Pracodawcy, którzy zatrudniają powyżej 50 osób w przeliczeniu na pełne etaty oraz zakłady budżetowe bez względu na liczbę pracowników obowiązkowo tworzą zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, z którego środków wypłacane są świadczenia socjalne. Choć nie wynika to wprost z przepisów, w praktyce najczęściej powoływana jest komisja socjalna, która ma wpływ na to, komu i w jakiej wysokości przyznać świadczenia, takie jak np. zapomogi, dofinansowania do wypoczynku czy świadczenia z okazji świąt. Jakie są zasady powoływania komisji i co należy do jej kompetencji? Dowiesz się z naszego artykułu. Jakie przepisy prawa są podstawą powołania komisji socjalnej? Brak jest konkretnych przepisów normujących zasady powołania, skład czy kompetencje komisji socjalnej w zakładzie pracy. Ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych wskazuje w art. 8 ust. 1, że: „Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu, […] oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie ustalanym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo z art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych. Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów”. Z kolei art. 27 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych mówi, że: „Ustalanie zasad wykorzystania zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, w tym podział środków z tego funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności, ustala pracodawca w regulaminie uzgodnionym z zakładową organizacją związkową”. Z przepisów tych wynika zatem, że zasady korzystania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych określać powinien regulamin formułowany wspólnie przez pracodawcę oraz zakładową organizację związkową (bądź kilka organizacji, jeśli w danym zakładzie występuje ich więcej) lub przedstawiciela bądź przedstawicieli załogi, jeśli w zakładzie nie działają związki zawodowe. W jaki sposób w praktyce powoływana jest komisja socjalna? W kontekście przytoczonych powyżej przepisów prawa komisja socjalna powoływana jest do życia na podstawie regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Natomiast przepisy regulaminu komisji socjalnej określają jej skład, sposób funkcjonowania oraz przyznawania pracownikom świadczeń z funduszu. Jej powołanie ułatwia realizację normy art. 27 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, mówiącej o konieczności uzgodnienia przyznania świadczenia z zakładową organizacją związkową, natomiast brakuje, jak wspomniano wyżej, ustawowego obowiązku powołania takiej komisji. Najczęściej w zakładzie pracy organizowane są wybory na członków komisji socjalnej, a wybierani są oni spośród kandydatów zgłoszonych przez pracowników. Członków komisji socjalnej może także wskazać pracodawca w porozumieniu ze związkami zawodowymi. Rola oraz kompetencje zakładowej komisji socjalnej mogą być różne zależnie od jej składu oraz trybu powołania. Tryb powołania, kompetencje, zakres i sposób działania komisji socjalnej z reguły określany jest w regulaminie komisji socjalnej. Zakładowa komisja socjalna nie posiada zwykle możliwości decydowania o sposobie realizowania polityki socjalnej w zakładzie pracy. Oznacza to, że komisja socjalna zazwyczaj nie ma kompetencji, żeby w sposób wiążący decydować o zapisach w regulaminie zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, sposobie rozdzielania środków funduszu czy ustalania jego budżetu. Pełni zatem tylko funkcję doradczą, wspomagającą, opiniującą oraz administracyjną. Technicznie jej rola sprowadza się w takim przypadku do: zebrania wniosków o przyznanie świadczenia oraz innych wymaganych dokumentów; wstępnego rozpoznania wniosków; przedstawienia rekomendacji w zakresie przyznania świadczenia. W pewnych okolicznościach komisja socjalna ma specjalne kompetencje, takie jak: możliwość modyfikacji zapisów w regulaminie zakładowego funduszu świadczeń socjalnych; określanie sposobu podziału i wypłat środków funduszu; przyznanie lub nieprzyznanie świadczenia; realizacja polityki socjalnej zakładu pracy. Komisja socjalna może mieć prawo do przyznawania świadczeń socjalnych oraz wykonywania polityki socjalnej zakładu pracy czy wprowadzania zmian w zapisach regulaminu funduszu, jeśli spełnione są następujące warunki: regulamin zakładowego funduszu świadczeń socjalnych określa kompetencje komisji w zakresie przyznawania świadczeń z funduszu; w skład komisji, co określa zwykle regulamin komisji socjalnej, wchodzą: przedstawiciele pracodawcy – zwykle osoba lub organ zarządzający firmą lub inna osoba umocowana w drodze pełnomocnictwa lub ustanowiona na mocy statutu czy regulaminu przedsiębiorstwa; przedstawiciele działających w zakładzie pracy związków zawodowych – zarząd organizacji związkowej jest kompetentny co do działania w zakresie obsługi ZFŚS, w komisji socjalnej działa z reguły poprzez przedstawiciela. Powyższe warunki muszą być spełnione, ponieważ z przepisów prawa wynika, że przyznanie świadczenia wymaga porozumienia między upoważnioną osobą ze strony pracodawcy a organem związku zawodowego wskazanym w statucie. W zakładzie, w którym nie działa organizacja związkowa, w skład komisji będą mogli wejść jedynie przedstawiciele pracodawcy jako podmiotu przyznającego świadczenia, chociaż regulamin ZFŚS lub regulamin komisji socjalnej może nadać uprawnienia w zakresie przyznawania świadczeń funduszu także przedstawicielom pracowników. Do najważniejszych zadań administracyjnych zakładowej komisji socjalnej należą: rejestrowanie napływających wniosków o przyznanie świadczeń; weryfikowanie poprawności składanych wniosków pod względem formalnym; przygotowywanie protokołu z posiedzeń komisji; informowanie pracowników o decyzjach dotyczących złożonych przez nich wniosków; nadzorowanie wypłaty świadczeń; przechowywaniu dokumentacji związanej z realizowaniem polityki socjalnej w firmie. Co powinien określać regulamin komisji socjalnej? Jak już wspomniano, w celu sformułowania kompetencji zakładowej komisji socjalnej zwykle tworzony jest regulamin komisji socjalnej. Samo powołanie komisji do życia odbywa się na mocy regulaminu ZFŚS, jednak szczegółowe kwestie związane z jej funkcjonowaniem określa odrębny regulamin komisji socjalnej. Regulamin komisji socjalnej powinien przede wszystkim określać: sposób powołania komisji socjalnej; tryb wyboru członka komisji; sposób odwołania członka komisji; liczbę członków komisji; czas trwania kadencji; określenie i sposób wyboru przewodniczącego; określenie terminów posiedzeń komisji lub częstotliwości spotkań; określenie sposobu organizacji i przebiegu posiedzeń komisji; zakres kompetencji komisji (przyznawanie świadczeń socjalnych, realizacja polityki socjalnej firmy itd.). Czy komisja ma prawo wglądu do danych osobowych pracownika? Przyznanie świadczenia z ZFŚS uzależnione jest od sytuacji rodzinnej, życiowej i materialnej pracownika. Pracodawca, a de facto komisja socjalna, dysponuje więc informacjami dotyczącymi stanu rodzinnego pracownika, wieku członków jego rodziny, stanu zdrowia itp., a więc danymi osobowymi wrażliwymi. Jednak jak podkreślił Sąd Najwyższy w wyroku z 8 maja 2002 r. (I PKN 267/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 99), skoro przyznanie świadczenia z funduszu zależne jest od sytuacji rodzinnej, życiowej i materialnej osoby uprawnionej, to żądanie dokumentów potwierdzających ten stan nie jest naruszeniem dóbr osobistych pracownika, ani jego danych osobowych. Sposób dokumentowania tych okoliczności powinien być zawarty w treści regulaminu ZFŚS.

