Czas porzucić zasadę 12 tygodni i przełamać tabu Przyjęło się, że o ciąży informujemy dopiero po zakończeniu pierwszego trymestru. Wszystko dlatego, że w tym czasie dochodzi do największej... Żona znanego piłkarza poroniła. "Serce dziecka przestało bić podczas badania" Żona popularnego piłkarza poroniła. Druzgocącą wiadomość przekazała za pośrednictwem mediów społecznościowych. - Nie mogliśmy się już doczekać... Tęczowe dziecko - co to znaczy? Ludzie często mylą pojęcia. To prawdziwe wiąże się z przykrym doświadczeniem rodziców Tęczowe dzieci to pojęcie nadal nieznane wśród społeczeństwa, które często myli je z osobami LGBTQ. Z kolei tęczowe dzieci to olbrzymia szansa... Tęczowe dziecko wiąże się z trudną historią rodziców. Wiele ich mam wciąż boi się prosić o wsparcie Choć tęczowe dziecko może przywodzić na myśl osobę LGBTQ, to w tym przypadku nie ma o tym mowy. Tęczowe dzieci to zarówno olbrzymia radość... Fioletowy motyl - co oznacza ten symbol? Dla wielu rodziców to sposób, by poradzić sobie z bólem Fioletowy motyl umieszczany na szpitalnym łóżeczku to znak używany na całym świecie, również w Polsce. Chociaż dla wiele osób jest zagadką, to... Tęczowe dziecko to często niezrozumiałe pojęcie. Kryje się za nim przykra tajemnica i wielka strata Tęczowe dziecko to dal wielu osób nadal niezrozumiałe pojęcie. Kryje się za nim przykra tajemnica i wielka strata, o której nie zawsze chcą... Poroniła podczas wizyty w toalecie, teraz ma spędzić 50 lat w więzieniu. To rodzina wezwała policję 21-letnia Lesly Lisbeth Ramirez Ramirez, która poroniła 17 lipca 2020 roku, ma spędzić 50 lat w więzieniu. Została uznana za winną śmierci... Tęczowe dziecko to dla niektórych zagadkowe pojęcie. Choć brzmi łagodnie, kryje się za nim trudna tajemnica Tęczowe dziecko - kim jest maluch określany tym zagadkowym pojęciem? Co dziecko może mieć wspólnego z tęczą? Okazuje się, że dla wielu ten... Meghan Markle we wzruszających słowach o poronieniu. "Milczenie i napiętnowanie" Meghan Markle w najnowszym wywiadzie dla magazynu "Vogue" wypowiedziała się w mocnych słowach o aborcji. Przy okazji wspomniała o osobistej... Sharon Stone wyznała, ile razy poroniła i co było powodem. "Musimy to znosić w samotności i potajemnie" Amerykańska aktorka, która wychowuje trzech adoptowanych synów marzyła o swoich dzieciach, ale poważna choroba uniemożliwiła jej donoszenie... Tęczowe dzieci to wciąż dla wielu temat tabu. Dla ich rodziców powstała specjalna klinika Coraz więcej osób otwiera się na temat utraty ciąży. Jednak dla wielu jest wciąż zbyt trudny, żeby mówić o głośno o uczuciach po stracie... Teściowa ogłosiła na Facebooku, że zostanie babcią. Ciężarna była w szoku, bo wcześniej poroniła. "Czy jestem szalona?" Przyszła matka była w szoku, kiedy dowiedziała się, że teściowa obwieściła znajomym na Facebooku, że niedługo zostanie babcią. Para chciała ja... Zaszła w ciążę będąc w ciąży. Urodziła "cudowne bliźnięta" Cara Winhold nie miała łatwej drogi do macierzyństwa. Kobieta trzykrotnie doświadczyła poronienia. Kiedy w marcu 2021 roku okazało się, że znó... Tęczowe dziecko, czyli ciąża po stracie. "Kazali położyć się na fotelu, zaczęli badanie" Tęczowe dzieci to te, które urodziły się po wcześniejszych poronieniach. Utrata dziecka, bez względu czy miało kilka miesięcy czy parę tygodni... Britney Spears wyznała, że poroniła na wczesnym etapie ciąży. "Druzgocący czas" Britney Spears opublikowała na Instagramie oświadczenie, w którym wyznała, że poroniła. Zaapelowała do fanów o uszanowaniu prywatności i... Gwiezdne dziecko bywa mylone z tęczowym. Za tajemniczym określeniem, kryje się tragedia rodziców Gwiezdne dziecko to nie to samo co tęczowe. Są to określenia bardzo zbliżone do siebie, jednak różni je jedna bardzo ważna kwestia. Niczym... Tęczowe dziecko. Co oznacza pojęcie? Dla wielu mam to trudny temat Tęczowe dziecko, to te urodzone po wcześniejszych poronieniach. Kobiety, które zostały matkami tęczowych dzieci chętnie dzielą się własnymi... Katarzyna Sokołowska urodzi tęczowe dziecko. Podzieliła się szczerym wyznaniem. "Nie ma się co oszukiwać" Katarzyna Sokołowska w 9. odcinku "Miasta Kobiet" zdradziła, jak wyglądała jej droga do macierzyństwa. Opowiedziała stereotypach i krytyce, z... Tęczowe dziecko to dla wielu zagadkowe pojęcie. Bywa mylone z gwiezdnym, ale bardzo się różni Określenie tęczowe dziecko bardzo często jest mylone z gwiezdnym dzieckiem. Pomimo, że obydwie nazwy łączy wielki ból i trauma dla rodziców, t... Weronika Marczuk ma tęczowe dziecko. Ojciec zwrócił się do niej: "Już wolę nie doczekać wnuków" Weronika Marczuk długo walczyła o to, aby zostać matką. Producentka filmowa w rozmowie z Jastrząb Post zdradziła, jak wyglądały jej starania o... Izabela Janachowska ma tęczowe dziecko. "Najpierw przeżyłam zachwyt, potem smutek" Izabela Janachowska podzieliła się z fanami traumatycznym wyznaniem. Tancerka zdradziła, że poroniła. Przyznała, że bardzo obwiniała się za to... Tęczowe dziecko to wciąż temat tabu. Kryje się z nim ogromna strata, a matki obwiniają siebie Utrata dziecka, poronienie, ciężki czas ciąży, traumatyczny poród - wszystkie te przykre doświadczenia sprawiają, że na porodówkach coraz... Agnieszka Hyży ma tęczowe dziecko. Opowiedziała o swoich doświadczeniach. "To też ogromne obciążenie dla mężczyzny Agnieszka Hyży zdradziła, jak mąż zareagował na wieść o kolejnej stracie ciąży. Dziennikarka wyznała, że było to dla niego traumatyczne... Joanna Koroniewska kilkukrotnie poroniła. "Czułam się skrzywdzona" Joanna Koroniewska w rozmowie z magazynem "Viva!" opowiedziała o traumatycznych wspomnieniach związanych z okresem, kiedy starała się o drugie... Katarzyna Ankudowicz poroniła. "Miałam szczęście, że byłam wtedy w domu" Katarzyna Ankudowicz opublikowała w sieci post, w którym zdradziła, że niedawno poroniła. Z bólem serca wyznała, że los był dla niej okrutny.... Tęczowe dziecko przychodzi na świat po traumach. Kim są tęczowe matki? Tęczowe dziecko to takie, które przyszło na świat po wcześniejszych traumatycznych przejściach jego matki. Chodzi o przypadki poronienia lub... Tęczowe dzieci - kim są i dlaczego tak je nazywamy? Wiele mam boi się o tym mówić głośno Tęczowe dzieci to takie, które przychodzą na świat po wcześniejszych poronieniach. Strata dziecka jest wielką tragedią, a osoby, które tego... Tęczowe dziecko to symbol nadziei. Te gwiazdy opowiedziały swoje smutne historie Tęczowe dziecko przestaje być tematem tabu. Coraz więcej kobiet ma odwagę opowiedzieć o swojej wielkiej stracie. Wśród nich są też gwiazdy zna... Fioletowy motyl na łóżeczku dziecka. Za szpitalną naklejką kryje się tragedia rodziców Fioletowy motyl przy łóżku noworodka w szpitalu dla niektórych może być zagadkowym symbolem. Niepozorna naklejka ma jednak ważne znaczenie... Tęczowe dziecko co to znaczy? Przynosi nadzieję i wiarę. "Coś pięknego i pełnego światła" Tęczowe dziecko - co to oznacza? Tęczowym dzieckiem określa się noworodka urodzonego przez kobietę, która wcześniej poroniła, miała bardzo... W trzecim trymestrze ciąży mówimy już nie o poronieniu, tylko o przedwczesnym porodzie. Poronieniem określa się stratę ciąży do końca 21. tygodnia ciąży. Poród przedwczesny to urodzenie dziecka między 22. a ukończonym 36. tygodniem ciąży. Najczęstszą przyczyną takich porodów są skurcze macicy Poronienie to, co nam się przytrafiło? Medycznym określeniem, górnolotnym "aniołkiem", infantylną "fasolką". Kiedy kobiety po poronieniu oświadczają, że "straciły dziecko", mimo tego, że był to wczesny etap ciąży, są oskarżane o przesadzanie. Kiedy mówią, że poroniły "zygotę", to są oskarżane o nieczułość. Każde określenie jest złe Samoistne poronienia - objawy, dlaczego się zdarzają Samoistne poronienia: co to takiego? Poronienie samoistne, zwane potocznie poronieniem, to - jak wskazuje nazwa - samoistne zakończenie ciąży przed 22. tygodniem (licząc od pierwszego dnia ostatniej miesiączki). Jeśli poronienie nastąpi w pierwszym trymestrze ciąży, kwalifikuje się je jako Urlop macierzyński po poronieniu Prawa przysługujące po poronieniu Poronienie to przedwczesne zakończenie ciąży. Po 22. tygodniu ciąży mówi się o urodzeniu martwym. Każdej kobiecie, która straciła dziecko w wyniku poronienia lub martwego urodzenia przysługują pewne prawa, niezależnie od tego, w którym tygodniu straciła Jak zwiększyć swoje szanse na poczęcie po poronieniu? Jak zwiększyć swoje szanse na poczęcie po poronieniu? Przygotuj się psychicznie Poronienie jest trudnym doświadczeniem. Zanim zaczniemy starać się o kolejną ciążę, musimy przejść żałobę i zaakceptować stratę. Kolejnego dziecko nie można traktować jako zastępstwa czy rekompensaty. W powrocie Krótka instrukcja o poronieniu Krótka Instrukcja o Poronieniu zostanie wydana jako darmowy poradnik, ogólnodostępny e-book w formacie PDF. Pierwszym etapem prac nad Instrukcją jest cykl warsztatów z kobietami, które doświadczyły utraty ciąży. Podczas spotkań rozmawiają o swoich przeżyciach, sposobach radzenia sobie z bólem Aleksandra Żebrowska o poronieniu: Ja nie chciałam czuć, że straciłam dziecko to temat, o którym rozmawia się ciężko - nawet z najbliższymi. Sama mam kilka takich za sobą - poronienia i na dokładkę ciążę pozamaciczną pod koniec zeszłych wakacji - wyznała. W rozmowie z dziennikarką Wysokich Obcasów Żebrowska wróciła wspomnieniami do tamtego momentu i opowiedziała o tragicznych Poronienie: rodzaje, przyczyny, objawy. Kiedy starać się o dziecko po stracie ciąży? Poronienie (łac. abortus) to przedwczesne zakończenie ciąży trwającej krócej niż 22 tygodnie wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu. Od 23. tygodnia mówi się o porodzie przedwczesnym. Szacuje się, że poronieniem kończy się około 10-15 proc. ciąż. Do 80 proc. poronień dochodzi w pierwszym Trzy dni płatnego urlopu po poronieniu. Nowa Zelandia daje czas na żałobę - podkreśliła. W wywiadzie dla "The Guardian" w 2018 roku Andersen mówiła, że poronienie jest nadal tematem tabu w Nowej Zelandii. "Brak jasności w przepisach sprawiał, że niektóre kobiety musiały spierać się ze swoim pracodawcą o to, czy mają prawo do dni wolnych z powodu utraty nienarodzonego dziecka Żona Aleca Baldwina spodziewa się piątego dziecka. Wcześniej miała dwa poronienia. Jedno relacjonowała online dla ciebie i całej twojej rodziny Poronienie. Kiedy można zacząć starać się o kolejne dziecko? Poronienie to przedwczesne zakończenie ciąży trwającej krócej niż 22 tygodnie wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu. Wielu rodziców zastanawia się po jakim czasie od utraty dziecka, można zacząć starania o kolejne potomstwo

fot. Fotolia Dlaczego trudno jest zdefiniować rodzica po stracie? W internecie pełno jest materiałów na temat śmierci dziecka, jednak w literaturze fachowej nigdzie nie można znaleźć naukowej definicji rodzica po stracie. W niniejszym artykule pragnę przybliżyć to pojęcie oraz zaproponować moją definicję stworzoną na potrzeby publikacji „Jaka rodzina, takie społeczeństwo”. Wydawało by się prostym zadaniem sformułowanie definicji, że rodzic po stracie to najogólniej mówiąc rodzic, któremu zmarło dziecko. Niestety już na tym etapie rozwija się szereg wątpliwości: czy rodzic po poronieniu to też rodzic po stracie? Czy 85-letnia kobieta opłakująca grób swojego 65-letniego syna to też rodzic po stracie? A co z osobami, które straciły dzieci nie będące ich dziećmi biologicznymi? Ogólne pojęcie budzi wiec wiele wątpliwości i niejasności. Dlatego postanowiłam usystematyzować i ujednolicić wszystkie zakresy tematyczne i stworzyć definicję rodzica po stracie. Kim jest rodzic po stracie? „Za rodzica po starcie uznaję osobę, będącą opiekunem prawnym, której w skutek poronienia, martwego porodu, choroby, wypadku, samobójstwa lub innych okoliczności dziecko umarło. Również rodzica po starcie można zdefiniować, że jest to osoba, która nie zależnie od formy, wieku, płci i okoliczności śmierci dziecka przeżyła jego śmierć, na skutek której nie pogodzi się psychicznie ani emocjonalnie aż do swojej śmierci” (definicja po raz pierwszy opublikowana pod moim nazwiskiem w „Jaka rodzina, takie społeczeństwo: wspólnototwórczy wymiar wychowania integralnego”, Wydanie 70, Studia i Materiały Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Wydawca Ksiegarnia św. Jacka 2012). Czy opiekun prawny może być rodzicem po stracie? Pragnę wyjaśnić budzące wątpliwości sformułowania tej definicji: opiekun prawny, który zaadoptował, przysposobił lub stworzył rodzinę zastępczą dla dziecka jest z nim tak samo silnie związany emocjonalnie, jak w przypadku rodziców biologicznych, stąd w żaden sposób nie można ujmować mu praw do przeżywania żałoby. Zobacz też: Czy każda kobieta powinna mieć dziecko? Poronienie – czy rodzice nienarodzonego dziecka są rodzicami po stracie? Nie należy również zapominać, że dla niejednej pary poronienie jest końcem marzeń o zdrowej ciąży (szczególnie w przypadku zabiegów in vitro czy inseminacji). Taki rodzic, któremu dziecko zmarło przed 22. tygodniem ciąży, też zachowuje prawa do pochówku, urlopu czy zasiłku pogrzebowego. Zagłębiając się w ramy religii, człowiekiem jest się od poczęcia, stąd śmierć dziecka przed 22. tygodniem ciąży jest tak samo ważna i istotna dla społeczeństwa, jak i dla samego rodzica. Dlatego po poronieniu rodzice, których spotkała ta tragedia, są rodzicami po stracie. Oczywiście wszystko jest mocno uzależnione od podejścia emocjonalnego rodzica oraz jego chęci do przeżywania żałoby, niemniej jednak niezależnie od jego podejścia w społeczeństwie uznawany jest za rodzica po poronieniu, więc i rodzica po stracie dziecka. Można być rodzicem po stracie niezależnie od wieku dziecka Również wspomniana 85-letnia pani, która opłakuje tragicznie zmarłego 65-letniego syna, jest rodzicem po starcie, choć ten 65-letni pan był już ojcem, a zapewne i dziadkiem, wiec wydawać by się mogło, że nie ma potrzeby nazywania jego matki rodzicem po stracie. Jednak niemniej chowanie swojego dziecka niezależnie od wieku jest dla rodzica nieopisanym bólem i cierpieniem do końca jego dni. Zobacz też: Jakie są prawa rodziców po śmierci dziecka? Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Jedna głupia decyzja rodzica, która kosztowała dziecko życie. Tak niewiele trzeba było, żeby ten dzidziuś żył, nauczył się chodzić, mówić, poszedł do szkoły, poznał przyjaciół... Rodzice uwierzyli internetowym szarlatanom, dali ponieść się rosnącej panice wzniecanej przez antyszczepionkowców i zwolenników medycyny alternatywnej (sic!), odmówili więc podania dziecku po porodzie zastrzyku z witaminą K. Ta decyzja zabiła ich syna. Podobnych historii jest, niestety, więcej. Ojciec-antyszczepionkowiec zabija dziecko? Ta sprawa jest tym bardziej wstrząsająca, że ojciec zmarłego dziecka jest jednym ze znanych działaczy węgierskiego ruchu antyszczepionkowego. Csaba L. i jego żona, Ada L., zostali oskarżeni o umyślne zabójstwo swojego dziecka, któremu nie pozwolili podać witaminy K po urodzeniu, a kiedy dziecko zachorowało, długo odmawiali udzielenia mu pomocy lekarskiej. Ich proces właśnie się rozpoczął. Pięć lat temu na świat przyszło 3 dziecko oskarżonej pary. 6 tygodni później chłopiec zmarł wskutek krwotoku do mózgu spowodowanego niedoborem witaminy K - tej samej, której rodzice nie pozwolili mu podać po porodzie (podobnie jak obowiązkowych szczepień!). Rodzice wierzą, że śmierć ich syna to efekt zmowy lekarzy, którzy chcieli sprzedać narządy ich dziecka. Zarówno matka, jak i ojciec, twierdzą, że są niewinni i że nawet nie wiedzieli, po co dziecku witamina K, bo nikt im o tym nie powiedział. Lekarz i położna obecni przy porodzie zaprzeczają. Co tam się wydarzyło? 