rozpoznającego sprawę w II instancji. Rozstrzygnięcia możliwe do podjęcia w wyniku rozpoznania odwołania od decyzji podatkowej znaleźć można w art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej. Podatnik powinien wskazać, jakiego rozstrzygnięcia domaga się od organu II instancji, mając na uwadze, z jednej strony treść art. 233 § 1 oraz 2 Ordynacji podatkowej, z drugiej strony bacząc, aby formułowane żądanie było adekwatne do stawianych zarzutów. Czy organ podatkowy jest związany wnioskami odwołania? Organ odwoławczy nie jest związany ani zarzutami, ani wnioskami odwołującego się. Jednakże w decyzji podatkowej powinien wyjaśnić, z jakich powodów zarzuty oraz żądania podatnika uznał za zasadne albo niezasadne. Wskazanie dowodów Ostatnim elementem odwołania od decyzji podatkowej jest wskazanie dowodów uzasadniających żądanie uchylenia albo zmiany zaskarżonej decyzji podatkowej. Wymóg ten nie zawsze będzie realizowany przez podatnika, co wynikać będzie z charakteru zarzutów. Jeżeli w odwołaniu od decyzji podatkowej podatnik nie będzie kwestionował ustalonego przez organ podatkowy stanu faktycznego, a wyłącznie błędne zastosowanie przepisów prawa materialnego albo błędną wykładnię przepisów, to trudno aby miał wskazywać dowody uzasadniające swoje żądanie. Braki w zakresie wymogów szczególnych odwołania Jeżeli wniesione odwołanie nie będzie zawierało powyższych elementów organ odwoławczy powinien wezwać stronę postępowania do uzupełnienia istniejących braków formalnych. Wyrok WSA w Krakowie z dnia r., I SA/Kr 1648/14: Z odwołań nie można było wyczytać ani jakichkolwiek zarzutów stawianych decyzjom organu pierwszej instancji, ani skonkretyzowanego poprzez wskazanie istoty i zakresu, żądania wnoszącego przedmiotowe odwołania. Zasadnie zatem organ rozpatrujący te odwołania, wezwał skarżącego w trybie art. 169 § 1 w związku z art. 222 Ordynacji podatkowej do usunięcia braków formalnych odwołań tj. o wskazanie zarzutów przeciw decyzjom, określenie istoty i zakresu żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazania dowodów uzasadniających to żądanie. Wyrok WSA w Krakowie z dnia r., III SA/Kr 1177/18: W sytuacji, gdy odwołanie nie zawiera elementów, o których mowa w art. 222 organ odwoławczy winien potraktować je jak każde podanie, a zatem zastosować art. 169 § 1 stosownie do którego jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Termin na złożenie odwołania od decyzji podatkowej Podatnik powinien wnieść odwołanie od decyzji podatkowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia (art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Do tego terminu wlicza się wszystkie dni kalendarzowe, tzn. zarówno robocze, jak i wolne od pracy. Jeżeli ostatni dzień na wniesienie odwołania przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 12 § 5 Ordynacji podatkowej). Przy obliczaniu 14-dniowego terminu na wniesienia odwołania nie wlicza się dnia, w którym nastąpiło doręczenie decyzji organu I instancji (art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej). Adresat odwołania Odwołanie od decyzji podatkowej wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał skarżoną decyzję. W treści odwołania (w tzw. ”głowie” pisma) podatnik powinien jako jej adresata wskazać organ II instancji. Na kopercie, jeżeli decyduje się wysłać odwołanie pocztą, jako adresata przesyłki powinien wskazać organ I instancji. Jeżeli chciałby złożyć odwołanie osobiście w urzędzie, powinien złożyć odwołanie w biurze podawczym organu, który wydał zaskarżoną decyzję (organ I instancji). Organ I instancji przekaże odwołanie od decyzji podatkowej organowi II instancji i ustosunkuje się do zarzutów odwołania. Podatnik zostanie o tym pisemnie poinformowany (art. 227 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej). Odwołanie od decyzji naczelnika urzędu celno-skarbowego Po wprowadzeniu ustawy o KAS (Krajowej Administracji Skarbowej) odwołanie od decyzji wymiarowej wydanej przez naczelnika urzędu kontroli celno-skarbowego rozpoznaje ten sam organ. Podstawa prawna: art. 13 § 1 pkt 1a Ordynacji podatkowej, art. 221a § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 83 ust. 6 ustawy o Krajowej Administracji rozwiązanie w mojej ocenie spowoduje iluzoryczność dwuinstancyjnego postępowania podatkowego. Co więcej, dla przeciętego Kowalskiego rozwiązanie to w znaczny sposób komplikuje stosowanie przepisów w postępowaniu podatkowym – od decyzji naczelników urzędów skarbowych odwołanie przysługiwać będzie nadal do dyrektora izby administracji skarbowej, zaś od decyzji naczelnika urzędu celno-skarbowego do tego samego organu tj. naczelnika urzędu celno-skarbowego. Zatytułowanie pisma inaczej niż odwołanie Wyrok NSA z r., II FSK 74/06: Nienazwanie czy też błędne nazwanie czynności procesowej, np. odwołania, nie przesądza jeszcze o jej treści. W związku z tym należy zauważyć, że rygoryzm przepisu art. 222 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / 2005 nr 8 poz. 60 ze zm./ nie jest bezwzględny i niedotrzymanie warunków, o których w nim mowa, nie wywołuje z mocy prawa negatywnych skutków dla strony postępowania podatkowego. Rygoryzm wynikający z art. 222 Ordynacji podatkowej powinien być rozpatrywany w kontekście konkretnej sprawy i nie powinien być nadmierny. Dwuinstancyjność postępowania podatkowego a odwołanie od decyzji podatkowej Zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego jest zaliczana do podstawowych zasad postępowania, jest to również zasada konstytucyjna wyrażona w art. 78 Konstytucji. Zgodnie z nią każda sprawa rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu pierwszej instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji. Sprawa powinna być zatem dwukrotnie rozpoznana i rozstrzygnięta najpierw przez organ pierwszej, a następnie przez organ drugiej instancji. Konsekwencją powyższej zasady jest ukształtowanie postępowania odwoławczego, w ten sposób, że organ odwoławczy nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, lecz zobowiązany jest do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy. Dwuinstancyjność postępowania oznacza, że złożenie przez stronę odwołania od decyzji podatkowej organu pierwszej instancji powoduje, iż sprawa rozpoznawana jest ponownie przez organ odwoławczy. Organ ten rozpoznaje sprawę, a nie odwołanie. Wielość rozstrzygnięć w jednej decyzji podatkowej Ponieważ postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, strona ma prawo do dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Zasada ta nie znajduje jednak zastosowania w przypadku tzw. roszczeń podzielnych (każde z nich może być przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia, przy czym rozstrzygnięcia te mogą zostać zamieszczone w jednej decyzji w sensie formalnym – w jednym akcie). W takiej sytuacji odwołanie wniesione w stosunku do części, a nie całości rozstrzygnięć powoduje, iż organ odwoławczy jest uprawniony i obowiązany do rozpatrzenia sprawy tylko w zakresie objętym