Zgromadzenie Wspólników jest jednym z czterech organów spółki z (obok Zarządu sp. z Rady Nadzorczej i Komisji Rewizyjnej). Zgromadzenie Wspólników jest organem uchwałodawczym, decydującym o najważniejszych sprawach spółki. Wynika to z art. 227 który stanowi, iż uchwały wspólników są podejmowane na Zgromadzeniu Wspólników. Uchwały mogą być jednak powzięte bez odbycia Zgromadzenia Wspólników, jeśli wszyscy wspólnicy wyrażą na piśmie zgodę na określone postanowienie lub na głosowanie pisemne. Zgromadzenie Wspólników jest jednym z dwóch, obok Zarządu, organów niezbędnych dla istnienia spółki z Zgromadzenie Wspólników podczas zwykłej działalności sp. z zwoływane jest przez Zarząd spółki i odbywa się raz do roku na zakończenie roku obrachunkowego (i nazywa się wtedy „Zwyczajnym Zgromadzeniem Wspólników”), celem zatwierdzenia bilansu oraz rachunku zysków i strat w spółce z a także w celu udzielenia absolutorium pozostałym organom spółki. Zwyczajne Zgromadzenie Wspólników powinno odbyć się w terminie sześciu miesięcy po upływie każdego roku obrotowego (jeżeli rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, to Zgromadzenie powinno odbyć się w terminie do 30 czerwca następnego roku). Zgromadzenie Wspólników może też zostać zwołane w każdym innym czasie, o ile wymaga tego interes spółki, bądź jeśli tylko dostatecznie duża grupa wspólników (zwykle reprezentująca co najmniej 10% udziałów spółki z choć umowa spółki może określać inny procent) domaga się jego zwołania. Takie spotkanie nazywa się „Nadzwyczajnym Zgromadzeniem Wspólników”. W takiej sytuacji, jeżeli w terminie dwóch tygodni od dnia przedstawienia żądania Zarządowi Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników nie zostanie zwołane, sąd rejestrowy może, po wezwaniu Zarządu do złożenia oświadczenia, upoważnić do zwołania Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników występujących z tym żądaniem. Sąd wyznacza przewodniczącego tego Zgromadzenia, a Zgromadzenie to podejmuje uchwałę rozstrzygającą, czy koszty zwołania i odbycia Zgromadzenia Wspólników ma ponieść spółka. Choć Zgromadzenie Wspólników zwołuje zwykle Zarząd spółki z to zarówno Rada Nadzorcza oraz Komisja Rewizyjna – jeśli zostały ustanowione – również mają prawo zwołania Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników (jeżeli Zarząd nie zwoła go w terminie określonym w przepisach lub w umowie spółki z jak również Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników (jeżeli zwołanie go uznają za wskazane, a Zarząd nie zwoła Zgromadzenia Wspólników w przeciągu dwóch tygodni od dnia zgłoszenia odpowiedniego żądania przez Radę Nadzorczą lub Komisję Rewizyjną). W umowie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może być przyznane uprawnienie do zwołania Zgromadzenia Wspólników także innym osobom. Zgromadzenie nadzwyczajne zwoływane jest także niezwłocznie po tym, jeśli bilans sporządzony przez Zarząd spółki wykaże stratę przewyższającą sumę kapitałów zapasowego i rezerwowych oraz połowę kapitału zakładowego – Zgromadzenie Wspólników zwołuje się wtedy w celu powzięcia uchwały dotyczącej dalszego istnienia spółki. Decyzje Zgromadzenia Wspólników są nadrzędne w stosunku do wszelkich czynności pozostałych organów spółki z i mogą być zaskarżane jedynie do sądu, który może je uchylić, lecz tylko wówczas, jeśli stwierdziłby sprzeczność z prawami nadrzędnymi (np. z albo gdyby decyzja podjęta została z naruszeniem procedury. Uchwała jest wyrazem woli wspólników i obowiązuje wszystkich członków organu je stanowiącego. Uchwała Zgromadzenia Wspólników wywołuje skutek wewnątrz spółki z tego rodzaju, że zobowiązuje Zarząd i umożliwia mu podjęcie działań mających na celu realizację danej uchwały. Natomiast w stosunkach zewnętrznych, w odniesieniu do osób trzecich – uchwały Zgromadzenia Wspólników nie wywołują żadnych skutków prawnych. Jedynie w określonych przypadkach skutki prawne rodzi brak uchwały, bowiem może powodować nieważność umowy zawartej przez Zarząd sp. z Zasadą jest, że głosowanie podczas Zgromadzenia Wspólników jest jawne, jednak wprowadza wyjątki od tej zasady. Tajne głosowanie zarządza się przy wyborach oraz nad wnioskami o odwołanie członków organów spółki z lub likwidatorów, o pociągnięcie ich do odpowiedzialności, jak również w sprawach osobowych. Poza tym należy zarządzić tajne głosowanie na żądanie choćby jednego ze wspólników obecnych lub reprezentowanych na Zgromadzeniu Wspólników. Zgromadzenie Wspólników może powziąć uchwałę o uchyleniu tajności głosowania w sprawach dotyczących wyboru komisji powoływanej przez Zgromadzenie Wspólników. Zgodnie z art. 245 uchwały wspólników są podejmowane bezwzględną większością głosów, czyli co najmniej 50% głosów + 1 głos, przy czym przy obliczaniu bezwzględnej większości uwzględnia się również głosy wstrzymujące. Uchwały dotyczące zmiany umowy spółki z rozwiązania spółki lub zbycia spółki albo jej zorganizowanej części zapadają większością dwóch trzecich głosów. Uchwała dotycząca istotnej zmiany przedmiotu działalności spółki z wymaga większości trzech czwartych głosów. Ponadto uchwała dotycząca zmiany umowy sp. z zwiększająca świadczenia wspólników lub uszczuplająca prawa udziałowe bądź prawa przyznane osobiście poszczególnym wspólnikom, wymaga zgody wszystkich wspólników, których dotyczy. Zgodnie z art. 241 jeżeli przepisy lub umowa spółki nie stanowią inaczej, Zgromadzenie Wspólników jest ważne bez względu na liczbę reprezentowanych na nim udziałów. To od woli wspólników zależy, czy skorzystają z prawa udziału w zgromadzeniu i głosowania. Jednakże wspólnicy w umowie spółki z mogą wprowadzić wymóg udziału na Zgromadzeniu określonej ilości wspólników (quorum). Wówczas takie zgromadzenie jest ważne, gdy powyższy warunek zostanie spełniony. Należy podkreślić, że przewidziany w umowie sp. z wymóg odnosi się do każdej podejmowanej na Zgromadzeniu Wspólników uchwały. Tym samym wymagane przez umowę quorum musi zostać utrzymane przez cały czas trwania Zgromadzenia Wspólników. Obecność wymaganego kapitału jest konieczna nie tylko w momencie sprawdzania obecności, ale także przy powzięciu konkretnych uchwał. W konsekwencji opuszczenie ważnego Zgromadzenia przez część kapitału zakładowego powoduje, że Zgromadzenie to traci uprawnienie do podejmowania uchwał. Odstępstwa od zasady, iż zgromadzenie wspólników jest ważne bez względu na liczbę reprezentowanych na nim udziałów mogą wynikać także z ustawy: pełnej reprezentacji (100 proc. quorum) wymaga podjęcie uchwały nieprzewidzianej w porządku obrad Zgromadzenia Wspólników albo zapobiegającej rozwiązaniu spółki z co najmniej połowy kapitału i większości kwalifikowanej 3/4 głosów wymaga podjęcie uchwały o połączeniu spółek albo o przekształceniu spółki z w akcyjną lub odwrotnie. Na każdy udział o równej wartości nominalnej przypada jeden głos, chyba że umowa spółki z stanowi inaczej. Podstawowe kompetencje Zgromadzenia Wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością: Uchwały Wspólników, poza innymi sprawami wymienionymi w umowie spółki z (umowa sp. z może w tym zakresie rozszerzać kompetencje Zgromadzenia Wspólników), wymagają: rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania Zarządu z działalności spółki, sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy oraz udzielenia absolutorium członkom organów spółki z wykonania przez nich obowiązków podejmowania uchwał dotyczących roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przy zawiązaniu spółki lub sprawowaniu zarządu albo nadzoru wyrażenia zgody na zbycie i wydzierżawienie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części oraz ustanowienia na nich ograniczonego prawa rzeczowego wyrażenia zgody na nabycie i zbycie nieruchomości, użytkowania wieczystego lub udziału w nieruchomości (jeżeli umowa spółki z nie stanowi inaczej) podejmowania uchwał w przedmiocie zwrotu dopłat, umorzenia udziału zmian umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powoływania pełnomocników do zawarcia umów pomiędzy członkami Zarządu, a spółką z oraz w sporach między nimi powzięcia uchwały co do dalszego istnienia spółki, jeżeli bilans sporządzony przez Zarząd wykaże stratę przewyższającą sumę kapitałów zapasowego i rezerwowych oraz połowę kapitału zakładowego rozwiązania spółki z przeniesienie jej siedziby za granicę, połączenia spółek, podziału, czy przekształcenia w inną spółkę handlową. Pozostałe, dodatkowe kompetencje Zgromadzenia Wspólników nie mogą pokrywać się z uprawnieniami innych organów spółki z które wynikają z przepisów W przeciwnym razie naruszono by tzw. zasadę rozdziału kompetencji organów spółki. Zgromadzeniu Wspólników nie można na przykład przyznać kompetencji Zarządu do prowadzenia spraw spółki z oraz do jej reprezentowania. W zakresie działań na zewnątrz spółki jedynym uprawnionym organem jest Zarząd spółki z To Zarząd kieruje działalnością spółki i reprezentuje ją na zewnątrz. Tak więc wspólnicy na Zgromadzeniu Wspólników są ograniczeni do spraw, które pozostają w gestii kompetencji Zgromadzenia wynikających z oraz umowy sp. z Zasady organizacyjne Zgromadzenie Wspólników zwołuje się za pomocą listów poleconych lub przesyłek nadanych pocztą kurierską, wysłanych co najmniej dwa tygodnie przed terminem Zgromadzenia. Zawiadomienie może być również wysłane wspólnikowi pocztą elektroniczną, jeżeli uprzednio wyraził na to pisemną zgodę, podając adres e-mail, na który zawiadomienie powinno być wysłane. W zaproszeniu należy oznaczyć dzień, godzinę i miejsce Zgromadzenia Wspólników oraz szczegółowy porządek obrad. W przypadku zamierzonej zmiany umowy spółki należy wskazać istotne elementy treści proponowanych zmian. Zgromadzenia Wspólników odbywają się w siedzibie spółki, jeżeli umowa spółki z nie wskazuje innego miejsca na terytorium Polski (umowa sp. z może także alternatywnie wskazywać dwa miejsca, w których mogą odbywać się Zgromadzenia Wspólników). Zgromadzenie Wspólników może się odbyć również w innym miejscu na terytorium Polski, jeśli wszyscy wspólnicy wyrażą na to zgodę na piśmie. W sprawach nieobjętych porządkiem obrad można powziąć uchwały, ale wyłącznie wtedy, gdy na danym Zgromadzeniu Wspólników reprezentowany jest cały kapitał zakładowy spółki z i nikt z obecnych nie zgłosił sprzeciwu dotyczącego powzięcia uchwały. Jednakże wniosek o zwołanie Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników oraz wnioski o charakterze porządkowym mogą być uchwalone, pomimo że nie były umieszczone w porządku obrad. Zasadą jest, że na każdy udział o równej wartości nominalnej przypada jeden głos, chyba że umowa spółki z stanowi inaczej. Jeżeli w sp. z utworzone są udziały o nierównej wartości nominalnej, a umowa spółki nie stanowi inaczej, na każde 10 złotych wartości nominalnej udziału o nierównej wysokości przypada jeden głos. Nie są dopuszczalne postanowienia umowy, w których wspólnik zrzeka się wykonywania prawa głosu lub zobowiązuje się do oddania głosu o określonej treści. Prawo głosu na Zgromadzeniu Wspólników jest uprawnieniem ściśle związanym z udziałem w spółce z i nie może być przeniesione na inny podmiot bez równoczesnego zbycia udziału. Nieobecność wspólnika na Zgromadzeniu nie musi oznaczać, że nie będzie on reprezentowany. Zasadniczo wspólnicy mogą bowiem uczestniczyć w Zgromadzeniu oraz wykonywać prawo głosu przez pełnomocników. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie pod rygorem nieważności i dołączone do księgi protokołów. Pełnomocnikami na zgromadzeniu wspólników nie mogą być członek Zarządu oraz pracownik spółki z W przypadku gdy wspólnik jest osobą prawną, może uczestniczyć w zgromadzeniu osobiście przez swoje organy. Często też wspólników reprezentują prawnicy albo tylko im towarzyszą na Zgromadzeniu. Wynika to z tego, iż sprawy, które rozstrzygają Zgromadzenia, wymagają często dogłębnego rozeznania w przedmiocie działalności, strukturze i konkretnych problemach każdej spółki z z osobna, w czym wspólnika nie wyręczy żaden zewnętrzny doradca. Wspólnik nie może ani osobiście, ani przez pełnomocnika, ani jako pełnomocnik innej osoby głosować przy powzięciu uchwał dotyczących jego odpowiedzialności wobec spółki z z jakiegokolwiek tytułu, w tym udzielenia absolutorium, zwolnienia z zobowiązania wobec sp. z oraz sporu między nim a spółką. Zarówno sam wspólnik, jak i jego pełnomocnik nie mogą jedną częścią udziałów głosować za uchwałą, a inną częścią przeciw lub też wstrzymać się od głosowania tylko częścią udziałów. Prawo głosu musi być wykonywane jednolicie z całego pakietu udziałów i głosów posiadanych przez wspólnika. Natomiast gdy ta sama osoba jest pełnomocnikiem kilku wspólników, może w imieniu jednego mocodawcy głosować za, a innego przeciw. W razie powzięcia uchwały przez Zgromadzenie Wspólników z naruszeniem bezwzględnie, jak i względnie obowiązujących przepisów prawnych, pomimo wadliwości uchwały, obowiązuje ona dopóty, dopóki sąd wyrokiem konstytutywnym nie orzeknie o jej nieważności. Uchwały Zgromadzenia Wspólników powinny być wpisane do księgi protokołów i podpisane przez obecnych lub co najmniej przez przewodniczącego i osobę sporządzającą protokół. Jeżeli protokół sporządza notariusz, Zarząd wnosi wypis protokołu do księgi protokołów. Wspólnicy mogą przeglądać księgę protokołów, a także żądać wydania poświadczonych przez Zarząd odpisów uchwał. W protokole należy stwierdzić prawidłowość zwołania Zgromadzenia Wspólników i jego zdolność do powzięcia uchwał, wymienić powzięte uchwały, liczbę głosów oddanych za każdą uchwałą i zgłoszone sprzeciwy. Do protokołu należy dołączyć listę obecności z podpisami uczestników Zgromadzenia Wspólników. Zarząd powinien dołączyć do księgi protokołów także dowody zwołania Zgromadzenia Wspólników. W jednoosobowych spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością nie udziela się absolutorium członkowi Zarządu będącemu jedynym wspólnikiem, aby uniknąć sytuacji, w której wspólnik sam się zwalnia od odpowiedzialności wobec spółki.

Pliki cookie Educalingo są wykorzystywane do personalizacji reklam oraz uzyskiwania statystyk ruchu w witrynie. Udostępniamy również informacje o korzystaniu z witryny naszym partnerom z obszaru mediów społecznościowych, reklamy i analityki. WYMOWA SŁOWA KOMISJA SKRUTACYJNA CO OZNACZA SŁOWO KOMISJA SKRUTACYJNA Komisja skrutacyjna Komisja skrutacyjna – grupa osób, których zadaniem jest policzenie głosów oddawanych za, przeciw lub wstrzymujących się podczas głosowań na wszelkiego rodzaju zgromadzeniach, np. na zgromadzeniu wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zgromadzeniu akcjonariuszy spółki akcyjnej, walnym zgromadzeniu spółdzielni, a także np. w komisjach parlamentarnych i w samym parlamencie. Komisje skrutacyjne działają także we wszelkiego rodzaju stowarzyszeniach, radach i innych ciałach wieloosobowych, w których funkcjonuje zasada zbiorowego podejmowania decyzji, np. w systemach demokratycznych. Zazwyczaj wybierane są spośród grona uczestników zgromadzenia i cieszą się wśród nich zaufaniem na tyle dużym, że nie podejrzewa się ich o możliwość fałszowania wyników głosowań. Członkiem komisji skrutacyjnej nie może być osoba, która zamierza kandydować w wyborach, przyjętą bowiem powszechnie zasadą jest to, że osoba kandydująca nie może uczestniczyć w obliczaniu głosów za i przeciw swej kandydaturze. SŁOWA, KTÓRE RYMUJĄ SIĘ ZE SŁOWEM KOMISJA SKRUTACYJNA Synonimy i antonimy słowa komisja skrutacyjna w słowniku synonimów Tłumaczenie słowa «komisja skrutacyjna» na 25 języków TŁUMACZENIE SŁOWA KOMISJA SKRUTACYJNA Poznaj tłumaczenie słowa komisja skrutacyjna na 25 języków dzięki naszemu tłumaczowi wielojęzycznemu. Tłumaczenie słowa komisja skrutacyjna na inne języki w tej sekcji zostało uzyskane za pomocą automatycznego tłumaczenia statystycznego, gdzie podstawową jednostką tłumaczeniową jest słowo «komisja skrutacyjna». Tłumacz polski - chiński 返回委员会 1,325 mln osób Tłumacz polski - hiszpański comité de regresar 570 mln osób Tłumacz polski - angielski returning committee 510 mln osób Tłumacz polski - hindi लौटने समिति 380 mln osób Tłumacz polski - arabski لجنة العائدين 280 mln osób Tłumacz polski - rosyjski возвращение комитет 278 mln osób Tłumacz polski - portugalski comissão de retornar 270 mln osób Tłumacz polski - bengalski ফিরে কমিটি 260 mln osób Tłumacz polski - francuski comité retour 220 mln osób Tłumacz polski - malajski jawatankuasa kembali 190 mln osób Tłumacz polski - japoński 復帰委員会 130 mln osób Tłumacz polski - koreański 돌아 위원회 85 mln osób Tłumacz polski - jawajski Papan pemilihan 85 mln osób Tłumacz polski - wietnamski trở về ủy ban 80 mln osób Tłumacz polski - tamilski திரும்பிய குழு 75 mln osób Tłumacz polski - marathi परत समिती 75 mln osób Tłumacz polski - turecki dönen komitesi 70 mln osób Tłumacz polski - włoski comitato di ritorno 65 mln osób Tłumacz polski - ukraiński повернення комітет 40 mln osób Tłumacz polski - rumuński Comitetul revenind 30 mln osób Tłumacz polski - grecki Εφορευτική Επιτροπή 15 mln osób Tłumacz polski - afrikaans terugkeer komitee 14 mln osób Tłumacz polski - szwedzki återvända utskott 10 mln osób Tłumacz polski - norweski Styret 5 mln osób Trendy użycia słowa komisja skrutacyjna TRENDY UŻYCIA SŁOWA «KOMISJA SKRUTACYJNA» Na powyższej mapie ukazano częstotliwość używania słowa «komisja skrutacyjna» w różnych krajach. Przykłady użycia słowa komisja skrutacyjna w literaturze, cytatach i wiadomościach KSIĄŻKI POWIĄZANE ZE SŁOWEM «KOMISJA SKRUTACYJNA» Poznaj użycie słowa komisja skrutacyjna w następujących pozycjach bibliograficznych Książki powiązane ze słowem komisja skrutacyjna oraz krótkie ich fragmenty w celu przedstawienia kontekstu użycia w literaturze. 1 Encyklopedia Solidarności: Opozycja w PRL 1976-1989 Jan Dowgiałło z Mazowsza), Komisja Statutowa (przew. Stanisław Dorociak ze Śląska Opolskiego), Komisja Mandatowa (przew. Danuta Nowakowska z Gdańska) oraz Komisja Skrutacyjna Głosowań Jawnych i Komisja Skrutacyjna do ... Mirosława Łątkowska, 2010 2 "Solidarność" Małopolska, 1980-1981: wybór dokumentów - Strona 115 Pod głosowanie poddano trzech kandydatów: 1 . Blicharz Jan 2. Niedźwiecki Mieczysław 3. Pachura Mieczysław Na podstawie protokołów Komisji Skrutacyjnych Wydziałowych stwierdza się następujące wyniki: Uprawnionych do głosowania ... 3 Studia z dziejów Państwa i Prawa Polskiego STUDIES ... „Komisja skrutacyjna”. 6. Liczenie głosów. 1 Rada Nieustająca została ustanowiona na sejmie w 1775 r. jako kolegialny organ rządowy1. Składała się z 36 konsyliarzy i króla. Konsyliarze byli powoływani na dwuletnią kadencję przez sejm. 4 Marzec '68: między tragedią a podłością - Strona 78 Przewodnicząca: Musimy wybrać Komisję Skrutacyjną, która nam pomoże liczyć głosy. Kogo koledzy podają do Komisji Skrutacyjnej? /Kol. Znamirowski: w sprawie formalnej. Koleżanka podała 11 osób do Komisji Skrutacyjnej, ale to ma sens ... Grzegorz Sołtysiak, ‎Józef Ste̜pień, 1998 5 Sprawozdanie stenograficzne z ... posiedzenia Senatu ... Senator Andrzej Pawlik: Mój wniosek jest wnioskiem formalnym o odroczenie głosowania do chwili, kiedy Komisja Skrutacyjna zakończy swoją pracę, dlatego że uniemożliwia to głosowanie. Marszałek August Chełkowski: Nie słyszałem ... 