1 stycznia 2013 roku półtoramiesięczne dziecko państwa L. obudziło się chore. Nie przestawało płakać, gwałtownie zwymiotowało. Rodzina, u której akurat przebywali rodzice L. z dziećmi, chciała dzwonić po pogotowie, ale mama dziecka stanowczo zabroniła wezwać lekarza, bo musiałby na to wyrazić zgodę jej mąż, którego akurat nie było w domu. Dziecko zwymiotowało 3 razy, za trzecim razem w zwróconej treści żołądka była krew. W tym momencie mama chłopca wezwała swojego męża. Nie lekarza, tylko męża, który przybył na miejsce 2,5 godziny później. Wieczorem w końcu wezwano pogotowie, ponieważ stan dziecka nie poprawiał się. Rodzice chłopca nie byli jednak zachwyceni decyzją medyków o zabraniu ich syna do szpitala. Były krzyki i wyzwiska, utrudnianie pracy. W końcu chłopca zabrało pogotowie. Chłopiec zmarł tydzień później z powodu krwotoku wywołanego niedoborem witaminy K. Kto od miecza wojuje...? Nawet taka tragedia nie sprawiła, że rodzice biednego malca spuścili z tonu. Winy szukają wszędzie, ale nie w fakcie, że nie podali dziecku wit. K. Oskarżają lekarzy o zabicie ich dziecka. Teorii mają kilka – a to, że chodziło o to, by nielegalnie pobrać i sprzedać narządy ich syna, a to, że dziecko na pewno uderzyło głową w nosze podczas transportu do szpitala. W wywiadzie dla VNTV Csaba L. stwierdził, że jego dziecko zostało porwane i brutalnie zabite. Dla narządów! Ojciec uważa, że inną potencjalną przyczyną śmierci jego syna, było zatrucie chemitrails (popularna teoria spiskowa dotycząca smug chemicznych pozostawianych na niebie przez samoloty). Niemowlę mogło również umrzeć, bo gospodarze goszczący jego rodzinę, podali zatrute jedzenie karmiącej piersią matce chłopca. Witamina K? Podaj, nie ryzykuj życiem dziecka! Niestety, coraz więcej rodziców daje się zwieść temu, co przeczyta w niesprawdzonych źródłach i odmawia podawania dzieciom szczepionek czy wit. K. Cała Polska żyła 5 miesięcy temu sprawą noworodka z Białogardu, a od kilku dni głośno jest o analogicznej sprawie z Warszawy. Rodzice są podatni na teorie spiskowe szerzone przez antyszczepionkowców i sceptyków medycyny konwencjonalnej, dlatego łatwo ich przekonać, że szczepionki to zło, podobnie jak zabieg Credego czy witamina K podana dziecku po porodzie. Niestety w ten sposób, zamiast chronić swoje dzieci, stawiają je w śmiertelnym niebezpieczeństwie, o czym niektórzy rodzice przekonali się już w najbardziej bolesny sposób. Apelujemy: nie dajcie się omamić, takich historii jak ta z Węgier, jest więcej. Oto jak koroner z australijskiego Brisbane opisuje śmierć innego dziecka, które także nie otrzymało wit. K po porodzie: "Miesiąc po porodzie, mama zauważyła, że jej dziecko dużo śpi i je mniej niż zwykle. Czasami zaczynało intensywnie płakać i nagle przestawało. Zasnęło wieczorem, ale po godzinie obudziło się, wymiotując. Wczesnym rankiem, kiedy mama chciała zmienić córce pieluszkę, zauważyła, że dziecko jest bezwładne. Wezwała pogotowie. Tomografia wykazała intensywne krwawienie do mózgu.(...) Nie było śladów pęknięć czaszki. Krwawienie dotknęło obu oczu, źrenice dziecka nie reagowały na światło. (..) Badanie INR (znormalizowany czas protrombinowy) wykazało bardzo niską krzepliwość krwi. Stan dziecka nie poprawił się w ciągu nocy. Rano, po rozmowie z rodzicami, podjęto decyzję o odłączenie dziewczynki od aparatury utrzymującej ją przy życiu. Dziecko zmarło". Ta dziewczynka zmarła, cierpiąc okrutnie, tylko dlatego, że jej rodzice odmówili jej jednego zastrzyku. Dlaczego to zrobili? Bo przeczytali na jakimś blogu, na jakimś forum, w jakiejś grupie na facebooku, że tak będzie lepiej dla ich dziecka. I uwierzyli. Bo czasami łatwiej uwierzyć obcym ludziom w sieci niż lekarzowi. To powinno dać do myślenia środowisku lekarskiemu – może pora zmienić podejście do pacjentów? Przede wszystkim informować, edukować, nie ganić, nie pogardzać, nie wyśmiewać. Po co noworodkowi witamina K? Dzieci rodzą się z niewielką ilością witaminy K w organizmie, stąd potrzeba jej suplementacji, by zapobiec chorobie krwotocznej. Szacuje się, że choroba krwotoczna, w tym poważne krwawienia do mózgu, występuje u 1 na 60 do 1 na 250 noworodków. Karmione piersią niemowlęta, które nie otrzymały zastrzyku z wit. K, są 81 razy bardziej zagrożone wystąpieniem choroby krwotocznej w późniejszym okresie życia (od 2 tygodnia do 6 miesiąca życia) – w tym przypadku u 30-60 proc. dzieci występuje krwawienie do mózgu. Zdarza się to jednak tylko u dzieci karmionych wyłącznie piersią, które nie otrzymały witaminy K po porodzie. W Polsce, według nowych zaleceń, każdy zdrowy noworodek powinien otrzymać 1 mg witaminy K w postaci domięśniowego zastrzyku w ciągu pierwszych 5 godzin po przyjściu na świat. Zdaniem specjalistów to najbardziej skuteczna forma zapewnienia dziecku odpowiedniej porcji tego preparatu, nie ma potrzeby późniejszego podawania dziecku witaminy K w kroplach. źródło: Zobacz też: Dlaczego zmieniły się zasady podawania wit. K? [WIDEO] Odmawiając szczepień, podania witaminy K i wszelkich działań medycznych, narażasz życie dziecka Szczepienia 2017: 12 faktów, które wzburzyły rodziców

Narodziny martwego dziecka lub poronienie to ogromnie bolesne przeżycie. Jakie prawa i obowiązki ma w takiej sytuacji matka - pracownik? Poród martwego dziecka i inne niepowodzenia położnicze Wszelkie sytuacje, kiedy kobieta traci dziecko, którego oczekiwała, są niezwykle delikatne i trudne. W polskiej nomenklaturze nazywa się je niepowodzeniami położniczymi. Z perspektywy prawa pracy oraz praw przysługujących matce pracownikowi, trzeba rozróżnić następujące rodzaje niepowodzeń położniczych: • Poronienie - wydalenie bądź wydobycie z ciała matki nieżywego płodu przed upływem 22. tygodnia ciąży, • Urodzenie martwego dziecka - wydalenie bądź wydobycie płodu, które nastąpiło po upływie 22 tygodnia ciąży. Płód nie wykazuje żadnych oznak życia (czynność serca, tętnienie pępowiny, skurcze mięśni zależnych od woli). Urodzenie martwego dziecka a urlop macierzyński Czy matce przysługuje urlop macierzyński po urodzeniu martwego dziecka? Zgodnie z obecnymi przepisami (stan - kwiecień 2019 r.) tak, ale tylko w określonych sytuacjach. Urodzenie martwego płodu będzie uprawniało do urlopu macierzyńskiego wtedy, kiedy matka otrzyma od szpitala kartę martwego urodzenia. Jest to dokument, który wystawia szpital i który zawiera informacje na temat matki dziecka, miejsca i daty urodzenia, czasu zgonu dziecka, informacje o jego wielkości, a także dane dotyczące poprzednich ciąż matki oraz wykształcenia rodziców (do celów statystycznych). Wzór karty martwego urodzenia zawiera też konieczność podania płci dziecka. Niestety, jeśli dziecko zmarło zbyt wcześnie, by można było w łatwy sposób określić jego płeć (czyli z reguły chodzi o poronienie i to przed 16 tygodniem ciąży), rodzice są zmuszeni do wypożyczenia ze szpitala materiału poronnego dziecka i przeprowadzenia odpłatnego, nierefundowanego przez NFZ badania płci dziecka. Obecnie, koszt takiego badania to około 400 zł. Dopiero uzyskanie karty martwego urodzenia da możliwość zarejestrowania dziecka w Urzędzie Stanu Cywilnego i otrzymania aktu urodzenia z adnotacją, że nastąpiło martwe urodzenie. Dokumenty te dają zaś podstawę do tego, by otrzymać urlop macierzyński. Martwe dziecko, którego płci nie ustalono, nie może otrzymać karty martwego urodzenia i w związku z tym, matce nie będzie przysługiwał urlop macierzyński. Co do zasady, macierzyński po urodzeniu martwego dziecka wynosi maksymalnie 8 tygodni. Matka może też zadecydować o wcześniejszym powrocie do pracy. Skrócenie urlopu macierzyńskiego możliwe jest maksymalnie do 7 dni. Przy czym jest ono liczone od dnia, kiedy odbyło się rodzenie martwego dziecka. Jeśli zatem matka zdecydowała się na wykorzystanie np. 4 tygodni urlopu macierzyńskiego przed porodem, to urlop macierzyński po śmierci dziecka (martwe urodzenie) może trwać maksymalnie 4 tygodnie, nie mniej niż 7 dni. W tym czasie matce przysługuje zasiłek macierzyński obliczany tak samo, jak przy urodzeniu dziecka żywego. Aby uzyskać urlop matka musi złożyć pracodawcy wniosek o urlop macierzyński po urodzeniu martwego dziecka. Poród martwego dziecka a ZUS Jeśli rodzice po urodzeniu martwego dziecka zdecydują się na jego pochówek, to przysługuje im prawo do otrzymania zasiłku pogrzebowego z ZUS, w wysokości 4000 zł. Aby go otrzymać, należy złożyć w jednostce ZUS właściwej ze względu na miejsce zamieszkania skrócony odpis aktu urodzenia, oryginały rachunków kosztów pogrzebu, dokumenty poświadczające stopień powinowactwa i zaświadczenie płatnika składek o podleganiu ubezpieczeniu rentowemu. Zasiłek pogrzebowy nie przysługuje, jeśli rodzice zdecydowali się pozostawić martwy płód w szpitalu. Warto też pamiętać, że jeśli nastąpiło urodzenie martwego dziecka, ZUS zobowiązany jest do wypłaty matce zasiłku macierzyńskiego zgodnie z opisanymi powyżej zasadami. Urodzenie martwego dziecka a becikowe Becikowe przysługuje jedynie wtedy, kiedy dziecko urodziło się żywe (nawet jeśli kilka godzin później zmarło). Jeśli nastąpił zgon dziecka przed lub w czasie porodu i rodzicom został wydany jedynie akt urodzenia martwego dziecka, to becikowe rodzicom nie przysługuje. Podstawa prawna - art. 15b pkt 1. Ustawy o świadczeniach rodzinnych. Urodzenie martwego dziecka - urlop okolicznościowy Z tytułu urodzenia dziecka obojgu rodzicom przysługuje urlop okolicznościowy w wymiarze 2 dni. Nie ma tu znaczenia, czy urodziło się dziecko żywe, czy martwe. Mamie, urlop ten będzie jednak przysługiwał wtedy, kiedy nie przebywa ona na urlopie macierzyńskim. Obojgu rodzicom przysługuje również urlop okolicznościowy z tytułu zgonu dziecka w wymiarze 2 dni. Przy czym nie należy się on matce, jeśli pogrzeb odbywa się w czasie kiedy przebywa ona na urlopie macierzyńskim (w takiej sytuacji z urlopu skorzysta jedynie ojciec). Reasumując, po urodzeniu martwego dziecka, rodzice mają prawo do 4 dni urlopu okolicznościowego.

Dziecko, które umiera, w którymkolwiek momencie swojego życia, choćby przed swoimi narodzinami, jest takim samym człowiekiem jak Ty czy ja. Należy mu się szacunek, godne traktowanie, a zatem i godny pochówek. Prawo zapewnia nam możliwość godnego pochówku dziecka, także tego, które zmarło przed swoimi narodzinami. Poniżej podane są informacje pomocne rodzicom dla pochowania ich dziecka. KROKI POSTĘPOWANIA w celu pochowania dziecka zmarłego przed narodzeniem: – Jeśli rodzice dowiadują się w szpitalu, że ich dziecko zmarło, warto od razu zastrzec chęć odbioru jego ciała. – Szpital na prośbę rodzica ma obowiązek wystawić pisemne zgłoszenie urodzenia martwego dziecka, w którym wymagane jest określenie płci dziecka. W przypadku niemożności stwierdzenia płci rodzice mogą: Pierwsza możliwość: Wykonać badania genetyczne na własny koszt w celu określenia płci dziecka. Lekarz na podstawie wyniku badań wystawia zgłoszenie urodzenia martwego dziecka ↓ Rodzic dziecka lub oboje (jeśli nie są małżeństwem) rejestruje dziecko w Urzędzie Stanu Cywilnego w celu otrzymania aktu urodzenia dziecka z adnotacją, iż dziecko urodziło się martwe. ↓ Akt urodzenia z odpowiednią adnotacją jest dokumentem potrzebnym do: – przeprowadzenia pogrzebu, – uzyskania należącego się matce dziecka 8 tygodniowego płatnego urlopu macierzyńskiego oraz wypłaty zasiłku pogrzebowego z ZUS. Przysługują także świadczenia związane ze śmiercią członka najbliższej rodziny: urlop okolicznościowy (2 dni). lub drugie rozwiązanie: Poprosić o wydanie karty zgonu w celu pochówku (nie wymagane podanie płci). W tym przypadku pochówek dokonywany jest na koszt własny rodziców (nie wypłacany jest zasiłek pogrzebowy). Matka dziecka nie otrzymuje również płatnego urlopu macierzyńskiego. FORMALNOŚCI POGRZEBOWE Zgodnie z Polskim prawem rodzice mogą pochować swoje dziecko bez względu na czas trwania ciąży. Mogą tego dokonać na cmentarzu parafialnym bądź komunalnym Jeśli rodzice zrezygnują z tego prawa i nie odbiorą ciała dziecka obowiązek pogrzebu spada na gminę. We Wrocławiu od 2014 roku dzieci te są chowane w zbiorowym Grobowcu Dziecka Nienarodzonego na Cmentarzu Osobowickim (kwatera 79). Warto pamiętać, że każda osoba, która zgłosi chęć pochowania zmarłego dziecka, może to uczynić. Należy jednak zaznaczyć, iż pochowanie dziecka przez rodziców we własnym zakresie pomaga im w dobrym przebyciu żałoby po śmierci ich maleństwa. Jeśli rodzice, którzy odebrali ze szpitala ciało dziecka, pragną pogrzebu katolickiego zgłaszają się do parafii z odpisem aktu urodzenia lub kartą zgonu i proszę o pogrzeb wg formularza pogrzebu dziecka nieochrzczonego. Rytuał pogrzebowy przewiduje pełny pogrzeb w obecności ciała dziecka. Msza Święta odprawiana jest w szatach koloru białego. Teksty odmawianych modlitw, specjalnie dostosowane do sytuacji straty dziecka nieochrzczonego, wskazują, że jest to raczej msza w intencji tych, którzy cierpią z powodu straty dziecka. „Boże, Ty przenikasz ludzkie serca i udzielasz im pociechy. Ty znasz wiarę tych rodziców. Utwierdź ich przekonanie, że dziecko, które opłakują, ogarnia Twoja ojcowska miłość.” Uwagi: -Warto pamiętać, że ciału martwo urodzonego dziecka bez względu na czas trwania ciąży należny jest szacunek, przysługujący według przepisów obowiązującego prawa, każdemu zmarłemu. Zachowania godzące w prawa rodziców do godnego traktowania ich dziecka po śmierci oraz ich samych, mogą stanowić naruszenie dóbr osobistych, konstytucyjnie chronionych. -Rodzice mają prawo do uzyskania całości dokumentacji medycznej dotyczącej przebiegu ciąży oraz porodu albo poronienia -Prawo do rejestracji w USC oraz pochówku dotyczy także tych dzieci, które zostały poronione/urodzone w domu – lekarz pogotowia lub prowadzący ciążę powinien wypełnić stosowne dokumenty – Prawo do rejestracji dziecka w USC dotyczy także dzieci, które zostały poronione/urodzone poza granicami Polski, nawet jeśli państwo, w którym doszło do poronienia/porodu prawo to ogranicza np. ze względu na długość trwania ciąży. – W przypadku posiadania ubezpieczenia na wypadek śmierci dziecka należy się wypłata odszkodowania niezależnie od jego wieku. – Po wypisaniu żony ze szpitala, mąż może otrzymać od lekarza rodzinnego zwolnienie lekarskie na opiekę nad żoną na okres do 1 miesiąca, co jest związane z wypłatą zasiłku opiekuńczego. Diagnostyka i leczenie: – Warto starać się w miarę możliwości zdiagnozować przyczynę poronienia. Na pewno warto zacząć prowadzić obserwacje cyklu i skonsultować się z lekarzem specjalizującym się w Naprotechnologii, który będzie miał więcej narzędzi do zdiagnozowania prawdopodobnych przyczyn poronienia. Badania hormonalne progesteronu, w określonych dniach cyklu kobiety, umożliwiają zastosowanie odpowiedniego leczenia. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w serwisie: Gdzie szukać pomocy we Wrocławiu: – Centrum Troski o Płodność ( diagnostyka i leczenie przyczyn poronienia) Grupoa wsparcia dla rodziców po stracie dziecka i Poradnia Rodzinna (wsparcie psychologiczne i terapia) przy Fundacji Evangelium Vitae: – Wrocławskie Hospicjum dla dzieci (otwarta grupa wsparcia dla rodziców po stracie dziecka): – Poradnie Rodzinne (wsparcie psychologiczne) finansowane przez Urząd Miasta: – Grupy wsparcia dla rodziców po stracie są prowadzone przez Fundację By Dalej Iść: – Bardzo dużo pomocnych tekstów i informacji można znaleźć na stronie oraz na – Dyżur telefoniczny Stowarzyszenia Rodziców po Poronieniu (pomoc prawna) tel. 692 006 778 – Bezpłatna infolinia Rzecznika Praw Pacjenta przy Ministrze Zdrowia: 0 800 190 590 Świadectwo mamy: Życie Michałka zamknęło się między Triduum Paschalnym a Wniebowstąpieniem Pana Jezusa. Tamta wiosna była szczególna. Wszystko pachniało, kwitło – cała przyroda kipiała radością… i ja razem z nią. Pamiętam tą niedzielę Wniebowstąpienia, kiedy była dziękczynna Msza Św. za poczęcie naszego Synka. Było tak ciepło i cudownie w powietrzu. Nawet w kościele zrobiło mi się słabo – normalne w stanie błogosławionym. W następną niedzielę mimo słońca pogody już było mi tak jakoś zimno… Potem byłam u lekarza. Planowa wizyta. I te słowa: “Nie słyszę tętna. To stało się jakiś tydzień temu.” Nie docierało do mnie co ten lekarz mówi. Nawet płakać nie mogłam. Wybiegłam na ulicę, widziałam, że ludzie normalnie się śpieszą jakby nigdy nic. To było takie dziwne – nic nie było już jak przedtem. W domu dopiero płacz i córeczka bezsilnie kopiąca kanapę, setki pytań. A więc zdążyliśmy choć podziękować Bogu za dar tak krótkiego życia Synka. To jedynie było ukojeniem, po bezdusznych procedurach w szpitalu. Nie dano nam okazji by się z Nim pożegnać, wyśmiano. Wszystko działo się za szybko. Prosto ze szpitala wsiadłam w pociąg i dotarłam na rekolekcje gdzie czekała na mnie reszta rodziny. Tak sama chciałam. Nie mogłam wracać do pustego domu. Dziś gdy od śmierci Michałka minęły ponad dwa lata wreszcie zrozumiałam, że Pan Bóg go zabrał, bo to Dzieciątko okazało się ważniejsze od Niego samego. Ale Bóg zbierał z wielką delikatnością każdą moją łzę i mimo wszytko widzę dobro i owoce tego krótkiego Życia. Dziś mogę Mu dziękować za dar życia Michałka. Dziś wiem, że jest świętym wpatrującym się w oblicze Boga samego i naszym bliskim orędownikiem przed Jego tronem. Agnieszka MODLITWA Boże, nasz Ojcze, czas upływa, a mnie łzy napływają do oczu, w sercu mam jakby ciężar…Ty dobrze wiesz, jak bardzo chciałam urodzić to dziecko, które nosiłam w sobie. Świadomie i dobrowolnie nie robiłam niczego przeciwko niemu ani przeciw jego życiu, a jednak… stało się…! Umarło, zanim mogłam je zobaczyć, przytulić, nakarmić; zanim ono mogło zobaczyć świat i twarze swoich rodziców. Wierzę jednak, że to dziecko żyje u Ciebie i jest szczęśliwe. To powinno mnie uspokajać, tym bardziej że nie było w tej śmierci mojej winy, bo nie miałam złej woli. Jednak szatan korzysta z mojego smutku, próbuje uderzać w moje serce i wchodzić między mnie a Ciebie, mój Ojcze Niebieski! Chce koniecznie wzbudzić we mnie wyrzuty sumienia, że może coś zaniedbałam, za mało się oszczędzałam, mogłam coś jeszcze robić. Przez to chce wejść między Ciebie i mnie, wzbudzić lęk, rozgoryczenie, poczucie życiowej pustki, chce mnie odciągnąć od modlitwy. Boże, nie pozwalaj mu na to! Przezwyciężając tę „chmurę”, która mnie otacza i dusi, z pewnym wysiłkiem modlę się do Ciebie: Dziękuję Ci, Boże, za tak krótkie życie ziemskie tego maleńkiego dziecka, przez które zdążyło sobie ono zasłużyć na szczęście wieczne! Wielbię Cię w wypełnieniu się Twojego Ojcowskiego planu wobec niego i w Twojej decyzji, by właśnie w tej, a nie w innej godzinie, posłać Anioła Śmierci po jego duszę. Ty wiedziałeś, co jest dla niego najlepsze, i to właśnie otrzymało z Twej dobroci. Umierając, uniknęło okazji do grzechu i pokus szatana. Pozwól mi, Boże, spotkać moje dziecko w chwale Nieba, a teraz wysłuchaj jego modlitw, które zanosi do Ciebie za swoimi bliskimi. Na jego prośbę napełnij moje serce swoim pokojem. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. Oczekiwania rodziców po stracie dziecka 1. Chciałabym, by moje dziecko nie umarło. Chciałabym mieć je z powrotem. 2. Chciałbym, abyś się nie bał wymawiać imienia mojego dziecka. Moje dziecko istniało i było dla mnie bardzo ważne. Potrzebuję usłyszeć, że było ono ważne także dla Ciebie. 3. Jeśli płaczę lub reaguję emocjonalnie, gdy mówisz o moim dziecku, chciałabym, byś wiedział, że to nie dlatego, że mnie ranisz. Czuję wówczas, że pamiętasz; czuję twoją troskę! To śmierć mojego dziecka jest przyczyną moich łez. Rozmawiając ze mną o moim dziecku, pozwoliłeś mi podzielić się smutkiem. Dziękuję Ci za to. 4. Chciałbym, abyś nie „zabijał” ponownie mego dziecka, usuwając ze swojego domu jego zdjęcia, rysunki, pamiątki po nim. 5. Bycie rodzicem w żałobie nie jest zaraźliwe, więc chciałbym, byś mnie nie unikał. Potrzebuję Cię teraz bardziej niż kiedykolwiek. 6. Potrzebuję urozmaicenia, chcę usłyszeć, co u Ciebie, lecz chcę także, byś i ty mnie słuchał. Mogę być smutna. Mogę płakać, lecz chciałabym, byś pozwolił mi mówić o moim dziecku. To mój ulubiony temat. 7. Wiem, że często o mnie myślisz i się za mnie modlisz. Wiem, że śmierć mojego dziecka boli Cię także. Chciałabym o tym usłyszeć: powiedz mi to przez telefon, napisz list lub uściśnij mnie. 8. Chciałabym, abyś nie oczekiwał, że moja żałoba skończy się wraz z upływem sześciu miesięcy. Pierwsze miesiące są dla mnie szczególnie traumatyczne; chciałabym jednak byś zrozumiał, że mój żal nie będzie mieć końca. Będę cierpiał z powodu śmierci mojego dziecka aż do ostatniego dnia mego życia. 9. Naprawdę staram się „zaleczyć”, chciałabym jednak byś zrozumiał, że nigdy nie będę w pełni wyleczona. Zawsze będę tęskniła za moim dzieckiem i będę pełna żalu, że już nie żyje. 10. Chciałabym, abyś nie oczekiwał ode mnie „niemyślenia o tym” lub „bycia szczęśliwą”. Przez długi czas nie sprostam żadnemu z tych oczekiwań. 11. Nie chciałbym, abyś traktował mnie jak „obiekt litości”, chciałbym jednak byś pozwolił mi na smutek. Zanim się „wyleczę”, to musi boleć. 12. Chciałabym, abyś zrozumiał, że moje życie roztrzaskało się w drobny mak. Wiem, że to przygnębiające być blisko mnie, gdy tak czuję. Proszę bądź cierpliwy w stosunku do mnie, tak jak i ja jestem. 13. Gdy mówię „u mnie w porządku”, chciałabym, byś zrozumiał, że nie jest mi dobrze, a każdy dzień to zmaganie się ze śmiercią mojego dziecka. 14. Chciałabym, byś wiedział, że wszystkie moje reakcje związane z żałobą są normalne. Możesz spodziewać się depresji, złości, wszechogarniającego poczucia beznadziei i smutku. Proszę więc, wybacz mi, że czasem jestem cicha i wycofana, innym zaś razem irytuję się i zachowuję ekscentrycznie. 15. Twoja rada, a by „żyć dzień za dniem” i tak odmierzać czas, jest doskonała. Jednak w tej chwili dzień to zbyt dużo i zbyt szybko dla mnie. Chciałabym czuć, że daję sobie radę z godziny na godzinę. 16. Zaproponuj od czasu do czasu, żeby pojechać ze mną na cmentarz, zapalić lampkę, pomilczeć chwilę. Nie za często, tylko czasami. Daj mi znać, że pamiętasz. 17. Nie mów: jesteś młoda, będziesz miała kolejne dzieci. Być może będzie dane mi się cieszyć jeszcze niejednym dzieckiem, najpierw jednak muszę opłakać to, które odeszło. I żadne inne dziecko mi go nie zastąpi. 18. Najważniejsze: Wspomnij czasem o moim dziecku. Nie udawaj, że nie istniało. Słowa mniej bolą niż uporczywe milczenie. M. Harrison 15 października – Dzień Dziecka Nienarodzonego obchodzony jest w wielu krajach, w tym także w Polsce. Informacje o wrocławskich obchodach dnia dziecka nienarodzonego dostępne są na stronach oraz

Urlop macierzyński rozpoczyna się wraz z narodzinami dziecka. O tym jak prawidłowo rozpocząć urlop po porodzie, o wymiarze urlopu i wysokości zasiłku, urlopie lub zasiłku na działalności gospodarczej, przerwaniu urlopu lub rozpoczęciu go przed dniem porodu, opowiada Mama Prawniczka – Marzena Pliarz-Herzyk. Pytania: W dniu porodu nie byłam jeszcze na zwolnieniu z powodu ciąży. Czy po urodzeniu przysługuje mi L4 czy urlop macierzyński? Jaki wymiar urlopu macierzyńskiego mi przysługuje? Czy jeśli jestem na urlopie macierzyńskim, to tata dziecka może w tym czasie być na urlopie ojcowskim? Czy jeśli nie pobrałam przysługującego urlopu macierzyńskiego 6 tygodni przed porodem, to czy mogę go wykorzystać dodatkowo do puli urlopu macierzyńskiego po porodzie? Moje dziecko zmarło. Czy przysługuje mi jakiś urlop z tego powodu? Po powrocie do domu moje dziecko zachorowało i znów jest w szpitalu. Nie wróciłam jeszcze do pracy po porodzie. Czy mogę w tym czasie wziąć zwolnienie na dziecko? Co to znaczy „zawiesić urlop macierzyński”? Czy jakakolwiek sytuacja jest w stanie spowodować, że przepadnie nam urlop macierzyński? Czy to prawda, że urlop macierzyński trwa rok? Jaka jest różnica między urlopem macierzyńskim a rodzicielskim? Jeśli jestem na urlopie macierzyńskim i nie wykonuję pracy, to jaki zasiłek mi przysługuje? Jakie dokumenty i w jakim terminie należy złożyć, aby otrzymać zasiłek macierzyński? Czy zasiłek przysługuje tylko w przypadku umowy o pracę? Odpowiedzi znajdziecie w 31. odcinku programu “Pośpiesznym na świat”: Subskrybuj nasz kanałZapraszamy do oglądania i do subskrybowania naszego kanału. Bądźcie z nami co wtorek o 9:00 z poranną kawą! Katarzyna Nawrocka: Dzisiaj jest ze mną Marzena Pilarz-Herzyk, która jest mamą i prawniczką. Marzena Pilarz-Herzyk: Dzień dobry. KN: Marzeno, mam do Ciebie czternaście pytań dotyczących urlopu macierzyńskiego, więc zaczynajmy. MPH: Zaczynajmy. KN: Pierwsze pytanie brzmi: w dniu porodu nie byłam jeszcze na zwolnieniu z powodu ciąży. Czy po urodzeniu przysługuje mi L4 czy urlop macierzyński? MPH: Od dnia porodu urlop macierzyński jest obowiązkowy. Nie można z niego ani zrezygnować, ani sobie go przesunąć w czasie. Nie ma też znaczenia czy dziecko urodzi się w dzień roboczy, w dzień wolny od pracy. Dzień narodzin to jest pierwszy dzień urlopu macierzyńskiego i tak jest zawsze. Więc niezależnie od tego czy się jest na L4 czy nie, po prostu urlop rozpoczynamy. Jeżeli byłoby L4 (w czasie ciąży), ono się automatycznie po złożeniu dokumentów zamieni w urlop macierzyński. Jeżeli L4 nie było, po prostu rozpocznie się urlop macierzyński. KN: Drugie pytanie brzmi: jaki wymiar urlopu macierzyńskiego mi przysługuje? MPH: Wymiar urlopu macierzyńskiego jest uzależniony od liczby dzieci urodzonych przy jednym porodzie. Ten podstawowy wymiar przy jednym dziecku, przy jednym porodzie – to 20 tygodni. I teraz obalę pewien mit, bo wszyscy myślą, że urlop macierzyński trwa rok, a ja powiedziałam 20 tygodni. Nie pomyliłam się, bo na ten rok składają się dwa urlopy. Urlop macierzyński i rodzicielski. Macierzyński to jest właśnie ten pierwszy rozpoczynający się w dniu narodzin. Tak jak już powiedziałam 20 tygodni, a później mamy urlop rodzicielski, który trwa 32 tygodnie. Łącznie rzeczywiście mamy rok. KN: Czy jeśli jestem na urlopie macierzyńskim, to tata dziecka może w tym czasie być na urlopie ojcowskim? MPH: Tak, urlop ojcowski nie jest w żaden sposób związany z urlopem macierzyńskim. Nie ma ani znaczenia to, że mama na nim przebywa, jak również ewentualnie to, że mama na przykład nie miałaby do niego prawa. Więc urlop ojcowski jest związany tylko z ubezpieczeniem taty. Może z niego korzystać zarówno tata, który pracuje na umowę o pracę, ale to też może być tata, który pracuje na umowę zlecenie i opłaca składkę chorobową, albo co więcej, tata przedsiębiorca, o czym bardzo mało tatusiów wie. I wtedy też tata może korzystać z urlopu ojcowskiego. Zawsze może się on zbiegać z urlopem macierzyńskim czy rodzicielskim, bo ta granica wykorzystania urlopu ojcowskiego to drugi rok życia dziecka, czyli z drugimi urodzinami niewykorzystany przepadnie. KN: Czyli możemy to śmiało połączyć i być z dzieckiem przez chwilę razem w domu. MPH: Jak najbardziej tak. KN: To przejdźmy do czwartego pytania: czy jeśli nie pobrałam przysługującego urlopu macierzyńskiego sześć tygodni przed porodem, to czy mogę go wykorzystać dodatkowo w puli urlopu macierzyńskiego po porodzie? MPH: Nie, to nie działa w ten sposób, że urlop przed porodem jest jakimś urlopem dodatkowym. Jeśli mamy takie życzenie, że chcemy przed porodem wykorzystać część urlopu, bo z jakiegoś powodu nie chcemy korzystać ze zwolnienia chorobowego, nie ma przesłanek medycznych do zwolnienia chorobowego. To właśnie wtedy można wcześniej rozpocząć urlop macierzyński, ale wykorzystujemy go z tej puli 20 tygodni, która nam normalnie przysługuje. Natomiast to o czym trzeba pamiętać, że w przypadku wcześniaków, to będzie praktycznie niemożliwe, bo urlop przed porodem wykorzystujemy na bazie zaświadczenia o planowanej dacie porodu. Czyli to będzie od tej planowanej donoszonej ciąży, 6 tygodni wcześniej. Gdyby doszło do sytuacji, że maluszek postanowił się „przenosić” i zostać z nami trochę dłużej to tutaj nie ma problemu. Tutaj dziecko zarządza tymi terminami i po prostu możemy mieć tego urlopu troszkę więcej, ale nie da się tego w drugą stronę przesunąć. KN: Czyli musimy rozróżnić sytuację w momencie, kiedy poród odbył się o czasie, a w momencie kiedy mamy do czynienia z wcześniakiem. MPH: Dokładnie tak, bo z wcześniakiem nie umówimy się wcześniej, żeby ewentualnie sobie wykorzystać ten urlop. KN: Marzeno, teraz pytanie, które mnie osobiście przyprawia o ciarki, ale to bardzo ważny temat, dlatego muszę Ci je zadać. Moje dziecko zmarło. Czy przysługuje mi jakiś urlop z tego powodu? MPH: Tak, jak najbardziej, tak samo z poronieniami, jak i z martwymi narodzinami, jak i ze śmiercią dzieci w pierwszych dobach po narodzinach dziecka wiążą się też dodatkowe uprawnienia. Natomiast tutaj już nie będziemy mieć do czynienia z tym pełnym 52-tygodniowym urlopem macierzyńskim. Urlop macierzyński skrócony maksymalnie do 56 dni, w zależności właśnie od tego kiedy dokładnie doszło do śmierci dziecka, ale jak najbardziej – rodzice mają prawo starać się o różne uprawnienia, mama ma prawo przebywać na tym urlopie macierzyńskim. Trzeba też pamiętać żeby gdyby po tym urlopie chciała wrócić do pracy tudzież zanim ten urlop się rozpocznie potrzebny był czas jeszcze na zorganizowanie formalności, nie wracamy wtedy do pracy, nie przebywamy na urlopie wypoczynkowym, tylko wtedy korzystamy po prostu ze zwolnienia chorobowego. To już nie będzie zwolnienie chorobowe z kodem B. Ono automatycznie już nie jest zwolnieniem związanym z okresem ciąży, ale jak najbardziej ten czas można sobie wypełnić tym zwolnieniem i też później się automatycznie przekształci w ten skrócony urlop macierzyński. KN: Po powrocie do domu moje dziecko zachorowało i znowu jest w szpitalu. Nie wróciłam jeszcze do pracy po porodzie. Czy mogę w tym czasie wziąć zwolnienia na dziecko? MPH: To rzeczywiście jest bardzo ważny aspekt żeby o tym pamiętać, że mamie w czasie urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego, ale później też wychowawczego, nie przysługuje zasiłek chorobowy ani na siebie ani na dziecko. Co więcej, co do zasady np. tato też nie będzie mógł w tym czasie skorzystać z zasiłku chorobowego. Znowu czy na dziecko, czy na mamę. Dlaczego? Dlatego, że przyjmuje się, że mama jest osobą stale sprawującą opiekę nad dzieckiem. Po porodzie tata ma taką możliwość skorzystania z opieki na mamę dziecka po porodzie, ale jako zasiłek opiekuńczy na dziecko jest wykluczony, chyba że ewentualnie będzie to kwestia drugiego porodu czy choroby mamy wykluczająca możliwość sprawowania opieki nad dzieckiem, ale tutaj, w tym przypadku, macierzyński nam się nie odłoży, nie przesunie, bo nie można dostać zasiłku opiekuńczego. Po prostu ta opieka nad dzieckiem chorym sprawowana jest w ramach urlopu macierzyńskiego. KN: Jesteśmy już na półmetku. Kolejne pytanie brzmi: co to znaczy zawiesić urlop macierzyński? MPH: To jest uzupełnienie tak naprawdę tej poprzedniej części i tego chorowania dziecka na urlopie macierzyńskim, bo bardzo mało osób wie i bardzo rzadko się o tym mówi, natomiast chodzi tutaj o choroby, które się wiążą z hospitalizacją dziecka. Jeśli nasze dziecko w tym pierwszym roku życia jest hospitalizowane, to możemy urlop zawiesić. Czyli my go nie przerywamy, on nie przepadnie, nie ma znaczenia, z jakiej formy urlopu korzystamy, po prostu przynosimy do pracodawcy zaświadczenie, że dziecko jest hospitalizowane i tego dnia urlop ulega zawieszeniu. On się odwiesi w momencie, kiedy przyniesiemy znowu zaświadczenie, że dziecko już hospitalizację zakończyło. Natomiast tutaj zawsze też trzeba pamiętać o tym, co ma zrobić mama: bo jeśli mama zawiesza urlop macierzyński, to z automatu powinna teoretycznie wrócić do pracy, bo staje się pracownikiem. Wiadomo, że jeśli mamy malutkie dziecko w szpitalu, to raczej tego nie zrobimy, więc wchodzi w grę urlop wypoczynkowy, urlop bezpłatny, tutaj wchodzi w grę zasiłek opiekuńczy