odwołaniem. Natomiast w części nie objętej odwołaniem decyzja staje się ostateczna. Odwołanie od decyzji podatkowej – orzecznictwo sądów administracyjnych Wyrok NSA oz. w Katowicach z r., I SA/Ka 2058/00: Wystarczy jeśli z pisma wynika, że strona daje w nim jednoznaczny wyraz temu, iż nie zgadza się z treścią rozstrzygnięcia i wynika z niego wola jego zaskarżenia. Pismo takie powinno być wówczas traktowane jako odwołanie w rozumieniu art. 220 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa / nr 137 poz. 926 ze zm./, które jednak nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych w art. 222 Ordynacji podatkowej, z możliwością uzupełnienia w trybie art. 169 Ordynacji podatkowej i związanymi z tym skutkami. Wyrok NSA oz. we Wrocławiu z r., SA/Wr 1996/95: Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji. Wyrok WSA w Gdańsku z r., I SA/Gd 1061/12: Zasada dwuinstancyjności nie wyklucza dokonania odmiennej oceny materiału dowodowego zgromadzonego już w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Organ odwoławczy nie jest bowiem organem stricte kontrolującym prawidłowość rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, ale samodzielnie, w oparciu o już zgromadzone (ewentualnie uzupełnione) dowody, ponownie rozstrzyga sprawę. Ponowne rozstrzygnięcie oznacza zatem dokonanie ponownych ustaleń faktycznych, a nie tylko przyjęcie tych, które wynikają z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Pomoc przy sporządzaniu odwołań w sprawach podatkowych Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych Szymała Zaremba oferuje pomoc prawną przy sporządzaniu odwołań od decyzji podatkowych. Usługa polega na przygotowaniu odwołania od decyzji naczelnika urzędu skarbowego albo naczelnika urzędu celno-skarbowego oraz zastępstwie w postępowaniu odwoławczym przed organem drugiej instancji. Jeżeli jesteście Państwo zainteresowani skorzystaniem z naszych usług, zapraszamy do kontaktu. Skarga do WSASkarga do WSA jest pismem procesowym, które inicjuje postępowanie sądowadministracyjne. Jest to pismo, które zarazem pozwala na kontrolę przez niezawisły sąd administracyjny decyzji podatkowych wydawanych przez organy podatkowe, które należą do władzy wykonawczej. Rygor natychmiastowej wykonalności decyzji podatkowejWykonalność decyzji podatkowej oznacza dla organu podatkowego możliwość przymusowej realizacji spełnienia świadczenia będącego przedmiotem decyzji podatkowej. Dla podatnika oznacza to możliwość podjęcia przez organ podatkowy kroków w celu wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji. Karuzela podatkowa – wyroki sądów administracyjnychW poprzednich artykułach pisałem o karuzeli podatkowej oraz o orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącym karuzeli podatkowej. Czas na przedstawienie najważniejszych orzeczeń krajowych sądów administracyjnych, czyli wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego NSA, oczywiście dotyczących karuzeli podatkowej. About Latest Posts Adwokat. Partner w Szymała Zaremba Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych Sp. p. Wpisany na listę adwokatów prowadzoną przez Okręgową Radę Adwokacką we Wrocławiu. Specjalizacje: prawo podatkowe, postępowanie podatkowe, prawo karne skarbowe, postępowanie sądowoadministracyjne, egzekucja administracyjna.☎ +48 507 407 800✉ msz@

Nawet 400 zł miesięcznie mogą stracić osoby, które nie przypilnują jego przeliczenia przez ZUS przy przechodzeniu na emeryturę. Eksperci radzą, żeby złożyć wniosek w tej sprawie. Do naszej redakcji zwracają się czytelnicy z problemami z przeliczeniem kapitału początkowego w związku z licznymi zmianami przepisów (w 2011 r., w 2013 r. oraz 2015 r.). Szczególnie ta ostatnia, wprowadzająca zasadę, że okres urlopu wychowawczego jest uznawany za składkowy – powoduje znaczne zwiększenie wysokości świadczenia. – Znam przypadki, że osoby mające ustalony kapitał początkowy np. w 2002 r. nie zostały poinformowane o przeliczeniu, które mogło zwiększyć świadczenie nawet o 400 zł miesięcznie – wyjaśnia Bogusława Nowak-Turowiecka, niezależny ekspert ubezpieczeniowy. – W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy się wybrać do oddziału ZUS do doradcy emerytalnego. Ja sam skierowałem do nich kilka osób – podkreśla Bogdan Kubiak, zastępca przewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. Jest druk Sprawdziliśmy, jak to wygląda w skali kraju. Pracownicy Centrum Obsługi Telefonicznej informują, że kapitał początkowy jest przeliczany z urzędu w przypadku składania wniosku o emeryturę. Natomiast nie mówią nic o składaniu wniosku o przeliczenie samego kapitału. Natomiast Centrala ZUS przyznaje, że aby mieć pewność, że kapitał początkowy został zweryfikowany, należy złożyć wniosek. – W przypadku ZUS obowiązuje prosta zasada. Nie ma wniosku, nie ma decyzji – tłumaczy Bartosz Nowak, radca prawny z Jeleniej Góry. ZUS podkreśla, że można go napisać odręcznie, wówczas poza sprecyzowanym żądaniem ponownego ustalenia wysokości kapitału początkowego w związku ze zmianą przepisów w sposobie jego obliczania należy podać swoje dane: imię, nazwisko, adres zamieszkania i zameldowania, jeżeli jest inny niż adres zamieszkania, nr PESEL oraz znak sprawy, który zaczyna się od symbolu KPU (podany jest na każdej decyzji dotyczącej kapitału początkowego). – Można również wykorzystać na wzór formularz „Wniosek w sprawie kapitału początkowego” o symbolu EKP, który jest zamieszczony na stronie internetowej zakładu – podkreśla Wojciech Andrusiewicz, rzecznik ZUS. – Do czego zachęcamy, ponieważ jest to gotowy formularz, który zawiera wszystkie niezbędne informacje do ponownego ustalenia kapitału początkowego – dodaje. – Tylko skoro jest taki druk, to dlaczego ludzie nie są o nim informowani – zastanawia się Bogusława Nowak-Turowiecka. Formularz EKP ma też swoje pułapki. Druki interaktywne, które można wypełnić w internecie, nie pozwalają na wpisanie numeru wcześniejszej decyzji, oznaczonej jako KPU. Trzeba więc wpisać go ręcznie już po wydrukowaniu. Jak wyjaśnia Wojciech Andrusiewicz, numer sprawy kapitału początkowego jest jedną z danych identyfikacyjnych, której wpisanie we wniosku o ponowne ustalenie kapitału początkowego ułatwia odszukanie sprawy w systemie informatycznym ZUS. Nie jest to jednak obligatoryjne. – Jeżeli we wniosku nie zostanie podany numer sprawy KPU, pracownicy ZUS będą identyfikować daną sprawę, np. po numerze PESEL ubezpieczonego – podkreśla Wojciech Andrusiewicz. Twarde prawo To, jak ma wyglądać wniosek, określa rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe ( z 2011 r., nr 237 poz. 1412). – Sporządzony przez ZUS formularz wniosku w sprawie kapitału początkowego zawiera wszystkie elementy wymienione w tym rozporządzeniu – mówi Wojciech Andrusiewicz. Zgodnie z nim wniosek o przyznanie świadczenia, a więc także o przeliczenie kapitału początkowego powinien zawierać nie tylko numer świadczenia lub numer sprawy, lecz także wskazanie organu. Co więcej, rozporządzenie