6 Prawo samorządu robotniczego - Strona 72 Protokół komisji skrutacyjnej podpisują wszyscy jej członkowie. Komisja mandatowa (konferencji delegatów), sprawdza prawomocność obrad na podstawie listy obecności delegatów oraz ważności ich mandatów. W świetle omówionych ... 7 Dokumenty Krajowej Konferencji Delegatów PZPR. - Strona 52 Krajowa Konferencja Delegatów, Polska Zjednoczona Partia Robotnicza. c) głosowanie przeprowadza komisja skrutacyjna wybrana spośród członków Komitetu Centralnego. . Komitety partyjne do stopnia wojewódzkiego włącznie wybierają ... Polska Zjednoczona Partia Robotnicza. Krajowa Konferencja Delegatów, ‎Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, 1984 8 Rewolucja Jednojajowych Liczenie głosów wywoływało konsternację u członków komisji skrutacyjnej. Po odłożeniu ostatniej karty spoglądali na siebie, wzruszali ramionami lub kiwali głowami. Wynik głosowania był równie nieoczekiwany, co i nieprawdopodobny. 9 Narodziny i działalność Solidarności Oświaty i Wychowania ... W toku jawnego głosowania wybrana została większością głosów Komisja Skrutacyjna (7 osób). W jej skład weszli kol., kol.: Ad. 3f. Prezentacja 19 kandydatów. Kandydaci mówili o swojej pracy zawodowej oraz działalności społecznej na ... Teresa Bochwic, ‎Jacek Żurek, 2000 WIADOMOŚCI, KTÓRE ZAWIERAJĄ SŁOWO «KOMISJA SKRUTACYJNA» Sprawdź, o czym dyskutuje się w prasie krajowej i zagranicznej oraz jak jest stosowane słowo komisja skrutacyjna w wiadomościach. Radni wybrali ławników na nową kadencję Nad poprawnym przebiegiem głosowania czuwała komisja skrutacyjna w składzie: Przewodniczący Jan Głodowski, Małgorzata Rędzikowska-Mystkowska oraz ... « Lis 15» Piotrkowo ma nowego sołtysa, został nim Robert Rzepka Po podliczeniu głosów, komisja skrutacyjna ogłosiła, że Robert Rzepka zdecydowaną większością głosów na „Tak” został wybrany sołtysem sołectwa Piotrkowo ... «Gazeta Olsztyńska, Paz 15» Lędzinianie pragną ruchu. Wyniki głosowania w sprawie budżetu … Komisja skrutacyjna powołana dwa tygodnie temu policzyła głosy oddane przez mieszkańców . Znamy już wyniki głosowania i projekty, jakie zostały wybrane. «Dziennik Zachodni, Paz 15» Rada Miejska Sosnowiec wybiera nowego przewodniczącego [NA … Dojdzie do kolejnej zmiany, bo komisja skrutacyjna nie ponumerowała kart do głosowania. Numerowanie jest potrzebne, aby liczba karta zgadzała się z liczbą ... «Dziennik Zachodni, Sie 15» Krzysztof Grabski nowym Wiceprzewodniczącym Rady Miejskiej Komisja skrutacyjna w składzie: Jarosław Jurowski - Przewodniczący, Andrzej Pacan - Sekretarz oraz Ryszard Starus - Członek, po ukonstytuowaniu się ... « - Niezależny Portal Miejski, Cze 15» Żukowo. Piątkowe zebranie zakończyło wybory sołtysów W czasie, gdy komisja skrutacyjna liczyła głosy, burmistrz Wojciech Kankowski poinformował uczestników zebrania o najważniejszych realizowanych ... « Mar 15» Zmiana warty w sołectwie Pępowo Kiedy na sali toczyła się dyskusja, komisja skrutacyjna w składzie: Marek Duraj (przewodniczący), Alicja Belka i Małgorzata Pejka, liczyła oddane głosy na dwie ... « Mar 15» Niestępowo. Mieszkańcy wybrali nowego sołtysa Kiedy komisja skrutacyjna w składzie Mirosława Knigawka, Anita Grot (przewodnicząca) i Marika Plichta liczyły głosy, uczestnicy zebrania mieli czas na ... « Lut 15» Starostą został Krzysztof Lis Po przedstawieniu sylwetki kandydata komisja skrutacyjna w składzie: Elżbieta Suchowiejko, Mariusz Kieling i Joanna Pawłowicz przystąpiła do pracy. Zebrano ... « Gru 14» Władze powiatu wybrane Pieczę nad głosowaniem i liczeniem głosów w następujących później głosowaniach sprawowała komisja skrutacyjna w składzie: Katarzyna Wysocka, Paweł ... «Nowy Wyszkowiak, Gru 14» ŹRÓDŁO « EDUCALINGO. Komisja skrutacyjna [online]. Dostępny . Lip 2022 ». W odkryjesz wszystko, co skrywają słowa

Z uprawnienia do wskazania osób objętych ochroną związkową może korzystać tylko taka komisja, która posiada status zakładowej (ZOZ) lub międzyzakładowej (MOZ) organizacji związkowej. Status ZOZ został zdefiniowany w art. 25¹ Ustawy o zz. – posiadają go te komisje, które zrzeszają co najmniej 10 członków i członkiń zatrudnionych na umowach o pracę (lub umowach o pracę nakładczą) i co kwartał przedstawiają pracodawcy informację o swojej liczebności wg. stanu na ostatni dzień poprzedniego kwartału. Status MOZ ustala się analogicznie (na podstawie art. 25¹ w związku z art. 34 ust. 1 Ustawy o zz.) – z tą różnicą, że taka komisja obejmuje swoim działaniem kilka zakładów pracy i wystarczy, że jej łączna liczba członków i członkiń wynosi co najmniej 10 osób zatrudnionych na umowach o pracę (lub pracę nakładczą) – przy czym osoby te mogą być zatrudnione w różnych zakładach pracy (np. 3 osoby w zakładzie A i 7 osób w zakładzie B). Prawo do korzystania z ochrony związkowej w przypadku MOZ zależy od tego ile osób zrzesza i czy jest reprezentatywna (por. niżej): MOZ która nie jest reprezentatywna w żadnym z zakładów pracy aby móc korzystać z chronionej ochrony związkowej musi obejmować co najmniej jeden zakład w którym liczba zrzeszonych pracowników nie jest mniejsza niż 10 [1]. Poza liczebnością, w przypadku OZZ Inicjatywa Pracownicza, do zdobycia statusu ZOZ lub MOZ, komisje muszą zgodnie ze Statutem związku (§ 39 - 42) odbyć zebranie założycielskie na którym powołają Tymczasową Organizację Zakładową/Międzyzakładową. Od momentu zebrania taka organizacja może korzystać z uprawnień ZOZ/MOZ, ale aby te uprawnienia utrzymać, musi (1) dochować obowiązku informowania pracodawcy o swojej liczebności, (2) zostać zarejestrowana w Rejestrze związkowym prowadzonym przez Komisję Krajową, a następnie (3) odbyć w terminie 3 miesięcy od daty rejestracji walne zebranie członków i członkiń, które przekształci ją w komisje zakładową lub międzyzakładową. Na czym polega ochrona reprezentantów/ek komisji? Zgodnie z art. 32 ust. 1 Ustawy o zz., pracodawca nie może bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej: „1) wypowiedzieć ani rozwiązać stosunku pracy z imiennie wskazany, uchwałą zarządu jego członkiem lub innym pracownikiem będącym członkiem danej zakładowej organizacji związkowej, upoważnionym do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy,2) zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy na niekorzyść pracownika, o którym mowa w pkt. 1- z wyjątkiem gdy dopuszczają to odrębne przepisy.” Art. 34 Ustawy