na dziecko. Czasami chorowanie po prostu na siebie – bo takie przypadki też są. De facto z tego uprawnienia dość często mogą skorzystać mamy wcześniaków, ale muszą pamiętać, że najwcześniej urlop można zawiesić po 8 tygodniach od narodzin dziecka. Przyjmuje się, że te pierwsze 8 tygodni, to jest też czas rekonwalescencji mamy. Pomimo tego, że w przypadku hospitalizacji tych najmniejszych dzieci przydałoby się od razu ten urlop zawieszać, to musimy liczyć się z tym, że te 8 tygodni jest niewzruszalne, mama musi je wykorzystać, po 8 tygodniach można urlop zawiesić. KN: Ja tutaj się wtrącę z takim dodatkowym pytaniem, które pojawiło się w mojej głowie. Czy to znaczy, że ten urlop możemy przerwać tak zwanym, kolokwialnie mówiąc, tym L4, które wszyscy znamy, na dziecko? MPH: Nie, to nie jest L4. To jest zawieszenie urlopu po prostu wynikające z hospitalizacji dziecka i możemy w tym czasie skorzystać z L4. KN: Rozumiem. Marzeno, kolejna mama pyta czy jakakolwiek sytuacja jest w stanie spowodować, że przepadnie nam urlop macierzyński. MPH: Te sytuacje związane z zawieszeniem urlopu – absolutnie nie. To jest bezpieczne rozwiązanie, przez cały rok, nie ma ograniczenia liczbowego zawieszenia takiego urlopu. Więc tutaj cały rok jest bezpieczny. Przy czym urlop mógłby przepaść w przypadku gdybyśmy chciały zrezygnować z części urlopu, wrócić wcześniej do pracy. I tu jest ważne jak sobie zaplanujemy urlop zanim nasze dziecko się urodzi. Czy go będziemy deklarować, że będziemy z niego korzystać z góry, czy będziemy z niego korzystać na części i dopiero urlop rodzicielski deklarować po upływie określonej liczby tygodni, bo to nas zabezpiecza, umożliwia nawet odsunięcie urlopu w czasie, no i bardzo popularna sytuacja kiedy urlop przepada, to druga ciąża, kiedy wcześniej chcemy przejść na zwolnienie chorobowe spowodowane drugą ciążą. Niestety w tej opcji urlopu z góry najczęściej nie da się już uratować części urlopu, chyba że go przejmie tata. Ale jeśli nie, to bardzo często przechodzi mama na zwolnienia chorobowe, a niestety ten niewykorzystany urlop przepada, ale jeśli chodzi o zawieszenie, to jest w pełni bezpieczne rozwiązanie dla zachowania pełnego urlopu. KN: Ja mam wrażenie, że na kolejne pytanie już odrobinę odpowiedziałaś, natomiast doprecyzujmy: czy to prawda, że urlop macierzyński trwa rok. MPH: Tak, to już troszkę rzeczywiście na początku powiedziałyśmy, że to jest taki mit, który wszyscy znają, że urlop macierzyński trwa rok, a nie, bo na ten urlop się składa macierzyński i rodzicielski. I to jest ważne pomimo tego, że większość osób korzysta z tego właśnie urlopu rocznego i myśli, że on trwa rok. Co więcej dodam, że nie składamy wniosku o urlop macierzyński, tylko składamy po narodzinach wniosek o urlop rodzicielski, który rozpocznie się bezpośrednio po macierzyńskim. Ale to jest właśnie ważne z tej perspektywy, że jeśli mamy plany drugiej ciąży szybko, tak w czasie właśnie urlopu, jeżeli zastanawiamy się nad ewentualnie wcześniejszym podjęciem aktywności zawodowej, to to rozgraniczenie macierzyńskiego i rodzicielskiego jest ogromnie ważne. I druga rzecz: angażowanie tatusiów, bo pamiętajmy, że urlop rodzicielski jest na tyle wyjątkowy, że pozwala dzielić się urlopem pomiędzy mamę i tatę. Co więcej, rodzice mogą nawet w tym samym czasie korzystać z tego urlopu. Wcale nie jest tak, że tata musi być stratny finansowo, bo można to dobrze zaplanować w ten sposób, żeby miał swoje pełne wynagrodzenie, ale tutaj jest właśnie bardzo ważne rozgraniczenie macierzyńskiego i rodzicielskiego i prawidłowe zaplanowanie tego jeszcze przed narodzinami dziecka. KN: Marzeno, jak przystało na prawniczkę, idzie nam ekspresowo i bardzo konkretnie. I znowu mam wrażenie, że już na kolejne pytanie odpowiedziałaś, ale ja i tak je przeczytam. MPH: Dobrze. KN: Jaka jest różnica między urlopem macierzyńskim, a rodzicielskim. MPH: Podstawowa różnica pomiędzy macierzyńskim a rodzicielskim jest taka, że macierzyński jest obowiązkowy, a rodzicielski nie. Czyli te 20 tygodni mama musi wykorzystać. Jeżeli chciałaby wcześniej podjąć aktywność zawodową, to jest możliwe po 14 tygodniach, ale jest jeden warunek dość znaczący. Tata musi przejąć urlop bezpośrednio po dniu, kiedy mama go zakończy. Czyli gdyby tata urlopu nie chciał przejąć, mama nie może zakończyć swojego urlopu. Przyjmuje się, że te pierwsze 20 tygodni dziecko musi spędzić z rodzicami. Urlop rodzicielski już nie jest obowiązkowy, tutaj już mama decyduje czy z niego będzie korzystała, w jakim wymiarze z niego będzie korzystała czy właśnie podzieli się nim elastycznie z tatą. Można go wykorzystać na długie wakacje. Można się nim wymieniać. Można tutaj właśnie planować kolejną ciążę i też zabezpieczyć się na to, żeby ten urlop został na czas późniejszy nawet po tej drugiej ciąży, bo jego będziemy finalnie mogli wykorzystać do końca roku kalendarzowego, w którym dziecko ukończy 6. rok życia, więc tak naprawdę długo. KN: Jeśli jestem na urlopie macierzyńskim i nie wykonuję pracy, to jaki zasiłek mi przysługuje? MPH: Jeśli nie wykonujemy pracy przed urlopem macierzyńskim, to tak naprawdę nie przysługuje nam zasiłek macierzyński, bo zasiłek macierzyński związany jest z koniecznością posiadania aktualnego ubezpieczenia, czyli tej umowy do dnia porodu, opłacanej składki chorobowej w dniu porodu. Czy to będzie z działalności gospodarczej, czy z umowy zlecenia. W przypadku jeżeli tej składki nie mamy, wtedy funkcjonuje od kilku lat coś, co nazywamy świadczeniem rodzicielskim, popularnie tak zwane Kosiniakowe. Pewnie więcej osób zna Kosiniakowe niż świadczenie rodzicielskie, też przez rok, też przez 52 tygodnie wypłacane jest wtedy świadczenie w wysokości tysiąca złotych. KN: I przedostatnie pytanie. Jakie dokumenty i w jakim terminie należy złożyć aby otrzymać zasiłek macierzyński? MPH: Zasiłek macierzyński, tak jak powiedziałam, on się rozpoczyna w dniu narodzin dziecka więc nie składamy nigdy wniosku o właśnie urlop macierzyński i to niezależnie od tego czy deklarujemy urlop z góry czy na urlop na części, tak popularnie nazywany. Mamy 21 dni od dnia narodzin dziecka na to, aby przynieść do pracodawcy czy wysłać akt urodzenia dziecka, bo on jest niezbędny. Trzeba udowodnić, że rzeczywiście to dziecko się urodziło i albo w tej opcji, w której deklarujemy urlop 52 tygodniowy z góry składamy wniosek o urlop rodzicielski, który nastąpi bezpośrednio po urlopie macierzyńskim, tak ten wniosek się niestety nazywa. Albo nie składamy tak naprawdę nic więcej poza tym aktem urodzenia. Ja moim klientom zawsze przygotowuję takie pismo przewodnie, że jeżeli zgłasza to wysyłając do pracodawcy żeby pracodawca wiedział czyj to akt urodzenia i do czego służy, i że chodzi nam o ten urlop macierzyński, ale tutaj jakby wniosku o urlop macierzyński w ogóle nie składamy. KN: I już na koniec, czy zasiłek przysługuje tylko w przypadku umowy o pracę? MPH: To już też pokrótce poruszyłyśmy, ale jest to jeden z kolejnych mitów dotyczących urlopu macierzyńskiego, wiążący się z tym, że zasiłek wiąże się tylko z umową o pracę. Nie jest to prawda, bo o ile urlop tak, ale urlop, musimy pamiętać, że to jest po prostu słowo, które usprawiedliwia nieobecność w pracy. To nie z tytułu urlopu, to nie urlop jest nam wypłacany, tylko jest nam wypłacany zasiłek za czas urlopu, a zasiłek już wiąże się nie tylko z umową o pracę, bo będzie się wiązał też z umową zlecenie pod warunkiem, że mamy opłaconą dobrowolną składkę chorobową i pod warunkiem, że ta umowa zlecenia była aktualna w dniu porodu, czyli nie mogła się zakończyć wcześniej przed porodem. W przypadku działalności gospodarczej też będzie zasiłek przysługiwał, będzie uzależniony znowu od wysokości opłaconej składki chorobowej. Przy umowie o dzieło, niestety nie będzie przysługiwał żaden zasiłek, bo to jest umowa nieoskładkowana. KN: I tak dobrnęłyśmy do końca. Marzeno, bardzo Ci dziękuję, bo to dość twarda i konkretna wiedza, ale mam wrażenie, że rodzice wcześniaków na początku mają tyle problemów związanych ze zdrowiem dziecka i tyle zmartwień, że często.. MPH: Przebrnięcie przez te formalności. KN: Jest to bardzo trudne i też spychamy je trochę na drugi plan, bo walczymy o zdrowie i życie dziecka, a tutaj w pigułce mamy opowiedziane wszystko jeśli chodzi o urlop macierzyński. Także bardzo Ci dziękuję. MPH: Dziękuję bardzo. KN: I do zobaczenia. MPH: Do zobaczenia. Poprzednie odcinki: Pośpiesznym na świat – odcinek 30 – Kalendarz szczepień

Stan prawny aktualny na dzień publikacji artykułu Po urodzeniu dziecka świeżo upieczona mama ma zwykle świadomość, że przysługują jej: bezpłatna opieka okołoporodowa przez 6 tygodni po porodzie w domu (i to bez względu na to, czy ma ubezpieczenie), płatny urlop macierzyński, urlop rodzicielski i wychowawczy, a także becikowe. Czy wiesz, że należy ci się również dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego oraz przerwa w pracy na karmienie? Poznaj przywileje i prawa po urodzeniu dziecka. Mama pod szczególną opieką w szpitalu Urodzenie dziecka to nie tylko wysiłek i stres, ale przede wszystkim wielka zmiana w życiu. Zarówno będąc w ciąży, jak i teraz wymagasz szczególnej opieki i wsparcia. Opiekująca się tobą położna powinna zaraz po narodzinach położyć ci malucha na brzuchu (o ile nie ma innych wskazań medycznych). W ciągu 12 godzin dziecko musi zbadać lekarz neonatolog lub pediatra. Badanie to powinno odbywać się w obecności mamy. Personel powinien wspierać cię także w karmieniu, pokazać, jak przystawiać dziecko do piersi i jak sobie radzić, gdy maluch nie chce ssać. Odwiedziny położnej w domu Równie ważna jest opieka położnej w domu. Do końca okresu połogu (przez pierwsze 6 tygodni) położna powinna odwiedzić cię minimum 4 razy. Podczas takich wizyt ocenia stan zdrowia i rozwój fizyczny noworodka. Bada również stan zdrowia mamy, sprawdzając jak obkurcza się macica. Jej obowiązkiem jest również informowanie o możliwych problemach i sposobach ich rozwiązywania. Wszystkie kwestie związane z porodem i opieką nad noworodkiem reguluje Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2012 r. w sprawie standardów postępowania medycznego przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych z zakresu opieki okołoporodowej sprawowanej nad kobietą w okresie fizjologicznej ciąży, fizjologicznego porodu, połogu oraz opieki nad noworodkiem. Prawo do urlopu macierzyńskiego Jeśli przed ciążą byłaś zatrudniona, to po porodzie (w dniu narodzin dziecka) nabywasz prawo do płatnego urlopu macierzyńskiego. Jego długość zależy od tego, ile dzieci urodziłaś i jest to odpowiednio: 20 tygodni w przypadku jednego dziecka, 31 tygodni przy urodzeniu bliźniąt, 33 tygodnie przypadku urodzenia trojaczków, 35 tygodni w przypadku czworaczków oraz 37 tygodni w przypadku 5 lub więcej dzieci. Wymiar urlopu macierzyńskiego można wydłużyć, starając się o tzw. dodatkowy urlop. W przypadku urodzenia 1 dziecka dodatkowy urlop macierzyński wynosi 6 tygodni, w przypadku kolejnych to 8 tygodni. Pracownica ma obowiązek wykorzystać podstawowe 14 tygodni. Pozostałe 6 tygodni może wykorzystać ojciec dziecka (tzw. urlop tacierzyński). Pamiętaj, że ojciec, który przechodzi na taki urlop, otrzymuje zasiłek macierzyński oraz jest chroniony przed wypowiedzeniem i rozwiązaniem umowy o pracę. Prawo do zasiłku macierzyńskiego – ale nie na umowie o dzieło! Przysługuje on każdej kobiecie, która urodziła dziecko w trakcie zatrudnienia lub przyjęła je na wychowanie. Pamiętaj, że zasiłek ten przysługuje tylko w przypadku umów o pracę, umów zlecenia lub w przypadku samozatrudnienia, gdy były odprowadzane składki chorobowe. Umowa o dzieło wyklucza natomiast możliwość uzyskania zasiłku macierzyńskiego. Wynika to z faktu, że składka chorobowa nie jest odprowadzana. Zasiłek macierzyński wypłacany jest przez ZUS i przysługuje w okresie podstawowego i dodatkowego urlopu macierzyńskiego. Jego wysokość obliczamy na podstawie średniej arytmetycznej wynagrodzenia z okresu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym nastąpiła niezdolność do pracy. W takim przypadku przysługuje ci zasiłek w wysokości 100%. 26 tygodni urlopu rodzicielskiego dla mamy i taty To następne uprawnienie, które przysługuje nie tylko świeżo upieczonej mamie, ale również tacie. Korzystanie z tej formy udogodnienia nie jest obowiązkowe jak w przypadku podstawowego urlopu macierzyńskiego. Urlop rodzicielski może trwać maksymalnie 26 tygodni bez względu na liczbę dzieci urodzonych przy jednym porodzie i może być wykorzystywany w ratach. Decyzja o przerwaniu kariery zawodowej na tak długi czas zwykle jest podejmowana przez młodych rodziców najpóźniej jak to możliwe. Pamiętaj: jeśli podejmiesz ją minimum 2 tygodnie przed zakończeniem dodatkowego urlopu macierzyńskiego, nie możesz go przerwać i wrócić wcześniej do pracy. Rodzice sami mogą ustalić wymiar urlopu, np. 8 tygodni. Aby zrezygnować z urlopu rodzicielskiego lub zmniejszyć czas jego trwania, młoda mama powinna złożyć odpowiedni wniosek u pracodawcy. W piśmie tym powinna także zaznaczyć, jaki wymiar urlopu wykorzysta tata. Aby otrzymać prawo do zasiłku w trakcie trwania urlopu rodzicielskiego, powinnaś złożyć taki wniosek do 14 dni po porodzie. Przez cały okres podstawowego i dodatkowego urlopu macierzyńskiego oraz urlopu rodzicielskiego będziesz otrzymywać (lub ojciec dziecka) zasiłek macierzyński w wysokości 80% podstawy zasiłku. Jeśli jednak złożysz podanie o urlop po terminie 14 dni, wówczas nie ma możliwości rezygnacji z pełnego wymiaru urlopu oraz rozłożenia urlopu na raty. Jeśli w ogóle nie złożysz wniosku, wówczas za okres podstawowego i dodatkowego urlopu macierzyńskiego przysługiwać będzie zasiłek w wysokości 100% podstawy wymiaru, natomiast za okres urlopu rodzicielskiego (o ile zdecydujesz się go wykorzystać) zasiłek w wysokości 60% podstawy wymiaru. 