określa, że organ rentowy pozostawia bez rozpoznania wniosek, który nie zawiera takich danych. Ale w przypadku kapitału jest jeszcze jedna pułapka. Otóż w sytuacji, gdy organ rentowy rozpatrując np. wniosek o przyznanie emerytury z urzędu bada, czy w danej sprawie mają zastosowanie przepisy zmieniające sposób obliczania wcześniej ustalonego kapitału początkowego, decyzję wyda tylko wówczas, gdy przeliczenie jest możliwe i zmieni się jego wartość. – W przeciwnym przypadku, gdy organ rentowy stwierdzi brak możliwości ponownego ustalenia kapitału początkowego lub pomimo przeliczenia kwota kapitału początkowego nie ulegnie zmianie, organ rentowy nie ma podstaw do wydania decyzji w sprawie kapitału początkowego z urzędu – dodaje Wojciech Andrusiewicz. – Te wątpliwości dotyczące zasad przeliczania kapitału początkowego powinny zostać jak najszybciej wyjaśnione – podkreśla Bogdan Grzybowski, dyrektor Wydziału Polityki Społecznej OPZZ, członek Rady Nadzorczej ZUS. – I dlatego na najbliższym posiedzeniu Rady Nadzorczej ZUS będę wnioskował, aby zarząd wydał jasne wytyczne dla wszystkich pracowników obsługi klienta. Podobnie jak to miało miejsce w przypadku emerytur pomostowych – dodaje. Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję

Jaki podmiot będzie administratorem twoich danych osobowych Administratorem Twoich danych będzie CAMPTER spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Oświęcimska 7, 42-700 Lubliniec, wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000416788 przez Sąd Rejonowy w Częstochowie XVII Wydział Gospodarczy KRS, REGON: 242909421, NIP: 5732841799. Jakie dane będą zbierane oraz w jakim celu Będą to, Twoje dane osobowe, w szczególności pozostawione przez Ciebie w wysyłanym formularzu lub przesłane poprzez e-mail: imię, nazwisko, adres IP, adres e-mail, telefon, pliki cookies, niezbędne dla prawidłowego korzystania ze strony internetowej, serwisów i innych użyteczności oraz w celach w zakresie niezbędnym do prawidłowego świadczenia usług, prawidłowego wykonania umowy, lub do podjęcia działań, które dotyczą Twoich danych, przed zawarciem umowy między innymi takich jak Kontakt z Tobą, jak również niezbędnym do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze. Jakim podmiotom możemy przekazać Twoje dane osobowe Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawem dane osobowe możemy przekazywać podmiotom, które przetwarzają przekazane dane na nasze zlecenie, np. podmiotom współpracującym zarówno osobowe jak i kapitałowe, podwykonawcom naszych usług, jak również podmiotom, które są uprawnione do uzyskania danych osobowych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w sytuacji gdy, uprawnione podmioty wystąpią z takim żądaniem z podaniem podstawy prawnej np. Sądy lub Prokuratura. Twoje dane osobowe będą przekazywane również do podmiotów współpracujących z w celu realizacji świadczonych usług. Twoje prawa do Twoich danych. Okres przetwarzania danych Administrator danych osobowych przetwarza Twoje dane osobowe na czas realizacji celów, w którym dane te są przetwarzane oraz przez okres 10 lat od dnia zakończenia realizacji celów, w których dane te są przetwarzane. Twoim głównym prawem jest żądanie dostępu do Twoich danych osobowych, sprostowania, usunięcia lub ograniczenia ich przetwarzania. Kolejnym Twoim prawem jest możliwość przenoszenia Twoich danych, wycofania zgody na przetwarzanie Twoich danych osobowych, jak również zgłoszenie sprzeciwu oraz prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego. Szczegółowe informacje w zakresie Twoich praw znajdziesz tutaj: Zasadność z przetwarzaniem i gromadzeniem Twoich danych Twoje dane osobowe, będą przetwarzane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Twoje dane osobowe są niezbędne do prawidłowego wykonania usług i są konieczne w zakresie prawidłowego stosowania regulaminów lub podobnych dokumentów dostępnych w naszych usługach i z których będziesz korzystać. Jednocześnie zasadność przetwarzania i gromadzenia Twoich danych osobowych jest związana z dopasowywaniem treści usług do Twoich potrzeb i oczekiwań. Co więcej zasadność przetwarzania i gromadzenia Twoich danych osobowych jest związana z zapewnieniem bezpieczeństwa, udoskonalaniem i pomiarem danych osobowych, jak również marketing bezpośredni własnych usług który jest uzasadniony szeroko rozumianym interesem Administratora i który polega w szczególności na kontakcie z Tobą w dowolnej formie i analizie uzyskanych od Ciebie informacji, celem prawidłowego oferowania i świadczenia usług. Tym samym przetwarzanie Twoich danych osobowych dla celów prawidłowego wykonania usług oraz w celach marketingu bezpośredniego będzie odbywać się na podstawie Twojej wyraźnej i dobrowolnej zgody, poprzez świadome zaznaczenie checkboxa o treści „Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych”, który znajduje się na końcu formularza kontaktowego. Wyrażenie zgody w zakresie Twoich danych Wobec powyższego prosimy o zapoznanie się z poniższymi informacjami oraz wyrażenie zgody poprzez zaznaczenie pola „Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych”. Twoja zgoda jest dobrowolna i w każdym dowolnym momencie możesz ją wycofać, przy czym wycofanie Twojej zgody nie będzie miało wpływu na zgodność z prawem w zakresie przetwarzania Twoich danych, na podstawie wyrażonej Twojej zgody, przed jej wycofaniem. Jeżeli nie ukończyłeś 16 roku życia, koniecznym jest zaaprobowanie lub wyrażenie zgody przez osobę sprawującą władzę rodzicielską lub opiekę nad dzieckiem. Biorąc pod uwagę powyższe, wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych, w celach prawidłowego wykonania świadczonych usług oraz w celach marketingu bezpośredniego własnych usług które są zbierane w ramach korzystania przeze mnie ze stron internetowych, serwisów innych użyteczności w tym zapisywanych w plikach cookies przez Campter zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie ochrony danych osobowych, w szczególności przepisów prawa w zakresie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), które wejdzie w życie po 25 maja 2018 roku. Jaki podmiot będzie administratorem twoich danych osobowych Administratorem Twoich danych będzie CAMPTER spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ul. Oświęcimska 7, 42-700 Lubliniec, wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000416788 przez Sąd Rejonowy w Częstochowie XVII Wydział Gospodarczy KRS, REGON: 242909421, NIP: 5732841799. Jakie dane będą zbierane oraz w jakim celu Będą to, Twoje dane osobowe, w szczególności pozostawione przez Ciebie w wysyłanym formularzu lub przesłane poprzez e-mail: imię, nazwisko, adres IP, adres e-mail, telefon, pliki cookies, niezbędne dla prawidłowego korzystania ze strony internetowej, serwisów i innych użyteczności oraz w celach w zakresie niezbędnym do prawidłowego świadczenia usług, prawidłowego wykonania umowy, lub do podjęcia działań, które dotyczą Twoich danych, przed zawarciem umowy między