o zz. precyzuje, że z uprawnień określonych w art. 25¹-33¹ (a więc także z uprawnień wynikających z art. 32) może korzystać także międzyzakładowa organizacja związkowa. Ochrona osób reprezentujących komisje dotyczy więc zarówno ochrony trwałości stosunku pracy (nie można ich zwolnić bez zgody zarządu – niezależnie od trybu zwolnienia) oraz warunków pracy i płacy (one także nie mogą być zmieniane bez zgody zarządu). Wskazane w art. 32 ust. 1 zastrzeżenie „z wyjątkiem, gdy dopuszczają to odrębne przepisy” odnosi się do następujących sytuacji: zwolnień grupowych (Zgodnie z art. 5 Ustawy z dn. dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w przypadku przeprowadzania zwolnień grupowych osób chronionych nie można zwolnić, ale pracodawca może zmienić ich warunki pracy i płacy na niekorzyść – w takiej sytuacji osobom tym przysługuje tzw. „dodatek wyrównawczy” określony w Kodeksie Pracy), upadłości lub likwidacji pracodawcy (zgodnie z art. 41¹ Kodeksu Pracy w przypadku ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy nie stosuje się przepisów o szczególnej ochronie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o prace) oraz zmiany warunków pracy i płacy wynikających z układu zbiorowego (art. 241¹³ § 2 Kodeksu Pracy). W przypadku osób zatrudnionych na umowy o pracę na czas określony, objęcie ich ochroną nie oznacza, że pracodawca jest zobowiązany do zawarcia z takimi osobami umowy o pracę gdy obecna umowa się skończy. Ochrona trwa przez okres wskazany uchwałą zarządu komisji (patrz niżej), ale nie dłużej niż okres zatrudnienia wskazany w umowie o pracę zawartej na czas określony. Dotyczy to wszystkich sytuacji, także tych opisanych wyżej. Należy pamiętać, że celem ochrony nie jest zapewnienie wybranej osobie/wybranym osobom gwarancji trwałości stosunku pracy oraz warunków pracy i płacy bez względu na wszystko. Zgodnie z wyrokiem Sadu Najwyższego z 26 listopada 2003 r. (I PK 616/02), „działalność związkowa nie może być pretekstem do nieuzasadnionego uprzywilejowania pracownika w sferach niedotyczących sprawowania przez niego funkcji”. Ochrona ma zapewnić niezależność i swobodę działania tym osobom, które reprezentują organizację związkową wobec pracodawcy – osoby korzystające z uprawnień przewidzianych w art. 32 Ustawy o zz. muszą więc faktycznie ją reprezentować – tj. uczestniczyć w negocjacjach z pracodawcą (w przypadku zmian regulaminów pracy, wynagradzania, Funduszu Socjalnego), przygotowywać i podpisywać pisma, reprezentować związek podczas trwania sporu zbiorowego lub negocjowania układu zbiorowego itp. Komisja może zdecydować o tym w jakim zakresie dana osoba może ją reprezentować – np. tylko w sprawach związanych z funduszem socjalnym, albo we wszystkich kwestiach będących w kompetencji komisji. Ochrona związkowa nie jest jednak w jakikolwiek sposób zależna od zakresu w jakim dana osoba reprezentuje komisję – niezależnie od tego czy jest to reprezentowanie wyłącznie w konkretnych kwestiach, czy we wszystkich sprawach. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 12 stycznia 2012 r. (II PK 83/11) jednoocznie stwierdził: „Przepis art. 32 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych nie wypowiada się co do zakresu udzielonego pracownikowi upoważnienia, bowiem z jego punktu widzenia istotne jest to, że pracownik reprezentuje organizację związkową wobec pracodawcy. Inaczej rzecz ujmując, szczególna ochrona (…) nie zależy od zakresu upoważnienia, lecz od samego aktu umocowania pracownika do działania w imieniu związku zawodowego”. Kto może reprezentować komisję wobec pracodawcy i jak wybrać taką osobę/osoby? Osobą reprezentująca komisję wobec pracodawcy i korzystającą z ochrony związkowej może być każdy członek/członkini związku należący do danej komisji. Nie muszą być to osoby, które wchodzą w skład zarządu, ale osoby które zostają objęte ochroną muszą zostać ujawnione pracodawcy. Członek/członkini związku inny niż zasiadający w jego zarządzie korzysta z ochrony związkowej w chwili wskazania go imiennie w uchwale tego organu pod warunkiem, że w uchwale tej jest jednocześnie zawarte upoważnienie danego pracownika do reprezentowania organizacji wobec pracodawcy (wyrok SN z 12 września 2008 r., I PK 47/08; OSNP 2010/3-4/35). Ustawa o zz. określa, że osoby chronione wskazuje zarząd organizacji w odpowiedniej uchwale. Trzymając się literalnie przepisów Ustawy, wyboru osób, które reprezentują komisję wobec pracodawcy i korzystają z ochrony związkowej może dokonywać zarząd (prezydium) samodzielnie, w dowolnym terminie, bez konieczności zwoływania w tej sprawie zebrania wszystkich członków i członkiń komisji. Podobnie wygląda sytuacja, gdyby miało dojść do odwołania kogoś z funkcji reprentanta/tki komisji. Z punktu widzenia zasad, jakimi chcemy się kierować w Inicjatywie Pracowniczej takie rozwiązanie jest jednak niedemokratyczne i sytuacja, w której prezydium wskazuje samodzielnie osoby objęte ochroną jest dopuszczalna jedynie wyjątkowo – gdy jakiemuś członkowi/członkini komisji grozi zwolnienie z pracy lub niekorzystna zmiana warunków pracy i płacy, komisja nie wykorzystała całego limitu osób, które może objąć ochroną, a zwołanie zebrania nie jest możliwe z powodu krótkich terminów czy problemów organizacyjnych. Ogólną zasadą powinno być demokratyczne wybieranie (i odwoływanie) osób reprezentujących komisję przez ogół członków i członkiń danej komisji (zebranie). Należy jednak pamiętać, że jeśli zdecydujemy się na wybór osób chronionych przez zebranie członków i członkiń komisji, to wtedy i tak wybór ten będzie musiał być potwierdzony stosowną uchwała prezydium – bez niej bowiem ochrona nie będzie ważna. Na podstawie dotychczasowej praktyki naszego związku, przy wyborze osób objętych ochroną warto korzystać z następujących zasad: - osoby objęte ochroną powinny być wybierane na zebraniu członków i członkiń komisji (uchwałą zebrania przegłosowaną zwykłą większością głosów), a wybór ten powinien być następnie potwierdzany uchwałą prezydium (uchwałą zebrania prezydium przegłosowaną zwykłą większością głosów); - decydując się na objecie ochroną osób spoza zarządu, należy dokładnie przemyśleć (a najlepiej spisać w formie ustalenia z zebrania komisji) jak będzie wyglądało prowadzenie korespondencji z pracodawcą – często zdarza się, że do pisma do pracodawcy załączane są uchwały prezydium komisji (np. o wskazaniu osób objętych ochroną czy oddelegowujące członka/członkinię związku do czynności związkowych), a więc jeśli np. przewodniczący/a prezydium nie jest objęty/a ochroną i ujawniony/a pracodawcy, to i tak może się zdarzyć, że zajdzie konieczność