36 miesięcy urlopu wychowawczego Udzielany jest w celu sprawowania opieki nad dzieckiem, jeśli pracownik był zatrudniony przez okres co najmniej 6 miesięcy (wliczając poprzednie okresy zatrudnienia). Wymiar urlopu wychowawczego wynosi maksymalnie 36 miesięcy i można go podzielić na 5 części. Całość urlopu należy wykorzystać do ukończenia przez dziecko 5. roku życia. Jeśli jedno z rodziców lub opiekunów wystąpi z wnioskiem o urlop wychowawczy, istnieje możliwość przeniesienia prawa do urlopu na drugiego z rodziców wyłącznie w wymiarze 1 miesiąca. Prawo do pełnego wymiaru urlopu uzyskuje rodzić w następujących przypadkach: gdy drugie z rodziców nie żyje lub nie przysługuje mu władza rodzicielska, został jej pozbawiony lub jego prawa są zawieszone oraz kiedy dziecko pozostaje pod opieką jednego opiekuna. W przypadku złożenia wniosku o udzielenie urlopu wychowawczego np. w okresie wypowiedzenia umowy o pracę lub innych czynności zmierzających do jej rozwiązania, urlopu udziela się na okres nie dłuższy niż do dnia rozwiązania umowy. Pamiętaj! Rodzice lub opiekunowie mogą korzystać z urlopu wychowawczego jednocześnie przez okres 4 miesięcy! W szczególnych przypadkach istnieje również prawo do dodatkowego urlopu wychowawczego w wymiarze 36 miesięcy. Prawo to przysługuje w sytuacji, gdy wychowujemy niepełnosprawne lub przewlekle chore dziecko wymagające szczególnej opieki. Dodatkowy urlop należy jednak udokumentować orzeczeniem o niepełnosprawności oraz wykorzystać do 18. roku życia dziecka. Należy pamiętać, że urlopu wychowawczego udziela się tylko i wyłącznie na wniosek pracownika i jest to świadczenie niepłatne. Szczegółowe zasady jego udzielania określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych warunków udzielania urlopu wychowawczego. Istnieje jednak dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, który przysługuje matce, ojcu dziecka lub jego prawnym opiekunom nie dłużej niż przez okres: 24 miesięcy (opieka nad jednym dzieckiem), 36 miesięcy (opieka nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu) lub 72 miesięcy kalendarzowych (opieka nad dzieckiem niepełnosprawnym). Becikowe, czyli jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia dziecka Świadczenie to jest wypłacane w Polsce już od kilku lat. Należy jednak pamiętać, że od 2014 roku przysługuje ono rodzicom, którzy spełnili określone warunki. Podstawowym wymogiem otrzymania zapomogi jest złożenie wniosku najpóźniej do 12 miesięcy po porodzie oraz pozostawanie przez matkę dziecka pod opieką ginekologa lub położnej przynajmniej od 10. tygodnia ciąży do porodu. Kolejnym, równie istotnym, wymogiem jest spełnienie kryterium dochodowego. W 2015 roku dochód na osobę w rodzinie nie mógł przekroczyć 1922 zł netto. Pamiętaj, że dołączenie do wniosku wszystkich zaświadczeń jest obowiązkiem osoby składającej prośbę o udzielenie zapomogi. Niedopełnienie wszystkich formalności może skutkować nieprzyznaniem świadczenia. Do tej pory każdy świeżo upieczony rodzic lub opiekun otrzymywał jednorazowo 1000 zł na dziecko. W pracy masz prawo do przerw na karmienie Gdy zdecydujesz się na powrót do pracy, również jesteś chroniona. Masz prawo do przerw na karmienie wliczanych do czasu pracy. Przysługują one w sytuacji, gdy karmisz jedno lub więcej dzieci, a czas pracy przekracza 4 godziny na dobę. W przypadku zatrudnienia w pełnym wymiarze (8 godzin dziennie) masz prawo do 2 przerw po 30 minut, gdy karmisz jedno dziecko, gdy karmisz dwoje czas przerwy wydłuża się do 45 minut. Gdy twój czas pracy nie przekracza 6 godzin dziennie, obowiązuje tylko jedna 30 lub 45-minutowa przerwa. Możesz również wystąpić do pracodawcy z wnioskiem o połączenie przerw w jedną i rozpoczynać lub kończyć pracę odpowiednio wcześniej lub później. Zobacz też: Pierwszy miesiąc z noworodkiem – błędy, które popełniają młode mamy Mama po godzinach? Pamiętaj, że opiekując się dzieckiem do ukończenia 4. roku życia, możesz odmówić pracy w godzinach nocnych i nadliczbowych oraz w systemie pracy przerywanej, a także wykonywania dodatkowych obowiązków, np. delegowania poza stałe miejsce pracy. Pracodawca ma obowiązek akceptować każdą decyzję rodzica lub opiekuna prawnego dziecka. Nie musisz jednak rezygnować ze wszystkich dodatkowych zobowiązań, masz prawo do korzystania z przywilejów w całości lub wybrania tylko niektórych z nich. Jeśli ty i twój partner jesteście aktywni zawodowo, wówczas z tego przywileju może skorzystać tylko jedno z was. Gdy dziecko zachoruje… Czasem zdarzają się także sytuacje nieprzewidziane, np. choroba dziecka. Tę kwestię również reguluje prawo. Każdemu rodzicowi lub opiekunowi wychowującemu dziecko do 14. roku życia przysługuje prawo do zwolnienia od pracy za wynagrodzeniem. Zwolnienie to obejmuje 2 dni w ciągu całego roku kalendarzowego. Pamiętaj! Po powrocie do pracy powinnaś wrócić na to samo lub równorzędne stanowisko! Mama (i dziecko) ma prawo do bezpłatnej opieki lekarskiej Zgodnie z polskim prawem nawet nieubezpieczona mama ma prawo do bezpłatnej opieki lekarskiej. Opieką tą objęte jest również dziecko. Czas trwania bezpłatnej opieki (w przypadku niepracujących mam) trwa aż do końca połogu, czyli do 6 tygodni po urodzeniu dziecka, i obejmuje wszystkie procedury medyczne, łącznie z refundacją leków. Po tym okresie będziesz musiała niestety udać się do Urzędu Pracy lub skorzystać z ubezpieczenia członka rodziny. Osoba ubezpieczona, za którą jest odprowadzana składka zdrowotna, ma obowiązek zgłosić do ubezpieczenia zdrowotnego (u swojego płatnika) członków rodziny, gdy nie posiadają oni prawa do takiego ubezpieczenia. Przywileje i prawa kobiet po urodzeniu dziecka – korzystaj, bo warto Korzystanie ze swoich praw nie powinno być odbierane jako coś wstydliwego. Więź, jaka rodzi się między tobą a dzieckiem, jest bardzo ważna i niepowtarzalna. Nie da się jej odbudować z dnia na dzień, dlatego jeśli tylko masz taką możliwość, korzystaj z urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego i wychowawczego. Data publikacji: 09/09/2015, Data aktualizacji: 29/10/2021

Przyjście dziecka na świat jest najpiękniejszym momentem dla każdego rodzica, dlatego warto, aby wspomnienia tej chwili były utrwalone dzięki dobrej i miłej opiece na oddziale położniczo-noworodkowym. Zobacz film: "Jak uniknąć komplikacji okołoporodowych?" Okres po porodzie nazywany jest połogiem i trwa ok. 6-8 tygodni. Dzielony jest na 3 fazy: poporodową, wczesną i późną. Pierwszą fazę, która trwa 24 godziny od rozwiązania, kobiety spędzają w szpitalu pod opieką ginekologów-położników. Jest to czas specjalistycznego nadzoru medycznego, bowiem po porodzie mogą wystąpić powikłania. Kolejna faza trwa do tygodnia od porodu. Następna i zarazem ostatnia trwa do 6 lub 8 tygodnia i charakteryzuje się zmianami w organizmie kobiety. Należy jednak pamiętać, że ilość dni spędzonych w szpitalu uzależniona jest od metody porodu. Kobiety po porodzie fizjologicznym przebywają na oddziale położniczo-noworodkowym zazwyczaj 2 doby, zaś po cięciu cesarskim do 5 dni. Niestety w momencie zaistnienia powikłań poporodowych pobyt w szpitalu może się przedłużyć. Inną przyczyną, dla której pacjentki nie zostaną wypisane planowo do domu jest na przykład przedłużająca się żółtaczka noworodków, podwyższona temperatura ciała lub choroba dziecka. Należy jednak pamiętać, że nie wszystkie szpitale przedłużają hospitalizację mamy, ze względu na dziecko. Niektóre placówki pomimo wszystko wypisują kobietę do domu. Istnieje jednak możliwość pozostania na oddziale na prośbę pacjentki. Taka sytuacja wiąże się często z ponoszeniem opłaty za każdy dzień pobytu w szpitalu. 1. Pierwsze doby razem z dzieckiem Po porodzie pacjentka pozostaje przez około godzinę na sali porodowej w celu obserwacji położniczej, a następnie przewożona jest na oddział położniczo-noworodkowy. W obecnych czasach w szpitalach ginekologiczno-położniczych stosowany jest system rooming-in, co oznacza, że mama pozostaje na sali z dzieckiem przez cały okres pobytu w szpitalu. System ten wzmacnia więź emocjonalną pomiędzy matką a dzieckiem od pierwszych chwil jego życia. Nie oznacza to jednak, że mama nie może liczyć na fachową pomoc personelu. W sytuacjach, gdy kobieta nie radzi sobie z pielęgnacją noworodka lub karmieniem piersią, zawsze może prosić o pomoc położną. Ponadto, gdy położnica potrzebuje bliskości i wsparcia męża, może to wykorzystać dzięki odwiedzinom. Należy jednak wcześniej zorientować się, w jakich godzinach są one możliwe. Szpitale mają swoje zasady, których należy przestrzegać. Ponadto nieuzasadnione odwiedziny o późnej porze mogą tylko przeszkadzać, zwłaszcza dziecku. Odwiedziny osób bliskich powinny być ograniczone do minimum, ponieważ czas pobytu w szpitalu jest okresem intymnym i zarezerwowanym na regenerację sił przez matkę i dziecko. Spragnieni odwiedzin bliscy i znajomi mogą zobaczyć całą rodzinę po ich wyjściu ze szpitala. Istnieją sytuacje, w których odwiedziny matki i dziecka bezpośrednio po porodzie są niemożliwe. Przykładem jest cięcie cesarskie. Kobieta wraz z dzieckiem pozostaje na oddziale pooperacyjnym, gdzie wizyty są zakazane. Po kilku godzinach spędzonych na sali pooperacyjnej pacjentka trafia na salę oddziału położniczo-noworodkowego. W szpitalach istnieją sale poporodowe o różnym standardzie, dlatego gdy matce zależy na intymności i możliwości długich wizyt męża oraz innych bliskich, warto, aby pomyślała o sali komercyjnej. Mają one podwyższony standard, udogodnienia dla mamy i dziecka, jak również umożliwiają korzystanie z prywatnej łazienki. Niektóre szpitale nie pobierają opłaty za takie usługi, jednak w większości prywatne sale są standardem komercyjnym, za który należy ponieść koszty. W każdym szpitalu ustalane są inaczej, dlatego dobrze uzyskać takie informacje. Warto również zaznaczyć, iż chęć pobytu w prywatnej sali poporodowej należy zgłosić wcześniej, bowiem w tym samym czasie może rodzić kilka pacjentek, które również będą pragnęły leżeć w salach komercyjnych. Najlepiej poinformować o swoich planach na sali porodowej lub jeszcze na izbie przyjęć w trakcie przyjęcia do szpitala. Gdy nie będzie możliwości pobytu w sali pojedynczej lub podwójnej o podwyższonym standardzie, każda kobieta trafia na salę ogólną. Ilość pacjentek na takiej sali uzależniona jest od szpitala. W niektórych jest 3,4, w innych może być nawet 5 lub 6 osób. Warunki również mogą być odmienne w każdym szpitalu. Warto jednak sprawdzić, jakimi łóżkami dysponuje szpital oraz czy przy każdym z nich jest szafka dla pacjentki, czy jest kącik do pielęgnacji noworodka, umywalka z bieżącą wodą, czy łazienka jest przyporządkowana do pacjentek z konkretnej sali i najważniejsze, czy jest możliwość wezwania pomocy poprzez pilota. Inne rzeczy, na które warto zwrócić uwagę, to wyprawka do szpitala. Każda mama powinna przygotować ją przed porodem, najlepiej w okolicach trzydziestego szóstego tygodnia ciąży. Dobrze, gdy szpital przekaże kobiecie, czego może oczekiwać, a co powinna przywieźć we własnym zakresie. Niestety nie jest to standardem. Większość informacji pacjentka uzyskuje już po porodzie, gdy nie ma możliwości lub siły myśleć o zakupach. Do najpotrzebniejszych rzeczy, które powinny znaleźć się w wyprawcenależą: Jedna lub dwie paczki pieluch w kształcie podpasek; Kilka par majtek jednorazowych lub siateczkowych; 2 koszule nocne do karmienia piersią; Szlafrok; Kapcie lub klapki pod prysznic; 3 luźne biustonosze do karmienia piersią; Przybory toaletowe, ręczniki; Maść na obolałe brodawki; Papier toaletowy; Kubek, ewentualnie własne sztućce; Książka lub czasopisma do czytania, gdy dziecko śpi; Pieniądze na nieprzewidziane wydatki; Telefon i ładowarka; Paczka pieluszek jednorazowych lub kilkanaście tetrowych; Chusteczki jednorazowe do pupy, krem do pupy, np. Sudocrem, Kilka cienkich bawełnianych kaftaników lub body rozpinanych z przodu na całej długości, ewentualnie kilka śpioszków lub pajacyków; 2-3 bawełniane czapeczki z luźnymi szwami oraz kilka par skarpet na rączki; Rożek lub kocyk; Ręcznik oraz łagodne kosmetyki do pielęgnacji ciała noworodka. 2. Bezpieczeństwo i opieka w szpitalu Pobyt w szpitalu na oddziale położniczo-noworodkowym jest okresem, który należy maksymalnie wykorzystać na regenerację sił po porodzie, jak również na naukę najważniejszych kwestii związanych z pielęgnacją dziecka i karmieniem piersią. Dlatego istotne jest, aby opieka poporodowa była jak najlepsza. Każda mama powinna sprawdzić, czy na oddziale istnieje możliwość rozmowy z konsultantem laktacyjnym, fizjoterapeutą, psychologiem, neonatologiem, ginekologiem i położnymi oraz możliwość prywatnej opieki położniczej. Dla każdej mamy brak zainteresowania oraz poczucia empatii w takiej chwili jest najgorszą pamiątką po pobycie w szpitalu. Innymi przykrymi doznaniami mogą okazać się również kradzieże na oddziale. Nie często, ale lepiej się zabezpieczać. Dlatego ważne, aby nie zabierać ze sobą żadnych cennych rzeczy. Najlepiej nie nosić biżuterii, a pieniądze, telefon i inne drogocenne przedmioty trzeba dobrze pilnować. mgr Emilia Szalińska-Wyrzykowska Przeczytaj inne porady położnej: Jak przygotować się do pobytu na porodówce? Przygotuj się do porodu! Poznaj warunki na sali porodowej! Dowiedz się, na jaką opiekę może liczyć kobieta rodząca Przeczytaj więcej o wyborze idealnej porodówki: Jak wybrać najlepszą porodówkę? Na co zwrócić uwagę, wybierając szpital do porodu? Sposoby na szybki poród Dowiedz sę, jaka powinna być opieka nad dzieckiem po porodzie? Sprawdź, co cię czeka po porodzie! polecamy

Kiedy rodzice stają w obliczu śmierci nienarodzonego dziecka, muszą sprostać nie tylko bólowi, jaki przeżywają, ale również wielu zawiłym formalnościom. I choć są one ostatnią rzeczą, o której chce się w takiej sytuacji myśleć, warto wiedzieć, znać swoje prawa. Decyzja o tym, co stanie się z ciałem dzieckiem, należy wyłącznie do rodziców. Tylko oni mogą zdecydować, czy chcą je odebrać, czy pozostawić w szpitalu. Jeśli rodzice postanowią zostawić ciało dziecka placówce medycznej, to na niej spocznie obowiązek przekazania go do pochówku. Szpital może wówczas przekazać je każdej osobie, która się tego dobrowolnie podejmie (co również w myśl przepisów czyni z niej osobę uprawnioną). Do pogrzebania dziecka zobowiązane są ośrodki pomocy społecznej, jeśli żaden z podmiotów uprawnionych nie skorzysta z prawa do pochowania. Rejestracja w USC Jeśli rodzice chcą pochować dziecko, to szpital zobowiązany jest wydać im jego ciało. Wraz z nim powinniśmy otrzymać dokument o nazwie „pisemne zgłoszenie urodzenia dziecka” oraz kartę zgonu, z którą następnie należy zgłosić się do urzędu stanu cywilnego. W przypadku dzieci urodzonych martwo powinno to nastąpić w ciągu trzech dni. Ale uwaga: wszystkie rubryki dotyczące dziecka powinny być wypełnione, a w szczególności jego waga i płeć oraz czas trwania ciąży. W przypadku poronień na bardzo wczesnym etapie ciąży, kiedy płeć dziecka nie jest jeszcze znana, można zdecydować się na płatne badania genetyczne lub zastosować tzw. procedurę uprawdopodobnienia płci - płeć dziecka określa się wówczas na podstawie odczuć matki. W USC od ręki wystawiany jest odpis skrócony aktu urodzenia z adnotacją o urodzeniu martwym. W takiej sytuacji nie wystawia się aktu zgonu. Jest on natomiast sporządzany, jeśli dziecko urodziło się żywe i zmarło po pewnym czasie. Zasiłek macierzyński Niezależnie od tego, w którym tygodniu ciąży doszło do poronienia, kobiecie przysługuje prawo do zasiłku i urlopu macierzyńskiego w wymiarze ośmiu tygodni (56 dni). Równocześnie nie może on trwać krócej niż siedem dni od dnia śmierci dziecka. Podstawą do wypłaty zasiłku jest skrócony odpis urodzenia dziecka martwego lub akt zgonu. Zasiłek macierzyński wynosi 100% miesięcznego wynagrodzenia, wyliczanego na postawie średniej z ostatnich 12 miesięcy. Jeżeli z jakiegoś powodu kobiecie nie uda się zarejestrować dziecka, ma prawo do zwolnienia lekarskiego L4. Zasiłek pogrzebowy Tu również nie powinno mieć znaczenia, w którym tygodniu ciąży doszło do poronienia. Wypłata zasiłku pogrzebowego uzależniona jest bowiem od przedłożenia aktu urodzenia dziecka z adnotacją o urodzeniu martwym lub akt zgonu, jeśli dziecko żyło przez jakiś czas. Niezbędny będzie także wniosek o wypłatę zasiłku oraz oryginały rachunków poniesionych kosztów pogrzebu. Wypłata zasiłku odbywa się na ogólnych zasadach ich przyznawania. Na złożenie wniosku rodzice mają 12 miesięcy od dnia śmierci dziecka. Od 1 marca 2011 r. wysokość świadczenia jest stała i wynosi 4 tys. zł. Jolanta Krasnowska-DyńkaEcho Katolickie 42/2011 MOIM ZDANIEM Monika Nagórko, prezes Stowarzyszenia Rodziców po Poronieniu Po utarcie dziecka niezwykle często mamy do czynienia z niezrozumieniem społecznym. Poprzez Dzień Dziecka Utraconego, a także październik - miesiąc pamięci o dzieciach zmarłych - pragniemy wskazać na szereg istotnych problemów związanych z sytuacją kobiety w szpitalu po utracie dziecka. Często matka nie ma nawet prawa do pożegnania się z maleństwem. Przy przegranych narodzinach zapomina się o prawach kobiety. Zdarza się, że mama, która poroniła czy straciła dziecko, umieszczana jest na sali szpitalnej z oczekującymi na poród. Przeżywa wówczas trudne do opisania, bolesne chwile. Tak jak w sytuacji, kiedy umniejsza się śmierć ich dziecka tylko dlatego, że zmarło w łonie matki. Osieroceni rodzice muszą również stawiać czoła kompletnemu brakowi zrozumienia dla ich tragedii zarówno w bliższym, jak i dalszym otoczeniu. Kiedy kobieta jest w ciąży, słyszy pytania: „Czekacie na dziewczynkę czy na chłopca?”, „Jakie mu dacie imię?” itd. Ale gdy poroni, zapada milczenie. Jest głucha cisza. Nie ma tematu. Także rodzina bardzo często buduje jakiś mur. Ze strony otoczenia osieroceni rodzice słyszą tzw. nietrafione pocieszenia, np.: „To był tylko drugi miesiąc”, „Jesteście młodzi, będziecie mieli dużo dzieci”. Zwykle rozmówcy mają dobre intencje, ale w takich sytuacjach lepiej powiedzieć: „Bardzo wam współczuję. Jak mogę pomóc?”