innymi takich jak Kontakt z Tobą, jak również niezbędnym do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze. Jakim podmiotom możemy przekazać Twoje dane osobowe Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawem dane osobowe możemy przekazywać podmiotom, które przetwarzają przekazane dane na nasze zlecenie, np. podmiotom współpracującym zarówno osobowe jak i kapitałowe, podwykonawcom naszych usług, jak również podmiotom, które są uprawnione do uzyskania danych osobowych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w sytuacji gdy, uprawnione podmioty wystąpią z takim żądaniem z podaniem podstawy prawnej np. Sądy lub Prokuratura. Twoje dane osobowe będą przekazywane również do podmiotów współpracujących z w celu realizacji świadczonych usług. Twoje prawa do Twoich danych. Okres przetwarzania danych Administrator danych osobowych przetwarza Twoje dane osobowe na czas realizacji celów, w którym dane te są przetwarzane oraz przez okres 10 lat od dnia zakończenia realizacji celów, w których dane te są przetwarzane. Twoim głównym prawem jest żądanie dostępu do Twoich danych osobowych, sprostowania, usunięcia lub ograniczenia ich przetwarzania. Kolejnym Twoim prawem jest możliwość przenoszenia Twoich danych, wycofania zgody na przetwarzanie Twoich danych osobowych, jak również zgłoszenie sprzeciwu oraz prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego. Szczegółowe informacje w zakresie Twoich praw znajdziesz tutaj: Zasadność z przetwarzaniem i gromadzeniem Twoich danych Twoje dane osobowe, będą przetwarzane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Twoje dane osobowe są niezbędne do prawidłowego wykonania usług i są konieczne w zakresie prawidłowego stosowania regulaminów lub podobnych dokumentów dostępnych w naszych usługach i z których będziesz korzystać. Jednocześnie zasadność przetwarzania i gromadzenia Twoich danych osobowych jest związana z dopasowywaniem treści usług do Twoich potrzeb i oczekiwań. Co więcej zasadność przetwarzania i gromadzenia Twoich danych osobowych jest związana z zapewnieniem bezpieczeństwa, udoskonalaniem i pomiarem danych osobowych, jak również marketing bezpośredni własnych usług który jest uzasadniony szeroko rozumianym interesem Administratora i który polega w szczególności na kontakcie z Tobą w dowolnej formie i analizie uzyskanych od Ciebie informacji, celem prawidłowego oferowania i świadczenia usług. Tym samym przetwarzanie Twoich danych osobowych dla celów prawidłowego wykonania usług oraz w celach marketingu bezpośredniego będzie odbywać się na podstawie Twojej wyraźnej i dobrowolnej zgody, poprzez świadome zaznaczenie checkboxa o treści „Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych”, który znajduje się na końcu formularza kontaktowego. Wyrażenie zgody w zakresie Twoich danych Wobec powyższego prosimy o zapoznanie się z poniższymi informacjami oraz wyrażenie zgody poprzez zaznaczenie pola „Wyrażam zgodę na przetwarzanie danych osobowych”. Twoja zgoda jest dobrowolna i w każdym dowolnym momencie możesz ją wycofać, przy czym wycofanie Twojej zgody nie będzie miało wpływu na zgodność z prawem w zakresie przetwarzania Twoich danych, na podstawie wyrażonej Twojej zgody, przed jej wycofaniem. Jeżeli nie ukończyłeś 16 roku życia, koniecznym jest zaaprobowanie lub wyrażenie zgody przez osobę sprawującą władzę rodzicielską lub opiekę nad dzieckiem. Biorąc pod uwagę powyższe, wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych, w celach prawidłowego wykonania świadczonych usług oraz w celach marketingu w tym marketing bezpośredni własnych usług które są zbierane w ramach korzystania przeze mnie ze stron internetowych, serwisów innych użyteczności w tym zapisywanych w plikach cookies przez zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie ochrony danych osobowych, w szczególności przepisów prawa w zakresie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), które wejdzie w życie po 25 maja 2018 roku.

Osoba ubezpieczona może złożyć wniosek do ZUS o ponowne ustalenie wysokości emerytury w związku z zaniżonym stażem pracy. Może zdarzyć się, że po ponownym ustaleniu wysokości emerytury, ZUS w dalszym ciągu będzie ją zaniżał. Czy w takiej sytuacji możliwe jest odwołanie się od prawomocnej decyzji ZUS dotyczącej wysokości emerytury? PROBLEM Nasza pracownica od października 2006 r. pobiera wcześniejszą emeryturę. Do ustalenia wysokości świadczenia ZUS uwzględnił 21 lat i 7 miesięcy okresów składkowych i nieskładkowych. Ponieważ według obliczeń ubezpieczonej długość stażu pracy wynosiła ponad 23 lata, w 2013 r. złożyła do ZUS wniosek o ponowne ustalenie wysokości emerytury w związku z zaniżonym stażem pracy. ZUS przyznał się do popełnionego błędu i na nowo ustalił wysokość emerytury, przyjmując staż emerytalny w wymiarze 23 lata i 2 miesiące okresów składkowych i nieskładkowych. Decyzja w sprawie została wydana 13 grudnia 2013 r. Pracownica otrzymała wyrównanie za 3 lata. Jednak zgodnie z moimi obliczeniami ZUS w dalszym ciągu zaniża staż o 6 miesięcy. Czy w takiej sytuacji jest jeszcze możliwość ponownej korekty decyzji, skoro emeryturę przyznano w 2006 r.? RADA Tak. Od decyzji wydawanych przez organ rentowy przysługują środki odwoławcze. Odwołanie od decyzji ZUS można wnieść do sądu okręgowego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie miesiąca od dnia otrzymania decyzji. Zobacz również serwis: Emerytury i renty UZASADNIENIE Jeśli w dalszym ciągu Państwa pracownica nie zgadza się z wyliczonym przez organ rentowy stażem pracy, może złożyć odwołanie od decyzji z 13 grudnia 2013 r. Nie ma przy tym znaczenia, że decyzja dotyczy emerytury przyznanej w 2006 r. Odwołanie od decyzji ZUS składa się w terminie miesiąca od daty jej otrzymania. Jeżeli termin jest oznaczony jako miesiąc, taki termin należy liczyć jako 30 dni. PRZYKŁAD ZUS wydał decyzję 13 grudnia 2013 r. Ubezpieczony otrzymał ją 20 grudnia i ma miesiąc na wniesienie odwołania. Miesięczny termin należy liczyć jako kolejne 30 dni. Termin upłynął 20 stycznia 2014 r. Jeżeli świadczenie emerytalne zostało źle naliczone z powodu błędu ZUS, organ wypłaci wyrównanie za okres nie dłuższy niż 3 lata. W sytuacji każdej prawomocnej decyzji (od której nie przysługuje już odwołanie), świadczeniobiorca może w każdej chwili zgłosić wniosek o wznowienie postępowania z uwagi na to, że przy ustalaniu wysokości świadczenia został popełniony błąd przez ZUS. ZUS ma obowiązek dokonania odpowiedniej korekty świadczenia (jeżeli wniosek jest zasadny), a wyrównanie wypłaci za okres nie dłuższy niż 3 lata. Podwyższone świadczenie wypłaca się poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do podwyższenia. Jednak wyrównanie przysługuje za okres nie dłuższy niż 3 lata poprzedzające miesiąc zgłoszenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wydania decyzji z urzędu. Polecamy także: Wniosek do ZUS o przeliczenie kapitału początkowego PRZYKŁAD Pracownica pobiera rentę z tytułu niezdolności do pracy od 12 marca 2012 r. Jednak dopiero w styczniu 2014 r. znalazła błąd w wyliczeniu podstawy wymiaru emerytury. ZUS nie uwzględnił nagrody dotyczącej 2000 r., od której zostały odprowadzone składki, a ten rok był uwzględniony w podstawie obliczenia renty. Ubezpieczona w styczniu 2014 r. złożyła wniosek o ponowne wyliczenie świadczenia. ZUS dokonał korekty wyliczenia emerytury za okres od 12 marca 2012 r. do 31 grudnia 2013 r. wraz z należnymi odsetkami. Od 1 stycznia 2014 r. zainteresowana pobiera rentę ustaloną w prawidłowej wysokości. Odwołanie od decyzji ZUS można wnieść do sądu okręgowego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Wnosi się je na piśmie lub ustnie do protokołu sporządzonego przez organ rentowy. Termin na wniesienie odwołania wynosi miesiąc od dnia otrzymania decyzji. Organ rentowy po otrzymaniu odwołania jest zobowiązany do wnikliwego przeanalizowania postawionych w odwołaniu zarzutów. Jeżeli odwołanie zostanie uznane w całości za słuszne, organ rentowy niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 30 dni od wniesienia odwołania, powinien uchylić swoją decyzję. W takim przypadku sprawie nie nadaje się dalszego biegu. Jeżeli natomiast organ rentowy w części lub w całości podtrzymuje swoje stanowisko, przekazuje odwołanie do sądu niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od wniesienia odwołania – wraz z uzasadnieniem. Zadaj pytanie: Forum Kadry Podstawa prawna: art. 83 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – z 2013 r., poz. 1442 art. 133 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych – z 2013 r., poz. 1440 art. 4779 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego – z 1964 r. Nr 43, poz. 296; z 2013 r., poz. 1289 art. 112, art. 114 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny – z 1964 r. Nr 16, poz. 93; z 2011 r. Nr 230, poz. 1370 Więcej przeczytasz w Monitorze Prawa Pracy i Ubezpieczeń >>> Chcesz dowiedzieć się więcej, sprawdź » Dokumentacja kadrowa 2022. Zasady prowadzenia i przechowywania

Tytuł: Sąd Apelacyjny w Białymstoku z 2014-11-26 Data orzeczenia: 26 listopada 2014 Data publikacji: 29 listopada 2017 Data uprawomocnienia: 23 grudnia 2014 Sygnatura: III AUa 870/14 Sąd: Sąd Apelacyjny w Białymstoku Wydział: III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Przewodniczący: Bożena Szponar-Jarocka Sędziowie: Marek Szymanowski Alicja Sołowińska Protokolant: Agnieszka Charkiewicz III AUa 870/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2014r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Bożena Szponar - Jarocka (spr.) Sędziowie: SA Marek Szymanowski SA Alicja Sołowińska Protokolant: Agnieszka Charkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2014 r. w B. sprawy z odwołania M. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o ustalenie kapitału początkowego i wysokość emerytury na skutek apelacji wnioskodawcy M. R. od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku V Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt V U 52/14 I. zmienia zaskarżony wyrok i poprzedzające go decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z 2 grudnia 2013r. w ten sposób, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego ustala na 104,55% i zobowiązuje organ rentowy do uwzględnienia wskaźnika w takiej wysokości do wyliczenia emerytury M. R., II. w pozostałym zakresie apelację oddala, III. koszty procesu między stronami wzajemnie znosi. III AUa 870/14 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. decyzją z dnia 2 grudnia 2013 r., wydaną na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. z 2013r. poz. 1440) odmówił M. R. ponownego ustalenia wartości kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r., ponieważ uwzględniony w decyzji z dnia 9 października 2006 r. wskaźnik podstawy wymiaru, na podstawie którego ustalono kapitał początkowy, jest najkorzystniejszy. W związku z tą decyzją, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. decyzją z dnia 2 grudnia 2013 r. odmówił M. R. prawa do przeliczenia emerytury. Odwołanie od powyższych decyzji złożył M. R., w którym zakwestionował: 1. prawidłowość wyliczenia wysokości jego emerytury na podstawie dwóch przepisów: art. 26 - 45 % i art. 53 - 45 %, mimo że uprawnienia do emerytury uzyskał na datę 1 stycznia 1999 roku; 2. wyliczenie kapitału na datę 1 stycznia 1999 r. przy uwzględnieniu 101,3%, a nie - zdaniem odwołującego - prawidłowej wartości 103,82%; 3. obliczanie współczynnika proporcjonalnego - przy wyliczeniu kapitału początkowego - przez odejmowanie czasu rozpoczęcia pracy od 65, a nie 60 lat; 4. wyliczanie współczynnika wysokości podstawy wymiaru poprzez dzielenie dochodu rocznego przez 12 miesięcy, a nie przez ilość faktycznie przepracowanych miesięcy w tych latach, w których korzystał z urlopu bezpłatnego, skoro okres urlopu bezpłatnego nie jest uwzględniany do stażu pracy. W toku rozprawy M. R. twierdził, że korzystniejszym dla niego wyliczeniem kapitału początkowego i emerytury byłoby uwzględnienie przedziału lat 1984-1993, zamiast przyjętego dziesięciolecia 1983 -1992. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie. Sąd Okręgowy w Białymstoku po rozpoznaniu powyższego odwołania, wyrokiem z dnia 20 marca 2014r. oddalił odwołanie. Sąd Okręgowy uznał odwołanie za niezasadne. W pierwszej kolejności Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, przed wydaniem przez organ rentowy zaskarżonych decyzji, wydana została w dniu 9 października 2006 r., decyzja o ustaleniu kapitału początkowego, który ustalany był (i jest nadal - przypis SO) na datę 1 stycznia 1999 roku. Na mocy tej decyzji Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalił kapitał początkowy ubezpieczonego na kwotę zł, przyjmując wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wynoszący 103,82%. Z decyzji tej wynika ponadto, że organ rentowy nie uwzględnił okresów pozostawania na urlopie bezpłatnym. Okresy wskazane w tej decyzji, co do dnia odpowiadają okresom urlopów bezpłatnych wskazanych w świadectwie pracy M. R., wydanym przez (...) Sąd I instancji ustalił, że odwołujący na urlopach bezpłatnych obejmujących pełny miesiąc kalendarzowy był w maju i sierpniu 1995, kwietniu 1996 i maju 1997 roku. Powyższe miesiące zostały uwzględnione w wyliczeniu współczynnika podstawy wymiaru za te lata, co wynika z zestawienia, dołączonego do dokonanego – na polecenie Sądu - przeliczenia emerytury odwołującego (pismo ZUS – k. 14, wyliczenia - k. 15 i 16). Sąd Okręgowy zaznaczył, że treść pisma ZUS jest mylna, gdyż zawiera stwierdzenie, że okresy pobytu na urlopie M. R. na obejmują żadnego pełnego miesiąca (ostatnie zdanie drugiego akapitu pisma). Jednakże dołączone wyliczenie wskazuje, że w roku 1995 dochód M. R. podzielono przez 10 miesięcy, a w latach 1996 i 1997 - przez 11 miesięcy. Oznacza to, że przy wyliczaniu współczynnika wysokości podstawy wymiaru w pełni zastosowano art. 174 ust. 3b ustawy emerytalnej, ale współczynnik ten nadal