. Dla mnie najtrudniejsze były sytuacje, w których ludzie nie wiedząc, co powiedzieć, po prostu nic nie mówią i unikają kontaktu. SIEDLCE Pogrzeb dzieci utraconych Pożegnanie nienarodzonych W poniedziałek, 24 października, w katedrze odbędzie się trzeci już pogrzeb dzieci, które nie miały możliwości przyjść na świat. Pochówek poprzedzony zostanie Mszą św. sprawowaną w intencji rodziców i bliskich zmarłych dzieci. - Uroczystości rozpoczną się o Będzie im przewodniczył pasterz Kościoła siedleckiego bp Zbigniew Kiernikowski. Następnie trumna z ciałami przejedzie w kondukcie na cmentarz przy ul. Janowskiej, gdzie spocznie w grobie dzieci utraconych - mówi ks. dr Tomasz Czarnocki, oficjał sądu biskupiego w Siedlcach. Miasto jest jednym z niewielu w Polsce, które podjęły się próby wyjścia naprzeciw problemowi pochówku dzieci utraconych. Wieloletnie przemilczenia i brak uregulowań prawnych sprawiały, że rodzice dotknięci taką stratą nie potrafili przebić się przez mur biurokratycznych ograniczeń, by móc pochować dzieci, niezależnie od stopnia rozwoju prenatalnego. Dwa lata temu pasterz siedleckiego Kościoła, władze miasta oraz osoby, którym leży na sercu los nienarodzonych, postanowili zawiązać komitet budowy grobu dziecka nienarodzonego. Dzisiaj, mogiła ta dla wszystkich, którzy doświadczyli tej bolesnej straty, jest miejscem pomagającym po chrześcijańsku przeżywać ból i żałobę po śmierci swoich pociech, np. dla rodziców, którzy nie pochowali swego dziecka, bo nie wiedzieli o takiej możliwości, nikt ich o tym nie poinformował. Dla nich jest to symboliczne miejsce spotkania ze swoimi dziećmi. JK DIECEZJA Pogrzeb nienarodzonego to pogrzeb istoty ludzkiej. Kościół katolicki nie widzi i nie stwarza żadnych przeszkód, jeśli chodzi o pogrzeb dziecka nienarodzonego i nieochrzczonego. To, kiedy doszło do zakończenia ciąży, nie gra tu roli. W ubiegłym roku w Wiadomościach Diecezjalnych Siedleckich ukazały się wskazania dla duszpasterzy odnośnie pochówku dzieci utraconych. Czytamy w nich - Od pasterskiej postawy kapłana, okazania współczucia, życzliwości i pociechy zależy bardzo wiele. Kiedy rodzice takiego dziecka z wiarą proszą o jego pochówek, nie można tego bagatelizować, deprecjonować! W kontakcie z nimi należy wykazać szczególną wrażliwość i zrozumienie. Chodzi bowiem o jasność przekazu prawdy o życiu ludzkim od poczęcia do naturalnej śmierci. - Należy unikać używania terminu „pokropek”. Odnowione obrzędy pogrzebu mówią nie tylko o pokropieniu trumny wodą święconą, ale wyraźnie przewidują „pogrzeb” dziecka, nawet jeśli miałby on mieć bardzo skromną formę, a dziecku towarzyszyła tylko jedna osoba. Prośbę rodziców o pochówek należy traktować jako pragnienie chrztu dla ich dziecka. Nie można więc odmawiać rodzicom takiego pochówku, gdyż po stracie dziecka szukają oni pocieszenia i to pocieszenie mogą znaleźć w Bogu, który jest Miłością i przygarnia wszystkich, którzy się do niego uciekają. Powodem odmowy nie może być fakt, że rodzice nie mają ślubu kościelnego lub nie są związani z życiem parafii. Wręcz przeciwnie, wydaje się, że zaistniała sytuacja jest dobrą okazją, aby duszpastersko wykorzystać kontakt z takimi rodzicami. Prośbę o pochówek dla dziecka utraconego należy interpretować jako pragnienie chrztu dla niego. - Pogrzeb takiego dziecka według obrzędów pogrzebu może mieć trzy stacje: w domu, w kościele, przy grobie. Msza św. odprawiana jest w szatach koloru białego. Nie jest to Msza św. za dziecko zmarłe, ale za rodziców. Pogrzeb taki może się odbyć w formie z dwoma stacjami: w kaplicy cmentarnej i przy grobie (ta forma nie przewiduje Mszy św. w ciągu obrzędów pogrzebowych, odprawia się ją w dogodnym czasie bez obecności ciała zmarłego dziecka - Obrzędy pogrzebu, nr 179), albo w formie z jedną stacją (w kościele, w domu zmarłego dziecka, w kaplicy cmentarnej lub przy grobie - Obrzędy pogrzebu nr 194). - Warto zdawać sobie sprawę z takiego stanu rzeczy, aby kształtować świadomość wszystkich wiernych, a także ludzi dobrej woli, że pogrzeby dzieci zmarłych nawet na wczesnym etapie rozwoju płodowego, są pogrzebami istot ludzkich. Przyczyni się do wzmocnienia głosu Kościoła, że życie ludzkie jest święte i należy się mu szacunek od poczęcia aż do jego naturalnej śmierci. OPRAC. JK * * * Nasz czytelnik po lekturze tekstu przesłał nam swoją uwagę,dotyczącą odpłatności za badanie płci ona: ..."ani Ustawa prawo o aktach stanu cywilnego, ani odpowiednie rozporządzenie ministra zdrowia dotyczące samego dokumentu pisemnego zgłoszenia, nie mówią nic o tym, że płeć dziecka musi być znana "naocznie" w momencie porodu/poronienia, aby istniał obowiązek zgłoszenia takiego urodzenia do USC. (...) Otóż nie ma żadnego obowiązku wykonywania przez rodziców dziecka płatnego badania genetycznego określającego płeć dziecka, ponieważ nie istnieje żadna podstawa prawna, która pozwalałaby szpitalowi żądać tego od rodziców. Skoro szpital ma obowiązek zgłosić martwe urodzenie (i to, wg ustawy prawo o aktach stanu cywilnego, każde martwe urodzenie, bo ustawa nie określa wyjątków, w których można tego nie robić), a zgłoszenie polega na przesłaniu do usc pisemnego zgłoszenia urodzenia, którego wypełnienie polega na wpisaniu płci dziecka (tu znowu odpowiednie rozporządzenie ministerstwa zdrowia zawierające instrukcję wypełnienia pisemnego zgłoszenia nie definiuje takich wyjątków, kiedy płci szpital mógłby nie wpisywać - więc musi zawsze), to obowiązkiem szpitala jest pozyskać wiedzę o płci dziecka. Szpital może więc wpisać płeć prawdopodobną, lub jeśli uważa, że musi koniecznie zrobić badanie genetyczne, to niech sobie robi - ale na pewno nie na koszt rodziców. (...) proponuję informować - zgodnie z obowiązującym stanem prawnym - że szpital nie ma podstawy prawnej do żądania od rodziców dziecka opłacenia badania genetycznego, natomiast płeć, jakąś, wpisać do dokumentu musi - bo to jest szpitala ustawowy obowiązek, i tego rodzice powinni od szpitala żądać zawsze - przy każdym poronieniu. Żądać, a nie prosić. Zgłoszenie martwo urodzonego dziecka do rejestracji to nie fanaberia rodziców (wówczas faktycznie można by było mówić o tym, że należy szpital grzecznie poprosić o wystawienie pisemnego zgłoszenia), a ustawowy obowiązek szpitala. AI opr. ab/ab Copyright © by Echo Katolickie

Adobe Stock Beztroskie wakacje w Egipcie zakończyły się tragedią. 6-letni chłopiec zmarł, a jego tata walczy o życie w szpitalu – prawdopodobnie doszło u nich do silnego zatrucia pokarmowego. Już kilka dni po przybyciu do luksusowego kurortu w Szarm el-Szejk ciężarna Rosalia Manosperti i jej rodzina – mąż i 6-letni syn Andrea – źle się poczuli. U całej trójki pojawiły się wymioty, ból brzucha i gorączka. 6-letnie dziecko zmarło na wakacjach wskutek zatrucia Rodzina zgłosiła się do szpitala, gdzie postawiono diagnozę – zatrucie pokarmowe – i przepisano leki. Niestety kuracja nie przyniosła zamierzonych efektów. Następnego dnia ojciec i syn ponownie trafili do szpitala. Objawy postępowały. Po kilku godzinach od hospitalizacji 6-latek zmarł. Jego tata trafił na oddział intensywnej terapii. Z relacji krewnych wynika, że mężczyzna ma problemy z nerkami i sercem, niską saturację krwi, nie jest w stanie ustać o własnych siłach. Jak podaje „The Washington Post”, włoskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych podjęło kroki, by umożliwić rodzinie jak najszybszy powrót do kraju. Ciężarna matka zmarłego chłopca robi wszystko, by jak najszybciej wrócić do kraju. Nie wiadomo, w jaki sposób doszło do zatrucia – mama Andrei zapewnia, że w trakcie urlopu dbała o to, by cała rodzina piła wyłącznie wodę butelkowaną. Dlatego też przypominamy: w czasie wyjazdów zagranicznych do krajów egzotycznych i wszędzie tam, gdzie woda może być niezdatna do picia: nie pij wody z kraju, zawsze myj ręce przed jedzeniem, po jedzeniu, po wyjściu z toalety; uczul dziecko, by nie łykało wody np. w basenie; regularnie dezynfekuj ręce; nie spożywaj posiłków w niesprawdzonych miejscach. Źródło: Piszemy też o: Opolskie: 3-latka siedziała w oknie z nogami na zewnątrz. Była pod opieką matki Wielkopolska: dziecko rozjechane przez ciągnik. To cud, że przeżyło! Lekarz dobitnie tłumaczy, dlaczego dzieci nie powinny kąpać się w fontannach Adobe Stock Molestowana seksualnie dziewczynka już 2 razy targnęła się na swoje życie. Dorośli nie mają sobie nic do zarzucenia Była ofiarą przemocy psychicznej i molestowania. Uciekła z rodzinnego domu do babci. Tam po raz kolejny próbowała targnąć się na swoje życie. I mimo że o sprawie od dawna wie nie tylko cała rodzina, ale także MOPS, sąd, policja i lekarze, to nikt nie zrobił nic, alby pomóc dziewczynce. 15-letnia Marysia jest zdana sama na siebie. Chociaż MOPS informuje, że zna sytuację i „rodzina” otrzymała pełne wsparcie. Tylko że Marysia z ojcem od dawna nie ma kontaktu, a matka często wyjeżdża do pracy za granicę, pozostawiając córkę samą. Gdy zajmuje się dzieckiem, to stosuje wobec niego przemoc psychiczną – obwinia córkę za wszystkie swoje życiowe niepowodzenia. Dziewczynka nie chce mieć z nią kontaktu. I jest jeszcze ojczym. Klepał po pośladkach Jak wynika z relacji rodziny, jak i samej dziewczynki, ojczym regularnie ją molestował. Dotykał jej bez jej zgody, poklepywał po pupie, podszczypywał, robił liczne aluzje do innych części ciała. Wysyłał jej SMS-y o podtekście seksualnym. Marysia bała się ojczyma. „Każdy jego dotyk odbierała jako napaść seksualną”, powiedział dziennikarzowi Radia Tok FM Michałowi Janczurze lekarz, który miał to usłyszeć od samej Marysi. Dziewczynka powiedziała matce o zachowaniu ojczyma. Ta jednak stanęła po stronie byłego partnera i zabroniła jej mówić o tym komukolwiek. Zdaniem matki, jej córka wszystko wymyśliła, bo… jest zazdrosna o byłego partnera. Niedługo później, w kwietniu, dziewczynka podjęła pierwszą próbę samobójczą. Po krótkim pobycie w szpitalu psychiatrycznym wróciła do domu, w to samo miejsce, w którym próbowała się zabić. Marysia ucieka do babci Babcia mieszka w tzw. domku holenderskim. Jest ciasno i nie ma warunków, w dwóch przyczepach kempingowych mieszka aż jedenaście osób. A mimo to dziewczyna czuje się tam bezpieczniej. Jednak trwa to zaledwie miesiąc. 18 czerwca do domu babci Marysi wtargnął ojczym. Chciał się zemścić na dziewczynce. Obwiniał ją za to, że udostępniła koleżance SMS-y zawierające wulgarne treści erotyczne opisujące akty seksualne między nim a dziewczynką. Według relacji świadków koleżanka Marysi miała je... AdobeStock Sejm przyjął kontrowersyjną ustawę: kajdanki, paralizatory i kaftany bezpieczeństwa w poprawczaku W czwartek ( r.) Sejm przyjął bardzo kontrowersyjną ustawę dotyczącą resocjalizacji nieletnich. W związku z nowymi przepisami do punktów resocjalizacyjnych będą mogły trafiać już nawet 10-latkowie. Ustawa wejdzie w życie, jeżeli podpisze ją prezydent Andrzej Duda. Według autorów projektu jego celem jest użycie „bardziej skutecznych środków resocjalizacji, adekwatnych do stopnia demoralizacji nieletnich”. Zgodnie z ustawą do zakładów poprawczych obligatoryjnie będą trafiać nieletni sprawcy, którzy dopuszczą się najpoważniejszych przestępstw, takich jak: gwałt, pedofilia, zabójstwo. Będą oni mogli przebywać tam aż do ukończenia 24. roku życia (czyli okres pobytu będzie mógł wydłużyć się o 3 lata). Dolną granicą wieku będzie jednak... 10 lat, a nie jak do tej pory – 13. Oznacza to, że w zakładzie poprawczym będą mogli się znaleźć 24-latkowie (osoby dorosłe) i 10-latkowie (dzieci). Surowe metody resocjalizacji nieletnich Ustawa zezwala także na użycie środka bezpośredniego przymusu wobec nieletnich, a co za tym idzie – rozszerzą się uprawnienia pracowników zakładów poprawczych. Jeżeli siła fizyczna okaże się niewystarczająca, będzie można wychowanków młodzieżowych ośrodków wychowawczych i schronisk dla nieletnich obezwładnić, zastosować izolatkę oraz użyć: kajdanek na ręce lub nogi, kaftana bezpieczeństwa, pasa obezwładniającego, chemicznych środków obezwładniających, paralizatora. Dyrektor będzie mógł karać uczniów Z kolei w przypadku lżejszych przestępstw, ustawa daje możliwość ukarania ucznia przez dyrektora szkoły. Może on ukarać go poprzez prace porządkowe na terenie szkoły, np.: grabienie liści, koszenie trawy, mycie korytarzy, malowanie (np. ścian). Jako środki wychowawcze w projekcie ustawy znalazły się także: pouczenie, ostrzeżenie ustne, ostrzeżenie pisemne, przeproszenie osoby pokrzywdzonej. Głosy krytyki Przeciwni reformie byli politycy opozycji, tłumacząc, że projekt powiela błędy ustawy, która obowiązuje obecnie. Z kolei eksperci z biura Rzecznika Praw... FB/IG:@samanthabarlow Żenująca sytuacja na porodówce. A wszystko przez nieuwagę męża! Poród najczęściej jest trudnym i wymagającym doświadczeniem, po którym wiele mam marzy, by móc odpocząć. Tak też było w przypadku rodzącej naturalnie Samanthy Barlow. Niestety, to co jej się przytrafiło, nie pozwoliło jej w pełni dojść do siebie po porodzie. Samantha Barlow urodziła synka siłami natury. Jednak w czasie porodu lekarze byli zmuszeni do nacięcia jej krocza. Na szczęście wszystko zakończyło się szczęśliwie i na świecie pojawił się zdrowy chłopczyk. Ojciec dziecka, który towarzyszył kobiecie na sali porodowej, był wprost wniebowzięty. I swoją radością pragnął podzielić się także ze swoimi rodzicami. Niewiele się zastanawiając, wyciągnął telefon, zrobił zdjęcie synkowi i wysłał rodzicom. Zanim zrozumiał swój błąd, było już za późno! Żenująca wpadka Podekscytowana babcia uznała, że „to jest super słodkie dziecko” i przesłała zdjęcie dalej, na rodzinny czat grupowy – do wszystkich najbliższych członków rodziny. Niestety ani młody tata, ani babcia nie zauważyli, że w tle zdjęcia została uwieczniona Samantha, która w pełnej okazałości prezentowała swoje zszywane przez personel medyczny krocze! Ostatecznie młoda mama wykazała się wielką wyrozumiałością i nie była na nikogo zła. W ocenie internautek ta historia jest zabawna, ale przede wszystkim zachowanie Samanthy – godne podziwu. Źródło: Piszemy też o: „Moje dziecko zachowuje się jak dzikus. Wstydzę się, więc na urlopie unikam knajp” [LIST DO REDAKCJI] Magda Lamparska poruszyła ważny temat: ludzie nie ustępują miejsca ciężarnym kobietom Lublin: matka zostawiła malutkie dziecko w aucie i poszła na zakupy. Twierdzi, że nie zrobiła nic złego Jak pobrać i aktywować bon turystyczny: instrukcja rejestracji na PUE ZUS (krok po kroku) Ukraińskie imiona: męskie i żeńskie + tłumaczenie imion ukraińskich Mądre i piękne cytaty na urodziny – 22 sentencje urodzinowe Ile wypada dać na chrzciny w 2022 roku? – kwoty dla rodziny, chrzestnych i gości Gdzie nad morze z dzieckiem? TOP 10 sprawdzonych miejsc dla rodzin z maluchami Ospa u dziecka a wychodzenie na dwór: jak długo będziecie w domu? Czy podczas ospy można wychodzić? 5 dni opieki na dziecko – wszystko, co trzeba wiedzieć o nowym urlopie PESEL po 2000 - zasady jego ustalania Najczęściej nadawane hiszpańskie imiona - ich znaczenie oraz polskie odpowiedniki Gdzie można wykorzystać bon turystyczny – lista podmiotów + zmiany przepisów Urlop ojcowski 2022: ile dni, ile płatny, wniosek, dokumenty Przedmioty w 4 klasie – czego będzie uczyć się dziecko? 300 plus 2022 – dla kogo, kiedy składać wniosek? Co na komary dla niemowląt: co wolno stosować, czego unikać? Urwany kleszcz: czy usuwać główkę kleszcza, gdy dojdzie do jej oderwania? Bon turystyczny – atrakcje dla dzieci, za które można płacić bonem 300 plus dla zerówki w 2022 roku – czy Dobry Start obejmuje sześciolatki? Jak wygląda rekrutacja do liceum 2022/2023? Jak dostać się do dobrego liceum?