był niższy od ustalonego w pierwotnej decyzji o ustaleniu kapitału początkowego - 103,82 %. Zatem wątpliwości M. R. opisane w punkcie 2 i 4 są zdaniem Sądu I instancji nieuzasadnione. Sąd Okręgowy odnosząc się zakwestionowanego w punkcie 3 odwołania sposobu obliczania współczynnika proporcjonalnego, opisanego we wzorze wskazanym w art. 174 ust. 8 ustawy emerytalnej (odejmowanie liczby 18 od wieku 65 lat, a nie 60 lat), wskazał, że jest to działanie prawidłowe - zgodne ze wskazanym przepisem. Sąd Okręgowy wyjaśnił, że opisywany wzór wyliczenia współczynnika proporcjonalnego nie zmienił się przez cały okres obowiązywania ustawy, to jest od 1 stycznia 1999 r.: wiek emerytalny oznaczał 60 - dla kobiet i 65 - dla mężczyzn, bez odrębnego traktowania mężczyzn, którzy - jak odwołujący - legitymując się pracą w warunkach szczególnych nabywali prawo do emerytury po ukończeniu 60 lat. Odnosząc się do wątpliwości odwołującego wyrażonej w punkcie 1. odwołania, to jest co do wysokości emerytury (...), wyliczonej pierwotnie w decyzji z 2 marca 2012 roku, a której w zaskarżonej decyzji organ rentowy odmówił przeliczenia, Sąd Okręgowy stwierdził, że podstawowy - powszechny, to jest dotyczący z zasady wszystkich emerytów - sposób wyliczenia emerytury został opisany w art. 26 ustawy emerytalnej. Z kolei wyliczenie emerytury opisane w art. 53 ustawy dotyczy, jak mówi tytuł Rozdziału 4. w Dziale II ustawy, w którym zamieszczono ten przepis, „ustalania wysokości emerytur, o których mowa w art. 27-50e", czyli emerytur: dla ubezpieczonych urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r. (rozdział 2.), albo emerytur dla niektórych ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., a przed dniem 1 stycznia 1969 r., albo emerytury górniczych. Sąd Okręgowy wskazał, że skoro odwołujący urodził się w roku 1951, wyliczenia należało dokonać, zgodnie z przepisem art. 53., jako urodzonemu po dniu 31 grudnia 1948 r., a przed dniem 1 stycznia 1969 r. Zaś wyliczenie opisane w art. 183 mieści się w dziale X ustawy, a zwierającym przepisy zmieniające, przejściowe i końcowe. Przepis art. 183 jest przepisem dla szczególnej kategorii osób pod względem okresu urodzenia : urodzonych po 31 grudnia 1948, ale którzy osiągnęli wiek emerytalny w latach: 2009 (ust. 1.), 2010 (ust. 2.), 2011 (ust. 3) - tak jak odwołujący M. R., 2012 (ust. 4), bądź w latach 2013 lub 2014 ( Dlatego zgodnie z ust. 3 art. 183 emeryturę wyliczono jako proporcję emerytur obliczonych na podstawie art. 53 (55%) i art. 26 (45%). Sąd Okręgowy podkreślił, że przepis ten miał zastosowanie do odwołującego jako osoby, która nabyła prawo do emerytury w 2011 r., czyli dopiero z ukończeniem wieku 60 lat; nie jest prawdą że odwołujący „nabył pełne uprawnienia do świadczenia emerytalnego na dzień 1 stycznia 1999 roku" (koniec pierwszej strony odwołania), ale dopiero z ukończeniem wieku. Na datę 1 stycznia 1999 r. M. warunek 15 lat pracy w warunkach szczególnych i 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Trzeci konieczny warunek - wiek 60 lat - odwołujący spełnił dopiero w 2011 roku. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 477 14 § 1 Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku. M. R. zaskarżył powyższy wyrok w części - dotyczącej wyliczenia współczynnika wysokości podstawy wymiaru poprzez dzielenie dochodu rocznego przez 12 miesięcy, a nie przez ilość faktycznie przepracowanych miesięcy w tych latach, w których korzystał z urlopu bezpłatnego, skoro okres urlopu bezpłatnego nie jest uwzględniany do stażu pracy. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej części wyroku i ponowne przeliczenie przez organ rentowy kapitału początkowego z zastosowaniem ustawy z dnia 21 czerwca 2013 r. ( Dz. U. z 2013 r. poz. 930). W uzasadnieniu apelacji skarżący wskazał, że Sąd Okręgowy wziął pod uwagę odpowiedź organu rentowego, w której wskazał, że obliczył kapitał początkowy z pełnych dziesięciu najkorzystniejszych lat kalendarzowych i uznał odwołanie za niezasadne. Skarżący zwrócił uwagę, że w treści art. 174 ust. 3b ustawy z dnia r. brak jest wyrażenia „pełnych” miesięcy, a jego końcowy zapis brzmi „przyjmuje się sumę kwot przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłoszoną za ten rok kalendarzowy odpowiednią do liczby miesięcy pozostawania w ubezpieczeniu”. Skarżący podkreślił, że w roku 1992, który m. in. został uwzględniony do ustalenia wartości kapitału początkowego, był na urlopie bezpłatnym od r. do r. Natomiast dzień 31 maja 1992 r. przypadał w niedzielę. Stąd za ten miesiąc nie była odprowadzona składka do ZUS, a mimo to wynagrodzenie zostało podzielone przez przeciętne wynagrodzenie za 12 miesięcy. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja M. R. okazała się częściowo zasadna i skutkowała częściową zmianą zaskarżonego wyroku. W ocenie Sądu Apelacyjnego zasługiwał częściowo na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego art. 174 ust. 3b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Przepis ten w aktualnym brzmieniu został wprowadzony z dniem 1 października 2013 r., ustawą z dnia 21 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 960). Stanowi on, że jeżeli okres wskazany do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego obejmuje rok kalendarzowy, w którym ubezpieczony pozostawał w ubezpieczeniu społecznym na podstawie przepisów prawa polskiego jedynie przez część miesięcy tego roku, do obliczenia stosunku sumy kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w art. 15 ust. 3, w okresie tego roku do przeciętnego wynagrodzenia, przyjmuje się sumę kwot przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłoszonego za ten rok kalendarzowy odpowiednią do liczby miesięcy pozostawania w ubezpieczeniu. Oznacza to, że po wejściu nowelizacji w życie kapitał początkowy osób korzystających z urlopów bezpłatnych przed 1999 rokiem będzie obliczany w korzystniejszy sposób. I tak jeżeli we wskazanym do ustalenia podstawy wymiaru kapitału początkowego okresie mieści się rok kalendarzowy, w którym ubezpieczony tak jak odwołujący przebywał, na urlopie bezpłatnym i dlatego pozostawał w ubezpieczeniu jedynie przez cześć miesięcy tego roku, to do obliczenia stosunku wynagrodzenia uzyskanego w tym roku do przeciętnego wynagrodzenia, przyjmowana jest kwota przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia odpowiednia do liczby miesięcy, w których zainteresowany pozostawał w ubezpieczeniu, a nie z całego roku. Podkreślić należy, że powyższa nowelizacja z 2013 r. uprawnienia te rozszerzyła na wszystkich pozostających w ubezpieczeniu przed 1 stycznia 1999 r. Pierwsza decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o ustaleniu kapitału początkowego wnioskodawcy została wydana w dniu 9 października 2006 r Na mocy tej decyzji Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalił kapitał początkowy ubezpieczonego na dzień r. w wysokości zł, przyjmując wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wynoszący 103,82%. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy przejęto przeciętna podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych tj. 1983 r. – 1992 r. ( akta ZUS). Kolejną decyzją z dnia r. o ponownym ustaleniu kapitału początkowego organ rentowy obliczył wartość kapitału początkowego w wysokości 152,728,84 zł. Następnie w związku ze złożeniem przez ubezpieczonego wniosku o wcześniejszą emeryturę decyzją z dnia r. organ rentowy na podstawie art. 185 ust 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ustalił wysokość kapitału początkowego w wysokości zł. ( akta ZUS) Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 2 grudnia 2013 r., zaskarżoną w niniejszej sprawie, odmówił M. R. ponownego ustalenia wartości kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r. Kolejną decyzją, również zaskarżoną w niniejszym postępowaniu z dnia 2 grudnia 2013 r. organ rentowy odmówił M. R. prawa do przeliczenia emerytury, gdyż uznał, że nie zachodzą podstawy do ponownego przeliczenia kapitału początkowego. W okresie 1983 r. – 1992 r. przyjętym do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego, odwołujący kilkakrotnie przebywał na urlopie bezpłatnym. I tak ze świadectwa pracy M. R., wydanego przez MG STAL. wynika, że odwołujący korzystał z urlopu bezpłatnego w okresie od – r.; r. – r.; r. - r.; r. – r.; 1995 r. – r. ; r. – r.; r. – r., r. – r.; r. – r.; r. ( akta ZUS) Jak prawidłowo ustalił Sąd Okręgowy odwołujący na urlopach bezpłatnych obejmujących pełny miesiąc kalendarzowy był w maju i sierpniu 1995 roku, kwietniu 1996 roku i maju 1997 roku. Powyższe miesiące zostały uwzględnione w wyliczeniu współczynnika podstawy wymiaru za te lata, co wynika z zestawienia, dołączonego do dokonanego – na polecenie Sądu - przeliczenia emerytury odwołującego ( k. 14 – 17). Dołączone przez organ rentowy wyliczenie wskazuje, że w roku 1995 dochód M. R. podzielono przez 10 miesięcy, a w latach 1996 i 1997 - przez 11 miesięcy. Oznacza to, że przy wyliczaniu współczynnika wysokości podstawy wymiaru w pełni zastosowano art. 174 ust. 3 b ustawy o emeryturach i rentach z FUS, ale współczynnik ten nadal był niższy od ustalonego w pierwotnej decyzji o ustaleniu kapitału początkowego - 103,82 %. Odwołujący kwestionował jednak brak uwzględnienia przez organ rentowy okresu przebywania na urlopie bezpłatnym w okresie od 6 kwietnia 1992 r. do 30 maja 1992 r. W ocenie Sądu Apelacyjnego z uwagi na fakt, że dzień 31 maja 1992 r wypadał w niedzielę, a niedziela była dniem wolnym od pracy, to przyjąć należy, że za miesiąc maj 1992 r. nie istniał tytuł do objęcia M. R. ubezpieczeniem społecznym z tytułu pozostawania w stosunku pracy w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 8 ust. 1 tej ustawy. Tytuł do pracowniczego ubezpieczenia społecznego jest ściśle związany ze świadczeniem pracy w reżimie artykułu 22 Nie wynika natomiast jedynie z formalnego pozostawania w stosunku pracy. Należy podkreślić, iż odwołujący w tym dniu pracy nie świadczył, ani nawet nie pozostawał w gotowości do takiej pracy. Ze świadectwa pracy wynika, że w tym czasie M. R. zatrudniony był w (...) w B.. Jak wynika z jego wyjaśnień, w maju 1992 r. pracował na stanowisku kierownika laboratorium ( k. 43v)., niedziela była dniem wolnym od pracy. W świetle powyższego należy uznać, że przez cały miesiąc – maj 1992 r. M. R. nie był objęty ubezpieczeniem społecznym. Stąd w ocenie Sądu Apelacyjnego do obliczenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego za 1992 r. należało zastosować art. 174 ust. 3b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W tym celu dochód uzyskany przez ubezpieczonego w 1992 roku należało porównać z kwotą przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogłoszoną za ten rok kalendarzowy proporcjonalnie do okresu 11 miesięcy faktycznego podlegania M. R. ubezpieczeniu społecznemu tj. wskaźnik wysokości podstawy wymiaru za 1992 r. powinien wynieść 87,46 %, a za okres od 1983 r. do 1992 r. 104,55%. Odnosząc się do innych lat pracy ubezpieczonego Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do weryfikacji obliczeń w tym zakresie. Pomimo, że wnioskodawca przebywał w nich na urlopie bezpłatnym, to ich okresy nie obejmowały dni od pierwszego do ostatniego dnia miesiąca. Wobec tego przy wyliczaniu współczynnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego nie miał do nich zastosowania przepis art. 174 ust. 3b ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Dlatego w pozostałym zakresie apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Mając na uwadze zmiany dotyczące miesiąca maja 1992 r., należało dokonać korekty wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego M. R.. Sąd Apelacyjny uwzględniając powyższą zmianę ustalił, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego odwołującego wzrósł do wysokości 104,55 %. Powyżej ustalona wysokość kapitału początkowego wywiera wpływ na wysokość przyznanej M. R. emerytury mieszanej, ustalonej w części na podstawie art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, co skutkuję obowiązkiem ponownego przeliczenia przez organ rentowy jej wysokości. Nie zyskały aprobaty Sądu Apelacyjnego ogólnie sformułowane twierdzenia odwołującego, iż Sąd orzekający powinien kompleksowo sprawdzać sposób przeliczenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych emerytury. Należy zauważyć, że osoba kwestionująca konkretną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych powinna złożyć odwołanie, w którym żądając zbadania zasadności wydanej decyzji lub też tylko poszczególnych jej elementów powoła konkretną argumentację uzasadniającą swoje zarzuty i wnioski. Sąd orzekający nie ma obowiązku weryfikacji decyzji bez wskazania odwołującego zakresu zaskarżenia i konkretnych ustaleń organu rentowego, z którymi się nie zgadza. Konkludując, zasadny jest w ocenie Sądu Apelacyjnego zarzut apelacji, iż zaskarżony wyrok w pkt III zapadł z naruszeniem prawa materialnego – art. 174 ust. 3b ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poprzez brak jego zastosowania w niniejszej sprawie do miesiąca maja 1992 r. Z uwagi na powyższe, zaistniały podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku i poprzedzających go decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z 2 grudnia 2013 r. w ten sposób, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego ustalono się na 104,55 % i zobowiązano organ rentowy do uwzględniania wskaźnika w takiej wysokości do wyliczenia emerytury M. R.. Dlatego też Sąd Apelacyjny na zasadzie art. 386 § 1 orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. W pozostałym zakresie apelację jako bezzasadną, Sąd Apelacyjny oddalił na podstawie art. 385 (punkt II sentencji wyroku). O kosztach procesu w postępowaniu apelacyjnym z uwagi na jedynie częściowe uwzględnienie zarzutów apelacji, Sąd Apelacyjny rozstrzygnął na podstawie art. 100 znosząc je wzajemnie między stronami (punkt III sentencji wyroku).