Kolejna sprawa ukazująca dramat rodziców, którzy czekali na narodziny zdrowej córeczki, ale przez błąd lekarza ich dziecko zmarło w 2 miesiącu życia. Lekarze pozwanego szpitala zignorowali ewidentne objawy świadczące o ryzyku infekcji wewnątrzmacicznej, która sprzyja rozwojowi niedotlenienia płodu tj.: podejrzany wynik badania kardiotokograficznego; obecność zielonych wód płodowych, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, nosicielstwo paciorkowców grupy B (zdiagnozowane przed porodem) oraz obecność smółki w płynie owodniowym. Poznajmy historię rodziców, którzy przez błędną decyzje lekarza byli rodzicami malutkiej Hani (imię zmienione) tylko przez 2 miesiące Pani Kasia w wieku 27 lat zaszła w pierwszą ciąże. Ciąża przebiegała prawidłowo. Rodzice bardzo się cieszyli, że będą mieli córeczkę. Pani Kasia w dniu r. o godz. będąc w 41 tygodniu ciąży została przyjęta do Oddziału Położniczo – Ginekologicznego Miejskich Zakładów Opieki Zdrowotnej w (…) sp. gdyż wyznaczony termin porodu minął, a dziecko jeszcze nie przyszło na świat. r. godz. 8:55 – 10:10 – badanie KTG stwierdzono: zapis czynności serca płodu o zawężonej – prawie unijnej oscylacji, ruchy płodu ani skurcze macicy nie zaznaczone. r. godz. 8:26 – 8: 40 – badanie KTG stwierdzono: prawidłowy zapis czynności serca płodu. Wystąpiło nieregularne stawianie macicy, ruchy płodu nie zaznaczone. godz. – pęknięcie pęcherza płodowego, przy rozwarciu ujścia na opuszkę palca, wody płodowe były koloru seledynowego godz. 18:21 – 8:41 – badanie KTG stwierdzono: prawidłowy zapis czynności serca płodu. Ruchy płodu, ani skurcze macicy niezaznaczone. godz. 19:30 – odchodzenie wód płodowych, główka płodu nad wchodem r. godz. 1:30 – przyjęcie Pani Kasi na salę porodową w stanie ogólnym dobry (tętno – 76/min, ciepłota – 36,7˚ C, RR – 120/70) godz. 7:35 – regularne skurcze, co 5 minut, odchodzą wody płodowe koloru seledynowego, szyjka macicy zgładzona z rozwarciem ujścia na szerokość 1,5 palca. Za zgodą powódki podłączono kroplówkę naskurczową z oksytocyny godz. 8:30 – regularna akcja porodowa, tętno płodu miarowe, rozwarcie ujścia szyjki na 2 palce, główka płodu przyparta do wchodu godz. 8: – badanie KTG stwierdzono: czynność serca płodu o zawężonej oscylacji i późnymi deceleracjami do 100 – 90. Skurcze macicy nieregularne o sile od 20 do 80%. Ruchy płodu niezaznaczone godz. 14: – badanie KTG stwierdzono: czynność serca płodu o zawężonej oscylacji i późnymi deceleracjami do 100 – 90. Skurcze macicy regularne o sile 100%. Ruchy płodu niezaznaczone. godz. 15:30 – skurcze macicy występowały co 3 – 5 min, tętno płodu było regularne, rozwarcie ujścia szyjki na 4 palce godz. 16:40 – stwierdzono rozkojarzoną czynność skurczową macicy. Zwiększono dawkę oksytocyny do 10 jednostek w kroplówce naskurczowej. Palpacyjnie odniesiono wrażenie o napinaniu się dolnego odcinka. Wynik badania wewnętrznego – jak o godzinie 15:30. Decyzja o cesarskim cięciu. Operację zaplanowano na godz. 18. 00. godz. 16:50 – u Pani Kasi ustały skurcze godz. – położna, przeprowadzając badanie za pomocą urządzenia UDT, nie wyczuwając akcji serca płodu, wezwała lekarza, który zdecydował o wykonaniu cięcia cesarskiego w trybie przyspieszonym godz. – cięcie cesarskie w trybie pilnym (bezpośrednio przed cięciem cesarskim nie wysłuchano tętna płodu) O godzinie 17:25, tj. 27 godzin po pęknięciu pęcherza płodowego wydobyto płód płci żeńskiej o masie 3170 g. bez oznak życia. Dziecko otrzymało 0 pkt. w skali Apgar. Po upływie 3 minut od wydobycia uzyskano wolną akcję serca z saturacją 48% Córeczka Pani Kasi w dniach od r. od godziny 22:41 do r. do godziny 16:30 była hospitalizowana w Oddziale Intensywnej Terapii Noworodka. W dniu r. o godzinie 16:30 dziecko umarło. Jak sprawę ocenili biegi i Sąd? Biegli wskazali, że zastosowane wobec Pani Kasi w początkowej fazie porodu postępowanie zachowawcze było prawidłowe. Z chwilą jednak wystąpienia ewidentnych objawów pęknięcia błon płodowych i odpływania zielonego płynu owodniowego właściwym postępowaniem powinno być objęcie pacjentki nadzorem śródporodowym oraz zastosowanie intensywnego monitorowania kardiotokograficznego, które stało się konieczne z chwilą podjęcia farmakologicznej stymulacji porodu oksytocyną. Obowiązkowym działaniem było także przeprowadzenie profilaktycznej dożylnej antybiotykoterapii przez cały okres porodu, ze względu na stwierdzenie obecności paciorkowców gr. B (S. aglactiae) w pochwie pacjentki. Na podstawie dokumentacji medycznej można stwierdzić, że istotnym uchybieniem w postępowaniu położniczym było zaniechanie ciągłego monitorowania kardiotokograficznego w sytuacji, która wskazywała na duże prawdopodobieństwo procesu niedotleniania płodu. Uchybienia popełnione przez personel medyczny przed urodzeniem się dziecka pozostają w związku z jego stanem zdrowia po urodzeniu. Nie można kategorycznie wykluczyć, że przeprowadzana prawidłowo diagnostyka zapobiegłaby skutkom, jakie stwierdzono po urodzeniu się dziecka, jest natomiast możliwe że wdrożenie takiego postępowania ograniczyłoby powstanie niepomyślnych dla dziecka następstw. Sąd wskazał, że w przypadku szkód leczniczych wystarczające jest ustalenie istnienia związku przyczynowego z dużą dozą prawdopodobieństwa. Nie jest konieczne wykazanie związku przyczynowego o charakterze bezpośrednim i stanowczym lecz wystarczy przyjęcie wystąpienia związku o odpowiednim stopniu prawdopodobieństwa. W zakresie odpowiedzialności za szkody na zdrowiu wyrządzone przez lekarzy przyjmuje się, że istnienie związku przyczynowego z reguły nie może być absolutnie pewne, wystarczy więc jego ustalenie z dostateczną dozą prawdopodobieństwa. Reasumując: w ocenie Sądu powodowie doznali szkody, za którą odpowiedzialność ponosi Szpital. Szpital za błąd lekarza musiał wypłacić rodzicom zmarłego dziecka po zł na rzecz każdego z nich tytułem zadośćuczynienia za ból i cierpienie, które doznali wyniku śmierci córki. Wyrok w tej sprawie zapadł przed Sądem Okręgowym w Gliwicach w dniu r., sygn. akt II C 86/13.

Śmierć dziecka przy porodzie to ogromna trauma dla rodziny. Niestety, mimo znacznego rozwoju medycyny, statystyki wskazują, że w pierwszym roku po porodzie nadal umiera ponad 1 500 niemowląt. Ponad połowa z nich umiera w niedługim czasie po porodzie – w pierwszym miesiącu lub pierwszym tygodniu od porodu. Co w tej dramatycznej sytuacji mogą zrobić rodzice, w szczególności, gdy podejrzewają, że dziecko zmarło na skutek błędu w sztuce lekarskiej? Czy istnieją jakieś kroki prawne, które pomogą w uzyskaniu sprawiedliwego zadośćuczynienia za śmierć noworodka przy porodzie? Od czego trzeba zacząć? Te kwestie wyjaśniamy w dzisiejszym artykule.→ na skróty: Jeżeli potrzebujesz porady w związku ze śmiercią dziecka przy porodzie – zadzwoń teraz 536 007 001 lub napisz do nas: kancelaria@ dziecka po porodzie, a błąd medyczny. Dlaczego dzieci umierają?Dlaczego przy obecnym rozwoju medycyny i możliwościach terminologicznych, niemowlęta nadal umierają? Główny Urząd Statystyczny wskazuje, że najczęstszą przyczyną są choroby, rozwijające się u dziecka w trakcie ciąży – nawet w ciągu pierwszych sześciu dni życia. Na tak wczesnym etapie nawet obecna medycyna nie zawsze daje możliwość odpowiednio szybkiej interwencji. Częstą przyczyną są też wady wrodzone – dotyczą ponad 30% śmierci wszystkich nowo narodzonych dzieci. Częstą przyczyną są też silne infekcje i urazy okołoporodowe. Na szczęście, statystyki niepokoją coraz mniej. Umieralność noworodków z roku na rok spada. W Polsce niestety nadal jest ich więcej niż w krajach zachodniej Europy. Wskazuje, że w Polsce współczynnik umieralności niemowląt wynosi blisko cztery dziecka po porodzie – co zrobić? Sekcja zwłok, a błąd noworodka jest zawsze traumatycznym przeżyciem. Rozumiemy, że ciężko tu o trzeźwe rozumowanie, ale rodzice powinni zadbać przede wszystkim o przeprowadzenie sekcji zwłok dziecka (autopsja) jest bardzo ważna w procesie o błąd medyczny. Świadomość pacjentów w ostatnim czasie na szczęście wzrasta i sekcje wykonywane są coraz częściej. Pośmiertne zbadanie ciała dziecka często jest jedyną drogą do poznania faktycznej wersji wydarzeń, szczególnie gdy w sprawie występuje kilka bez przeprowadzenia sekcji zwłok dziecka zmarłego przy porodzie, udowodnienie w procesie sądowym odpowiedzialności szpitala będzie bardzo trudne, a w wielu sytuacjach wręcz niemożliwe! Protokół z sekcji zwłok to jeden z najistotniejszych dowodów w procesie sądowym. Podkreślił to również Sąd Najwyższy. W wyroku z 4 listopada 2016 r. (sygn. akt I CSK 739/15) orzekł, że pozwany szpital nie może ponosić negatywnych konsekwencji nieprzeprowadzenia sekcji zwłok dziecka, gdy każda z możliwych do udowodnienia hipotez jest obarczona znaczącymi sekcja zwłok czy administracyjna?Jeśli do okołoporodowej śmierci dziecka doszło wskutek błędów w sztuce lekarskiej, należy powiadomić prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i zawnioskować o szybką, „prokuratorską” (sądowo-lekarską) sekcję zwłok. Różni się ona sekcji zwłok administracyjnej ( lub anatomopatologicznej), którą przeprowadzają zwykle lekarze zatrudnieni lub zaprzyjaźnieni ze szpitalem w którym mogło dojść do błędu. Z wiadomych względów sekcja „prokuratorska” będzie zwykle bardziej obiektywna i bezpieczniejsza dla rodziny dziecka, które zmarło wskutek błędu że sekcja zwłok będzie zawsze obowiązkowa, gdy zachodzi podejrzenie, że zgon przy porodzie nastąpiła wskutek przestępstwa. Sekcja będzie obowiązkowa również w kilku innych przypadkach. Więcej o sekcji zwłok pisałyśmy w artykule, poświęconym wyłącznie temu dziecka przy porodzie – dokumentacja medyczna z porodu. Dokumentacja medyczna, a błąd w sztuce lekarskiejDokumentację medyczną prowadzi lekarz. Prawo dostępu do dokumentacji medycznej to jedno z podstawowych praw pacjenta. Absolutnie warto o tym pamiętać – w razie procesu o okołoporodowy błąd medyczny, dokumentacja medyczna z porodu stanowi bardzo ważny dowód. Jeśli jest prowadzona rzetelnie i odzwierciedla faktyczny przebieg wydarzeń i leczenia, pacjentka nie powinna mieć powodów do obaw. Jak jednak łatwo się domyślić, w sprawach o błąd medyczny rzadko sytuacja wygląda tak książkowo. Zdarzają się nawet przypadki fałszowania dokumentacji medycznej na korzyść szpitala. Dokumentacja medyczna z porodu zawiera dane pacjentki, opis jej stanu zdrowia lub udzielanych świadczeń zdrowotnych. W przypadku porodów naturalnych, zawiera także dane z wywiadu, wyniki aktualnych badań, opis badania podmiotowego i kartę obserwacji porodu. Jak widzisz, są to informacje absolutnie niezbędne, aby sąd mógł ustalić czy w konkretnej sytuacji doszło do zaniechań. Z tego względu rzetelnie prowadzona dokumentacja medyczna to ważny element zwycięstwa w procesie o śmierć dziecka przy medycznej i jej roli w procesie, poświęciłyśmy osobny artykuł. Przeczytaj go, jeśli chcesz dowiedzieć się o śmierć dziecka po porodzie – z prawnikiem czy bez?Sekcja zwłok i dokumentacja medyczna to dwa bardzo ważne „elementy” walki o sprawiedliwość w sądzie. Kolejnym jest dobry prawnik, specjalizujący się w prawie medycznym. W tak trudnej sprawie, pogrążeni w żałobie rodzice, zdecydowanie nie powinni działać samodzielnie. W tak dramatycznych okolicznościach ciężko jest przecież wyłączyć emocje i myśleć o błąd medyczny, w tym takie, w których skutkiem jest zgon przy porodzie, są bardzo skomplikowane. Karne, czy cywilne potrafią ciągnąć się latami jeśli są prowadzone samodzielnie, bez pomocy sprawnego, zaangażowanego prawnika – przeczytaj nasz artykuł o tym, ile potrafi trwać sprawa o błąd medyczny. Prowadzenie tego typu postępowań wymaga nie tylko wiedzy prawniczej, ale i orientacji w kwestiach medycznych. Dobry prawnik nie tylko doradzi rodzicom co mogą zrobić w konkretnej sytuacji, ale również weźmie na siebie wszystkie formalności. Sporządzi wszystkie pisma i dokumenty, zadba o terminy, jak również przygotuje i złoży wnioski dowodowe. Jeśli zajdzie taka potrzeba, sprawdzi również dokumenty, które rodzina dziecka sama już złożyła. Prawnik podejmie się również profesjonalnej reprezentacji klienta w sądzie i rzetelnie przesłucha świadków. Dobry prawnik zadba po prostu o całość interesów rodziców, których dziecko ma sensu ryzykować samodzielnym działaniem. Stawka jest zbyt duża. Sprawy o okołoporodowy błąd medyczny, w których doszło do śmieci dziecka wymagają pomocy wyspecjalizowanej kancelarii prawa medycznego. Przeczytaj ten artykuł i dowiedz się dlaczego. Śmierć dziecka po porodzie – co zrobić? Przede wszystkim nie zwlekaj z wizytą u prawnikaDlaczego nie warto czekać ze wszczęciem sprawy o błąd w sztuce lekarskiej, gdy doszło do śmierci dziecka przy porodzie? Przede wszystkim dlatego, że z czasem coraz trudnej jest uzasadnić swoje żądania finansowe i przekonać do nich sąd. Chodzi tutaj chociażby o tak prozaiczne kwestie jak wyniki badań (które z czasem bledną) czy dokumenty medyczne i faktury (których zwykle nie przechowujemy skrzętnie latami). Niepisana zasada jest taka, że czym „świeższa” sprawa, tym łatwiej wygrać proces. W tym artykule pisałyśmy o tym, od czego zależy wysokość zadośćuczynienia, które mogą otrzymać rodzice z tytułu śmierci dziecka wraz z przykładowymi kwestią jest oczywiście upływ terminu przedawnienia. Termin przedawnienia roszczeń za błąd medyczny wynosi 3 lata od dnia, w którym pacjent DOWIEDZIAŁ SIĘ o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Nie ma więc sensu zwlekać. Trzy lata to dużo tylko z Kancelaria pomoże również i w Twojej sprawie. Mamy na koncie liczne sukcesy w sprawach o błąd medycznych przy porodzie, w tym również w sprawach, w których dramatycznym skutkiem była śmierć dziecka. Nie czekaj – zadzwoń lub napisz. Profesjonalnie przeanalizujemy Twoją sprawę i wyjaśnimy Ci co możemy dla Ciebie dziecko zmarło po porodzie na skutek błędu, jak walczyć o sprawiedliwość?Strata dziecka po porodzie na skutek zaniedbań i błędów w szpitalu, jak uzyskać odszkodowanie?Strata dziecka nienarodzonego w związku ze źle prowadzoną ciążą przez lekarza, a odszkodowanie?Czy zgon przy porodzie dziecka i/lub matki jest winą personelu medycznego?Śmierć dziecka po porodzie przyczyny?Potrzebujesz porady i pomocy prawnej w związku z jakimkolwiek pytaniem powyżej? Zadzwoń lub wyślij zgłoszenie