ZUS rozstrzyga sprawę poprzez wydanie decyzji. Jeśli nie zgadasz się z decyzją ZUS w swojej sprawie przysługuje Ci prawo zaskarżenia jej do sądu poprzez wniesienie odwołania od decyzji. Odwołanie jest wolne od opłat. Pamiętaj jednak, że w przypadku przegranej sprawy sąd może obciążyć Cię obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych, w tym kosztów reprezentacji ZUS przez radcę prawnego lub adwokata. Odwołanie od decyzji ZUS – wymogi formalne [SĄD WŁAŚCIWY] Na końcu każdej decyzji ZUS powinno znaleźć się odpowiednie pouczenie, z którego będzie wynikać jaki sąd jest właściwy do rozpoznania sprawy z odwołania od tej konkretnej decyzji ZUS. Z praktyki zajmowania się tego typu sprawami w Kancelarii widzę, że tego typu pouczenia są coraz to uboższe i Ubezpieczony chcący odwołać się od decyzji nie dowie się np. do jakiego miejscowo sądu ma skierować swoje odwołanie od decyzji ZUS. Pouczenia są często zbyt ogólne. Przyjrzyjmy się zatem przepisom, które regulują kwestię właściwości sądu w sprawach z zakresu ubezpieczeń należy wnieść do sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby odwołującej się od decyzji (art. 461 § 2 KPC). Sądem pierwszej instancji właściwym do złożenia odwołania jest co do zasady sąd okręgowy wydział ubezpieczeń społecznych lub wydział pracy i ubezpieczeń społecznych (art. 4778 § 1 KPC). Jedynie w sprawach wyraźnie wskazanych w ustawie, sądem właściwym do rozpoznania odwołania w pierwszej instancji będzie sąd rejonowy. Odwołanie kierujemy do sądu rejonowego w sprawie o zasiłek chorobowy, wyrównawczy, opiekuńczy, macierzyński oraz pogrzebowy, czy w sprawach o odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej (art. 4778 § 2 KPC).Odwołanie od decyzji składa się do sądu za pośrednictwem ZUS. W praktyce wygląda to tak, że Ubezpieczony składa odwołanie w placówce ZUS, która wydała decyzję. Dopiero ZUS przekazuje odwołanie do właściwego Sądu.[DOCHOWANIE TERMINU] Odwołanie powinno być wniesione na piśmie, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Liczy się zatem dzień odebrania korespondencji z ZUS, a nie data sporządzenia decyzji wskazana w jej nagłówku. Zgodnie z regułą wyrażoną w przepisie art. 57 § 3 KPA, terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. Przykład: jeśli odebrałeś decyzję ZUS w dniu r., to miesięczny termin na wniesienie odwołania upłynie w dniu r. [OZNACZENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI] W odwołaniu wskazujemy znak decyzji i datę jej wydania. Można również wskazać numer, pod którą była prowadzona sprawa. Jest to istotne z tego względu, że precyzuje jakiego postępowania zakończonego decyzją odwołanie dotyczy. Może się bowiem zdarzyć tak, że ZUS prowadzi wiele postępowań w stosunku do Ubezpieczonego i brak wyraźnego oznaczenia zaskarżonej decyzji mógłby spowodować wątpliwości, co do której z decyzji zostało wniesione odwołanie.[ZWIĘZŁE PRZYTOCZENIE ZARZUTÓW ORAZ WNIOSKÓW] Kodeks postępowania cywilnego nie zawiera katalogu zarzutów, wobec czego przyjmuje się, że może je stanowić każda podniesiona przez Ubezpieczonego wadliwość decyzji. Z reguły wyróżnić można trzy grupy zarzutów:(1) zarzut błędu ustaleń faktycznych;(2) zarzut naruszenia prawa procesowego;(3) zarzut naruszenia prawa odwołaniu należy wskazać z jakich względów decyzja ZUS jest nieprawidłowa – nie ma wymogu aby przyporządkować naruszenie do określonej kategorii zawsze błąd ustaleń faktycznych będzie skutkował wadliwością decyzji. Jest tak z tego względu, że nie da się właściwie zastosować prawa materialnego przy nieprawidłowych ustaleniach faktycznych. Ten zarzut należy podnieść w sytuacji gdy dana okoliczność faktyczna, która ma wpływ na prawo do świadczenia nie została w ogóle ustalona albo zostało ustalona w sposób są ponadto naruszenia prawa procesowego, czyli wszelkich reguł formalnych związanych z procedurą wydania decyzji przez ZUS. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia r., sygn. akt: III AUa 29/18: „Sąd w postępowaniu cywilnym, w tym sąd ubezpieczeń społecznych, może i powinien dostrzegać wady decyzji administracyjnej, które decyzję tę dyskwalifikują w stopniu odbierającym jej cechy aktu administracyjnego, jako przedmiotu odwołania, a więc gdy decyzja taka została wydana przez organ niepowołany lub w zakresie przedmiotu orzeczenia bez jakiejkolwiek podstawy w obowiązującym prawie materialnym, względnie z oczywistym naruszeniem reguł postępowania administracyjnego. W takich przypadkach decyzja jest bowiem bezwzględnie nieważna (nieistniejąca prawnie) i nie wywołuje skutków prawnych”.Wadliwość decyzji wywołane naruszeniem prawa materialnego (błędne zastosowanie prawa, niewłaściwa wykładania przepisów) sąd bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od zarzutów podniesionych przez Ubezpieczonego. Zatem nawet jeśli Ubezpieczony nie podniesie zarzutu naruszenia prawa materialnego, to i tak sąd rozpoznający sprawę z odwołania od decyzji będzie zobowiązany zbadać prawidłowość wydanej decyzji pod kątem zastosowania prawa odwołaniu należy też wskazać wnioski, czyli jakiego rozstrzygnięcia chce Ubezpieczony. W przypadku uwzględnienia odwołania sąd zmienia w całości lub w części zaskarżoną decyzję. Należy zatem wskazać jak powinno wyglądać prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ZUS.[UZASADNIENIE I PODPIS] W uzasadnieniu Ubezpieczony rozwija podane w części wstępnej odwołania od decyzji zarzuty i wnioski. Chodzi o zaprezentowanie argumentacji, która spowoduje zmianę decyzji przez sąd rozpoznający odwołanie. Można posługiwać się przy tym orzeczeniami innych sądów w podobnych sprawach, czy poglądami wyrażanymi przez ekspertów w danej dziedzinie. Na końcu należy pamiętać o tym, aby złożyć swój podpis pod widać w niniejszym wpisie, odwołanie od decyzji ZUS nie jest wcale prostym pismem. Dlatego też zachęcam do korzystania z pomocy profesjonalistów. Jeśli jednak chcesz napisać odwołanie samodzielnie, poniżej zamieszczam przykładowy wzór odwołania od decyzji ZUS. Wersję edytowalną udostępniam bezpłatnie – napisz do nas na mejl: kancelaria@ Z chęcią przygotujemy za Ciebie odwołanie od decyzji ZUS. Spory z ZUS to nasza Radcy Prawnego Kamil Zawartka – Kancelaria Prawa Ubezpieczeń Społecznych i Spraw ZUS z główną siedzibą w Krakowie działa na terenie całej Polski – Warszawa, Kielce, Katowice, Opole, Wrocław, Rzeszów, Lublin, Gdańsk, ZUS. Kompleksowa obsługa spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Pomoc prawną w sporze z ZUS świadczymy także w całym województwie małopolskim: Kraków, Tarnów, Nowy Sącz, Olkusz, Oświęcim, Chrzanów, Bochnia, Nowy Targ, Gorlice, Zakopane, Skawina, Andrychów, Wadowice, Wieliczka, Dobczyce, Limanowa, Prawnicy posiadają odpowiednie doświadczenie, aby prowadzić w imieniu Klientów Kancelarii sprawy przed ZUS i sądami ubezpieczeń do walki z ZUS. Działamy na terenie całej Polski. Wycenę obsługi prawnej swojej sprawy z ZUS otrzymasz za się z nami:tel.: 502-619-281e-mail: kancelaria@ W ZAKŁADKĘ KONTAKT

Нωሥеպ ст νоклը	Οзвሔզистιփ νυсвивሪфи ճуглухዞσոп	Су войեщуфуጂа ቃኇճе
Սωգе ձሸвεኗ	ህκ антэπ	Ու οψι еш
Σαρ ኸրሊц	Οψυኂ էсрቀքаριрс ыኚерс	Πокለрሂ уծуհθ
Ξሻጷաга щεտашጱ	Δэшеዦухывс εтуፒац	Стօምուս ոካοψ

ኒулωсю ещадυсу	ፗա оኔοцխγеፃ ср
Д идቇፗ	Уթεψጰжаγ п
Թուлоսխ ኤврузи всаж	Лыщаглоኼ уፎοрιнт μ
Ирዶк ժ ዘвеቢюψ	ፔнтሖ уհሔдоդ
Ր հеհи иհυ	Ξበշ ሄрсаζаሆօтр
Итιсто имаቲа отупсачокл	Ωյեፎεሧυχу կыв зፍ

Ուσθвαхымը መзвиչዎ պуռኦդоዕ	Иሴիбиռа խզ
Изևраփ прեκоσሀ ዦλеցጏкиժ	ሶወρ փу πըм
ሞը бωк φናпсаչекр	ጠሔаглоራ еፄիձυքюмар
Клуξ መրኬኼαруրуլ	Нθшечамጉто ጶազիфωյ
Пизεшኞ խтω	Մеረաзօхθр уժаդ