Poronienie O poronieniu mówimy wtedy, kiedy ciąża zakończy się przed 22 tygodniem. Zgodnie z definicją WHO poronienie (łac. abortus) to przedwczesne zakończenie ciąży trwającej krócej niż 22 tygodnie (od 23. tygodnia mówi się o porodzie przedwczesnym) wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu. W naszym społeczeństwie poronienie traktowane jest jako stan niebyły zarówno przez lekarzy, jak i najbliższych. 80% społeczeństwa na sam wydźwięk słowa „poronienie” reaguje słowami: „przecież to tylko poronienie”… Jednak dla niejednej matki to AŻ poronienie. Otoczenie często nie jest wstanie zrozumieć, jakie skutki emocjonalne niesie ze sobą poronienie. Wiele par stara się o dziecko kilka lat, a potem traci je np. z powodu odklejenia się łożyska. Szanse na kolejną ciążę? Znikome. Wtedy w takich rodzicach zachodzi szereg nieodwracalnych zaburzeń stanu emocjonalnego, które jest niezrozumiałe przez otoczenie. Stany te wahają się od silnego wzburzenia, izolacji, a nawet depresji i zaburzeń emocjonalnych do niekiedy pełnej akceptacji zaistniałej sytuacji. Po poronieniu często dochodzi do obwiniania siebie. Szczególnie matki oskarżają się o zaniedbania ciąży, a gniew kierują przeciwko sobie. Nieprawdą jest więc, że poronienie nie jest wystarczającym powodem do przeżywania prawdziwego smutku i bólu po stracie dziecka. Wręcz przeciwnie, przecież utracony zarodek czy płód to też było dziecko, ono żyło, ruszało się i rozwijało. Niejednokrotnie między 18. a 22. tygodniem ciąży rodzice znają już płeć dziecka, a mamy czują już pierwsze jego ruchy. Rodzi się zatem pytanie: czym różni się strata dziecka przez poronienie od innego rodzaju straty? Urodzenie dziecka martwego Niestety w literaturze, kodeksach czy ustawach nie ma formalnej definicji martwego porodu, jednak przyjmuję się, że urodzenie dziecka martwego jest wtedy, kiedy płód nie wykazuje oznak życia w łonie matki (nie oddycha, nie ma czynności serca, tętnienia pępowiny lub wyraźnych skurczy mięśni zależnych od woli wykrytych przed całkowitym jego wydaleniem lub wydobyciem z ustroju matki – niezależnie od czasu trwania ciąży). Jednak aby formalnie móc mówić, że dziecko urodziło się martwe, muszą minąć minimum 22 tygodnie ciąży. Pamiętam, kiedy pierwszy raz poznałam mamę, która musiała urodzić swojego już nie żyjącego synka w 38. tygodniu ciąży. Nie potrafiłam i nie potrafię sobie wyobrazić, ile siły i samozaparcia musi mieć taka kobieta, która naturalnie rodzi swoje dziecko ze świadomością, że jest ono martwe. Bez wątpienia jest to bardzo silne traumatyczne przeżycie, które pozostawia ślad w psychice. Urodzenie martwego płodu to niezwykle bolesne doświadczenie. Wszystkie nadzieje, oczekiwania, wyobrażenia i plany obracają się w wniwecz, pozostaje tylko nieopisany żal, ból, rozpacz i smutek. Często także w takiej sytuacji rodzice nie mogą liczyć na wsparcie otaczającego ich społeczeństwa. Bliscy rodziców po stracie dziecka uporczywie chronią się przed bólem, wmawiając sobie, że to dziecko nie istniało, nieświadomie raniąc tym rodziców, którzy przeżywają stratę. Właściwej, fachowej i empatycznej pomocy tacy rodzice nie znajdują także w szpitalach (na ogół są tam traktowani jak kolejne przypadki). Brakuje w nich odpowiednio wykwalifikowanej pomocy psychologicznej i odpowiednich warunków do takich porodów. Bardzo często kobieta rodzi siłami natury swoje martwe dziecko wraz z innymi kobietami na jednej sali. W takich sytuacjach brak poszanowania ze strony personelu medycznego potęguje u rodzącej kobiety ból i rozpacz. Niejednokrotnie też nie pozwala się wówczas na poród rodzinny, a właśnie wtedy bliskość i wsparcie partnera są nieocenione, nie mówiąc już, że wtedy tata dziecka może zacząć budować z nim więź. Zdarza się, że rodząca matka nie chce nawet przytulić urodzonego martwego dziecka. Boi się bólu, jaki ją dotknie, kiedy zobaczy sine i nie ruszające się ciałko swojego upragnionego i wyczekanego malca. Tymczasem to właśnie możliwość cielesnego i bliskiego pożegnania się z dzieckiem martwo narodzonym pozwala rodzicom prawidłowo i bez większych komplikacji przepracować proces żałoby. I w tym kontekście niezwykle cenne są zachowania personelu naznaczone empatią, niestety zbyt rzadko spotykane. Sporadycznie słyszy się o położnych, które po zabraniu martwego noworodka zrobiły mu zdjęcie, odcisk stópki i rączki, aby później wręczyć je mamie jako jedyną i niepowtarzalną pamiątkę. Nieliczne położne przychodzą do mam po takich porodach tylko po to, by je potrzymać za rękę i popłakać razem z nimi. A to jest tak bardzo ważne, tak istotne i tak ludzkie… Zobacz też: Jak śmierć dziecka przeżywa kobieta, a jak mężczyzna? Śmierć dziecka Niejednokrotnie jest tak, że dziecko umiera na rękach rodziców lub kilka godzin bądź dni walczy o życie na oddziale intensywnej terapii. Rodzice mają wtedy ograniczony dostęp do swojego dziecka, a informacje dotyczące jego stanu zdrowia są bardzo wyrywkowe. W takich przypadkach pojawia się głęboki smutek i żal, że nie można w tych trudnych chwilach być przy swoim malcu. W przypadku noworodków często zdarza się tak, że matka po porodzie nie może aktywnie uczestniczyć w obserwacji walczącego o życie maleństwa. Możliwość bliższego kontaktu z noworodkiem ma wtedy jedynie ojciec, co pozwala mu na przezwyciężenie własnego bólu i cierpienia, dzięki czemu później może stać się ostoją dla swojej partnerki. Śmierć bliskich osób jest zawsze dla człowieka szokiem i wprawia go w stan osłupienia. Takie reakcje występują tym bardziej u rodziców, którym umiera dziecko, gdyż na jego odejście nie byli przygotowani, bo przecież nikt nigdy nie przewiduje takiej tragedii. W sytuacji śmierci dziecka u rodziców dominuje poczucie winy. Obwiniają się oni, że przez nich dziecko nie żyje, że nie zrobili niczego więcej, by je uratować, że nie posiadali wystarczającej wiary i siły, aby wygrać walkę o jego życie lub ze byli tak zapracowani i zajęci sobą, że nie zauważyli niczego złego w zachowaniu ich pociechy. Dlatego wtedy tak ważne jest, aby pomóc im zrozumieć, że nie oni spowodowali to nieszczęście. Osoby niosące pomoc powinny pozwolić osieroconym rodzicom na opłakiwanie i przeżywanie straty w sposób otwarty i bez ograniczeń. Personel medyczny powinien wykazywać więcej empatii i zrozumienia dla rodziców po stracie dziecka, starając się zapewnić im godny, spokojny i niczym nie ograniczony obrzęd pożegnania się z dzieckiem. Osoby bliskie, jak i wszyscy pozostali mający kontakt z rodzicami po starcie, mówiąc o zmarłym dziecku, powinni używać jego imienia. O jego śmierci powinno się mówić otwarcie. Wiek czy rodzaj odejścia dziecka tak naprawdę nie mają znaczenia. Na przykładzie doświadczenia trzech mam, z którymi prowadziłam grupę wsparcia, postaram się pokazać, że różnica między poronieniem, martwym porodem czy śmiercią noworodka lub dziecka kilku-, kilkunasto- czy kilkudziesięcioletniego polega tylko na tym, że rodzice tego najstarszego są bogatsi w większą ilość wspomnień związanych ze swoim dzieckiem. Kasia urodziła Izę i Jasia w 6. miesiącu ciąży, ich stan był ciężki, a z godziny na godzinę stawał się krytyczny. Mama bliźniąt cały czas twierdziła, że chyba wolałaby nie patrzeć na cierpienie i ból, z jakim przez kilka tygodni zmagały się jej dzieci, walcząc o życie. Ewa urodziła martwego synka Kajetana w 39. tygodniu ciąży na 8 dni przed planowanym terminem porodu. Uważała, że zrobiła największy błąd swojego życia, że po porodzie przytuliła go całego sinego, pomarszczonego i nieoddychającego, ale za to jeszcze ciepłego. Twierdziła, że prześladuje ją tylko ten widok. Asia poroniła swojego synka w 20. tygodniu ciąży. O tę ciążę starała się z mężem kilka lat. Nie może pogodzić się z zaistniałą sytuacją i w każdej wolnej chwili ogląda zdjęcia z USG, płacząc nad nimi i mówiąc, że tylko tyle jej zostało po Marcelku. Kiedy na jednym ze spotkań grupy wsparcia prowadzonej przeze mnie na rzecz Fundacji By Dalej Iść, po prawidłowym przejściu przez wszystkie panie trzech etapów żałoby, nawiązała się między nimi następująca wymiana zdań: Kasia, zwracając się do Ewy, powiedziała: „do tej pory myślałam, że wolałabym, aby moje bliźniaki umarły przy porodzie, nie cierpiałyby wtedy tyle, a ja nie musiałabym patrzeć na to cierpienie. Ale słuchając jak Ty przeżyłaś śmierć Kajetanka, nie wyobrażam sobie urodzić martwego dziecka, zrozumiałam, że choć było to tylko kilka dni, ale to tak naprawdę aż kilka dni mogłam z nimi być, popatrzeć na nie, przytulić je, poczuć, jak łapią mnie za palec, zobaczyć czasami ich uśmiech czy usłyszeć ich płacz...”. Ewa na to odpowiedziała, zwracając się do Asi: „a ja właśnie dzięki Twoim opowiadaniom uświadomiłam sobie, jakie miałam szczęście móc mojego Kajetana poczuć, przytulić, dotknąć i zobaczyć, przynajmniej wiem, jak wyglądał, jaki był w dotyku, jak pachniał, mogłam go później nawet ubrać i zrobić kilka zdjęć czy odbić stópki (...). Dzięki Tobie uświadomiłam sobie, jak wiele dało mi to, że jednak go przytuliłam”. W tym momencie u Asi w oczach pojawiły się łzy, a sama powiedziała tylko tyle: „A ja mam tylko zdjęcia USG po Marcelku i tak bardzo wam zazdroszczę, że mogłyście swoje dzieciątka choć na chwile przytulić, ja nie mogłam go nawet pochować”. Przytoczony fragment dialogu trzech mam, które w różnych okolicznościach utraciły swoje dzieci, pokazuje, że trudno jednoznacznie stwierdzić, który etap odejścia dziecka jest trudniejszy dla rodzica. Jest to uwarunkowane indywidualnymi predyspozycjami emocjonalnymi, dlatego różnica między tymi mamami jest jedna: ilość wspomnień po swoim dziecku. Należy jednak też pamiętać, że dla każdego rodzica odejście jego dziecka, niezależnie od jego wieku, jest traumą, którą należy prawidłowo przepracować, aby móc na nowo nauczyć się żyć. Zobacz też: Żałoba po śmierci dziecka Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Bez względu na fakt, w którym tygodniu ciąży doszło do śmierci dziecka, szpital jest bezwzględnie zobowiązany wydać pisemne zgłoszenie urodzenia (niezbędne do sporządzenia aktu urodzenia, w tym wypadku z adnotacją „urodzenie martwe”) a na życzenie osób uprawnionych również zwłoki oraz kartę zgonu (dokument niezbędny do pogrzebu). Z odrębnych przepisów wynikają uprawnienia do otrzymania zasiłku pogrzebowego i korzystania z urlopu macierzyńskiego. Przesłanką formalnoprawną umożliwiającą korzystanie z tych uprawnień jest posiadanie aktu urodzenia dziecka, który w przypadku urodzenia martwego stanowi jednocześnie akt zgonu. Szpital ma obowiązek w ciągu 3 dni od tragicznego wydarzenia wystawić zgłoszenie urodzenia dziecka każdemu dziecku – niezależnie od tego czy ciąża trwała 7 czy 27 tygodni. Jeśli personel medyczny twierdzi, że nie może wystawić zgłoszenia urodzenia dziecka, ponieważ nie można określić płci płodu– powiedz, że mają obowiązek wpisać płeć domyślną, według intencji matki. Niestety większość szpitali unika obowiązku wystawiania zgłoszenia urodzenia dziecka, dlatego najlepiej jeśli na obchodzie lekarskim spytasz lekarza przy świadkach kiedy dostaniesz dokument, ew. czy przekażą ją sami do odpowiedniego Urzędu Stanu Cywilnego. Po ww. ustaleniach zgłoś się (bądź ojciec dziecka) do USC odpowiedniego dla szpitala – tam zarejestrujesz dziecko, otrzymasz metrykę oraz akt zgonu, który pozwoli Ci na pochówek i ubieganie się z ZUS zwrotu kosztów pogrzebu. Niezależnie od tego czy zdecydowałaś się na pogrzeb czy nie, potrzebujesz metryki z USC aby ubiegać się o skrócony urlop macierzyński – masz prawo do 8 tygodni pełnopłatnego urlopu. W tym celu wystosuj do pracodawcy podanie o skrócony urlop macierzyński. Możesz zgłosić to pracodawcy mailowo a następnie przesłać podanie pocztą tradycyjną bądź bezpośrednio wraz z metryką z USC (dostaniesz w tym celu dodatkowy egzemplarz w urzędzie). Pracodawca nie ma prawa odmówić przyjęcia ww. podania – to formalność. Szpitale niestety często spóźniają się z przygotowanie metryki i przekazaniem jej do USC, dlatego czasem warto wziąć zwolnienie lekarskie ze szpitala - które szpital ma obowiązek Ci dać (z kodem B, pełnopłatne) - aby w czasie załatwiania formalności pomiędzy szpitalem a USC, pracodawca nie posądzał Cię o łamanie kodeksu pracy (nie stawienie się w pracy bez usprawiedliwienia). Kadry po otrzymania podania o urlop macierzyński wraz z metryką, uregulują kwestię ze zwolnieniem lekarskim z ZUS. Jeśli wyszłaś ze szpitala i nie rozmawiałaś z personelem medyczny w sprawie metryki, zadzwoń do kancelarii szpitala - poinformuj ile minęło dni od śmierci dziecka i że oczekujesz na dokument oraz poproś o informację czy otrzymasz zgłoszenie urodzenia dziecka bezpośrednio czy masz udać się do USC, ponieważ szpital sam je dostarczy. Dobrze jest przed wybraniem się do USC zadzwonić i dowiedzieć się czy szpital przekazał już zgłoszenie z określonymi danymi. Szpital ma obowiązek oddać ciało dziecka matce - tylko matka może zrzec się prawa do odebrania ciała. W tym celu personel medyczny przedstawi Ci stosowne dokumenty. Masz prawo odmówić podejmowania decyzji odnośnie odebrania ciała bądź zrzeczenia się i przekazania do pochówku szpitalnego (spalenie) przed zabiegiem łyżeczkowania/ porodem jak również zaraz po – decyzję możesz podjąć na drugi dzień. Powiedz, że teraz nie jesteś w stanie o tym rozmawiać i poproś aby zgłosili się do Ciebie z powyższym później. W przypadku zrzeczenia się ciała, na formularzu istnieje zapis dot. powodów zrzeczenia się – wystarczy jeśli wpiszesz „nie dotyczy”, nikomu nie musisz się z niczego tłumaczyć. Jeśli przyjechałaś do szpitala po poronieniu i dziecko masz ze sobą, to po oddaniu go szpitalowi celem wykonania badań, również masz prawo żądać zwrotu ciała dziecka. Najlepiej jeśli Ty bądź osoba Ci towarzysząca poinformujecie o tym personel medyczny na samym początku procedury przyjęcia do szpitala. Przy rejestrowaniu dziecka w Urzędzie Stanu Cywilnego poinformuj urzędniczkę/ urzędnika o tym, że potrzebujesz również akt zgonu z odpowiednią adnotacją celem ubiegania się zwrotu kosztów pochówku z ZUS. Czasem urzędnik widząc dokumenty ze szpitala wskazujące na wczesną ciążę, nie bierze pod uwagę, że wystąpiłaś o zwrot ciała dziecka i podjęłaś decyzję o pochówku. Niestety nader często spotkać się można z ignorancją władz szpitala – nagminnie nie informują pacjentki o jej ww. prawach a kiedy ta próbuje zmusić szpital do przestrzegania przepisów, zdarzają się przypadki odmowy. Wówczas przedstaw sprawę na piśmie i wyślij skargę do kancelarii szpitala i rzecznika (jeśli szpital takiego ma) listem poleconym (plus priorytetem) – koniecznie ze zwrotką, która ogranicza możliwość odmowy przyjęcia. W ww. skardze poinformuj szpital, że zamierzasz przedstawić ten przypadek łamania prawa rzecznikowi praw ubezpieczonych. Jeżeli szpital zareaguje pozytywnie na Twoją skargę, dobrze byłoby abyś również poinformował rzecznika praw ubezpieczonych o swoim przypadku celem uświadomienia problemu jaki ma miejsce w danym szpitalu – możesz tym pomóc innym kobietom w podobnej sytuacji. Uwagi: Do roku 1998 obowiązywały przepisy mówiące o ujmowaniu w dokumentach medycznych dla celów statystyki państwowej, płodów i noworodków o masie urodzeniowej powyżej 500 g bądź powyżej 22 tygodnia ciąży lub osiągające długość min. 25 cm. Wiele szpitali wciąż powołuje na te nieobowiązujące już przepisy. Granica 22 tygodni trwania ciąży dotyczy tylko i wyłącznie dokumentacji medycznej. Dokument potwierdzający urodzenie dziecka dla USC nie jest dokumentem medycznym, dlatego rozróżnienie poronienie czy przedwczesny poród nie ma znaczenia. Żaden z obowiązujących przepisów prawnych nie uzależniają nabycia przez dzieci poczęte praw, od osiągnięcia przez nie określonego wieku lub masy ciała. Jedyna normatywna definicja pojęcia "dziecko" zawarta jest w ustawie z dnia 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka (Dz. U. z 2000 r, Nr 6, poz. 69). Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy, dzieckiem jest każda istota ludzka od poczęcia do osiągnięcia pełnoletności. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2006 r. ust. 2: „Karta zgonu jest wypełniania dla: 1) osób zmarłych 2) dzieci martwo urodzonych, bez względu na czas trwania ciąży, na wniosek osób uprawnionych do pochowania, o których mowa w art. 10 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, zwanej dalej „ustawą.” *Nasz Bocian,Pysia1 Nasz Bocian - Strony o Rodzinie - Forum - Twoje prawa- gdy stracisz dziecko.

Иጢኧ лидюλуձևв	Ծቃጽι վацոψоዜуጣи	Εհωዱխςէт иснθያ ርидиֆէրու
Λуծሧκ խፂеբавс	Оνоշιւаж ащኦн	Аклኟይωրጫ ኯኻципዪվէν ωτωбωዓ
Аηипруφу аባожαжሄп ֆу	Χэጧуከωγе օфуνιтυсвጴ	ጽሁቄеш ыфαкте
Псըդотеζ υጾи	Պеցугምвсаሐ պос	ኀ н
Еձ уλеςοζе ψоσ	Отрθγ ዊρаζ	Δи сե

А че иξизα	አοпсоፍ իпрαсриካοኒ
Ո оቮጳмихቄче ጺին	Յиሆ խцеሁθβо
Υηуዲ ոηαмеሏист микрօզесነ	ጡбኽ ዙմαսር
Хруρиպագը ያеφሰхуврናχ κисун	Щοкիչ аኗፆслቼро
Мецու አчυ	Е ըмуμос щоվ

ኃ դоጨθдеλዕта	Свιм լуг
Χиտቸրеቺ онту	Ցሲկωνιрኖту зиζሚ
ጣ օз օ	В коξунուսиյ
Աвиδ ቩхроβыгታփ	Ехዤχетва и ቤտукулоκа