ujawnienia go/jej poprzez przedstawienie uchwały prezydium. Z tego powodu, w początkowym etapie działalności komisji (gdy może ona objąć ochroną tylko jedną osobę) najwygodniejsze jest objęcie ochroną przewodniczącego/ej prezydium; - w przypadku, gdy komisja może wskazać więcej niż jedną osobę objętą ochroną (por. niżej) warto zachować sobie „na wszelki wypadek” jedno lub dwa miejsca dla osób, które będą mogły skorzystać z ochrony w przyszłości (np. w przypadku represji ze strony pracodawcy); - na walnym zebraniu komisji warto także zdecydować czy „wolnymi miejscami” może dysponować prezydium samodzielnie i w jakim zakresie; - wszystkie osoby korzystające z ochrony powinny traktować ją nie tylko jako prawo, ale – przede wszystkim – jako obowiązek wobec całej komisji. Dobrą praktyką jest składanie komisji (za pośrednictwem poczty e-mail lub na zebraniach) regularnych sprawozdań z działań wykonywanych przez osoby objęte ochroną; - w praktyce, sprawowanie funkcji w prezydium różni się trochę od reprezentowania komisji wobec pracodawcy. Osoby wchodzące w skład prezydium muszą przede wszystkim umiejętnie organizować prace całej komisji, dbać o dokładne prowadzenie dokumentacji, ewidencji i rejestrów, zapewniać komunikację pomiędzy członkami i członkiniami komisji, znać podstawowe przepisy z prawa pracy dotyczące funkcjonowania związków zawodowych oraz orientować się w wewnętrznych regulacjach i zasadach działania OZZ IP. Osoby reprezentujące prezydium wobec pracodawcy muszą natomiast być asertywne i komunikatywne, dobrze sobie radzić w sytuacjach stresowych i dysponować szerszą wiedzą z zakresu prawa pracy (będą musiały regularnie z niej korzystać podczas negocjacji) – ponieważ będą jednocześnie osobami ujawnionymi i „rozpoznawanymi” przez pracowników jako reprezentacja komisji, powinny także mieć dobre relacje z jak największą liczbą pracowników i pracownic. Jak prawidłowo zgłosić pracodawcy osoby chronione? Zgodnie z Ustawy o zz. podstawą do objęcia danej osoby ochroną związkową jest uchwała prezydium, która musi zawierać:- imienne wskazanie osoby/osób objętych ochroną;- wskazanie okresu na jaki dana osoba została objęta ochroną (najlepiej w formie wskazania od jakiego dnia obowiązuje ochrona – tj. dnia przedłożenia uchwały pracodawcy oraz wskazania okresu czasu trwania tej ochrony – np. „na okres 1 roku” lub posługując się klauzulą „do odwołania”, przy czym w tym drugim wypadku należy pamiętać by ją odwołać gdy na miejsce dotychczas chronionej osoby zostanie wskazana inna); Pracodawca powinien otrzymać od komisji pismo przekazujące mu taką uchwałę oraz zawierające wskazanie podstaw prawnych i pouczenie o prawach osób objętych ochroną (np. o tym, że ochrona związkowa przysługuje przez okres wskazany uchwałą zarządu, a po jego upływie dodatkowo przez połowę okresu określonego uchwałą, nie dłużej jednak niż rok – zgodnie z art. 32 ust. 2 Ustawy o zz.) oraz obowiązkach pracodawcy z tym związanych (np. o obowiązku uzyskania pisemnej zgody zarządu komisji na wypowiedzenie i rozwiązanie stosunku pracy z osobami chronionymi). Jak długo obowiązuje ochrona? Zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy o zz. ochrona obowiązuje przez okres wskazany uchwałą zarządu, a po jego upływie dodatkowo przez połowę okresu określonego uchwałą, nie dłużej jednak niż rok. Nie istnieją żadne ograniczenia w zakresie tego jak długi okres ochrony można wskazać w uchwale komisji – w praktyce większość komisji IP udziela ochrony osobom wchodzącym w skład prezydium i wskazuje okres ochronny równy kadencji (2 lata). Co do zasady, ochrona zaczyna obowiązywać od momentu kiedy pracodawca otrzyma pismo od komisji ze wskazaniem osoby/osób objętych ochroną (wyroki Sądu Najwyższego z 12 stycznia 2011 r., II PK 184/10 i z 2 czerwca 2010 r., II PK 367/09; OSNP 2011/21-22/274). Jest to o tyle ważne, że czasem zdarza się, że pismo informujące pracodawcę o wskazaniu osób objętych ochroną zostaje dostarczone po upływie kilku dni od podjęcia przez prezydium stosownej uchwały – wtedy zachodzi ryzyko, że pracodawca rozwiąże umowę o pracę z osobą wyznaczoną do ochrony w okresie pomiędzy podjęciem uchwały przez prezydium, a dostarczeniem pisma do pracodawcy. Należy więc starać się jak najszybciej dostarczyć pracodawcy pismo informujące o osobach objętych ochroną. Istnieje możliwość objęcia ochroną także osoby, której wypowiedziano umowę o pracę, ale której umowa nie uległa jeszcze rozwiązaniu (czyli podczas trwania okresu wypowiedzenia) – tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z 2 grudnia 2011 r. (II PK 70/11; 2012/3/138). Jeśli komisja zdecyduje się objąć ochroną osobę, której wypowiedziano umowę o pracę to teoretycznie pracodawca powinien cofnąć wypowiedzenie. W praktyce niewielkie są jednak szanse na to, że taka osoba nie zostanie zwolniona lub po zwolnieniu zostanie przywrócona do pracy. Jeśli pracodawca nie cofnie wypowiedzenia, sąd będzie badał, czy nie nastąpiło zastosowanie przepisu niezgodnie z jego przeznaczeniem, czyli czy nie objęto ochroną osobę nie dlatego, że jest reprezentantem/tką i działaczem/działaczką związkowym, ale aby utrudnić zwolnienie [2] . W takiej sytuacji pracownik/pracownica i tak musi wnieść odwołanie od wypowiedzenia w ustawowym terminie (7 dni od dnia wręczenia wypowiedzenia). Według uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 1994 r., I PZP 59/93, w sytuacji, gdy po wypowiedzeniu przez pracodawcę umowy o pracę pracownik nie odwołał się od tego wypowiedzenia, a w okresie wypowiedzenia został wybrany do zarządu zakładowej organizacji związkowej i z tej przyczyny podlega ochronie z art. 32 ust. 1 ustawy o zz, siedmiodniowy termin przewidziany w art. 264 § 1 Kodeksu pracy biegnie od powzięcia przez pracownika wiadomości o tym wyborze, ale zdaniem części przedstawicieli doktryny ta uchwała już jest nieaktualna z uwagi na zmiany w treści art. 32 ust. 1 Ustawy o zz uzależniające skuteczność ochrony od poinformowania pracodawcy o wydaniu stosownej uchwały, nie zaś po prostu od jej podjęcia. Dlatego dziś uważa się iż takie odwołanie do sądu pracy powinno się mieścić w terminie zwyczajnym, liczonym od dnia wręczenia wypowiedzenia. W takim wypadku ochrona udzielona podczas wypowiedzenia umowy o pracę ale już po upływie terminu do odwołania się jest pozbawiona ochrony procesowej [3]. Komisja może także zdecydować o skróceniu okresu ochrony – w takiej sytuacji również decyzję powinno podjąć zebranie członków i członkiń, a następnie decyzja ta musi zostać potwierdzona uchwałą prezydium komisji. Komisja ma w takiej sytuacji 7 dni na poinformowanie pracodawcy o zmianach w zakresie osób objętych ochroną lub długości okresu ochrony [4]. W sytuacji, gdy ochrona związkowa ulega skróceniu, nadal obowiązuje przepis mówiący o tym, że po upływie okresu ochrony pracodawca nie może przez połowę tego okresu zwolnić lub zmienić warunków pracy na niekorzyść danego pracownika/pracownicy – jednak w tym wypadku będzie to okres odpowiednio krótszy (np. jeśli ochrona miała trwać rok, a komisja skróciła ją po 6 miesiącach, to danej osoby nie będzie można zwolnić przed upływem 3 miesięcy następujących po skróceniu okresu ochronnego). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny, wydłużony okres ochrony trwający po czasie wskazanym w uchwale nie dotyczy osób wskazanych uchwałą zarządu Komisji Międzyzakładowych ponieważ art. 34² ust. 1 Ustawy o zz odnosi się wyłącznie do art. 32 ust. 1 Ustawy o zz, a przedłużenie tego okresu przewidziano w ust. 2, zaś zgodnie z ogólna zasadą przepisów o charakterze szczególnym nie poddaje się wykładni rozszerzającej [5]. Jak ustalić liczbę osób chronionych? Liczba osób chronionych jest różnie ustalana dla organizacji zakładowych i międzyzakładowych i zależy od tego czy są one reprezentatywne na poziomie zakładowym. Na poziomie zakładu pracy, reprezentatywność stwierdza się zgodnie z art. 24125a Kodeksu pracy – reprezentatywna jest organizacja, która:- zrzesza co najmniej 10% pracowników albo- należy do jednej z 3 central uznanych za reprezentatywne na poziomie krajowym (NSZZ „Solidarność”, OPZZ, Forum Związków Zawodowych) i zrzesza co najmniej 7% pracowników albo- jest najliczniejszą organizacja związkową działająca w danym zakładzie pracy. Dopóki na terenie zakładu pracy działa tylko jeden związek zawodowy, to jest on reprezentatywny bez względu na jego liczebność. Zazwyczaj komisja samodzielnie stwierdza czy ma status reprezentatywnej organizacji związkowej, ale nie może tego dokonać bez uzyskania od pracodawcy informacji (najlepiej w formie pisemnej) o tym: ile osób jest zatrudnionych w zakładzie pracy i czy na terenie zakładu nie działają inne związki zawodowe. Dopiero mając te informacje można uznać, że nasza komisja ma status organizacji reprezentatywnej. Oznacza to, że podczas zakładania nowej komisji (zakładowej lub międzyzakładowej) początkowo nasza komisja będzie mogła wskazać jedną osobę objętą ochroną (o ile zrzeszamy minimum 10 pracowników i pracownic w co najmniej jednym zakładzie pracy). Kolejne osoby będzie można zgłosić po stwierdzeniu reprezentatywności naszej komisji. W przypadku komisji międzyzakładowych reprezentatywność stwierdza się oddzielnie dla każdego zakładu pracy, jaki obejmuje ona swoim działaniem. Jeśli komisja zrzesza w danym zakładzie co najmniej 10% załogi lub jest jedynym związkiem zawodowym działającym w danym zakładzie, to jest ona reprezentatywna – nawet jeśli nie zrzesza w nim 10 osób zatrudnionych na umowach o pracę (ta zasada ma istotny wpływ na przysługującą jej liczbę osób chronionych). Ustalanie liczby osób chronionych – zakładowa organizacja związkowa Jeżeli komisja jest reprezentatywna, może wybrać jeden z dwóch trybów ustalania liczby osób podlegających ochronie:1. wskazuje liczbę pracowników objętych ochroną równą liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy na podstawie art. 32 ust. 3 Ustawy o zz. Zgodnie z art. 32 ust. 5 Ustawy o zz., osobami stanowiącymi kadrę kierowniczą są osoby kierujące jednoosobowo zakładem pracy i ich zastępcy albo wchodzący w skład kolegialnego organu zarządzającego zakładem pracy, a także inne osoby wyznaczone do dokonywania za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy. Aby stwierdzić ile osób stanowi kadrę kierowniczą w zakładzie pracy, komisja powinna zwrócić się do pracodawcy z pisemną prośbą o wskazanie liczby tych osób. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie powiadamiania przez pracodawcę zarządu zakładowej organizacji związkowej o liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy, pracodawca jest zobowiązany w terminie 7 dni, na żądanie organizacji związkowej, przedstawić pisemną informacje o liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie wskazuje liczbę pracowników uzależnioną od liczebności komisji na podstawie art. 32 ust. 4 Ustawy o zz.:• komisja licząca do 20 osób wskazuje dwie osoby objęte ochroną• komisją licząca więcej niż 20 osób wskazuje dwie osoby oraz dodatkowo: o po jednej osobie na każde rozpoczęte 10 członków tej organizacji będących pracownikami, jeśli liczy od 21 do 50 członków,o po jednej osobie na każe rozpoczęte 20 członków tej organizacji będących pracownikami, jeśli liczy od 51 do 150 członków,o po jednej osobie na każde rozpoczęte 30 członków tej organizacji będących pracownikami, jeśli liczy od 151 do 300 tych członków,o po jednej osobie na każde rozpoczęte 40 członków tej organizacji będących pracownikami, jeśli liczy 301 do 500 tych członków,o po jednej osobie na każde rozpoczęte 50 członków tej organizacji będących pracownikami, jeśli liczy więcej niż 500 tych która nie jest reprezentatywna, ma prawo do wskazania jednego pracownika objętego ochroną. Przykład: W zakładzie zatrudniającym 1 000 osób działają 3 komisje różnych central związkowych – Solidarności (300 osób), OPZZ (50 osób) i Inicjatywy Pracowniczej (105 osób). Reprezentatywne są komisje Solidarności i Inicjatywy Pracowniczej (zrzeszają odpowiednio: więcej niż 7% i 10% pracowników). OPZZ może więc wskazać jedną osobę objętą ochroną, Solidarność – 12 osób (2 osoby za „pierwszą dwudziestkę” członków oraz po jednej za każde następne 30 członków), a Inicjatywa Pracownicza – 7 osób (2 osoby za „pierwszą dwudziestkę” członków oraz po jednej za każdą następną „dwudziestkę”). Jeżeli w zakładzie pracy działałby tylko komisja OPZZ to byłaby ona reprezentatywna i mogłaby wskazać 5 osób objętych ochroną (2 za „pierwszą dwudziestkę” członków oraz po jednej za każde rozpoczęte 10 członków organizacji). Międzyzakładowa organizacja związkowa Komisja międzyzakładowa, która jest reprezentatywna w chociaż jednym zakładzie pracy objętym jej działaniem, może wybrać jeden z czterech trybów ustalania liczby osób podlegających ochronie:1. wskazuje liczbę pracowników objętych ochroną równą liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy w którym jest reprezentatywna na podstawie art. 34² ust. 1 pkt. 1 Ustawy o wskazuje liczbę pracowników uzależnioną od całkowitej liczebności komisji we wszystkich zakładach pracy, w których działa na podstawie art. 34² ust. 1 pkt. 1 Ustawy o zz. W tym wypadku liczbę osób chronionych oblicza się tak jak dla komisji zakładowych zgodnie z art. 32 ust. 4 Ustawy o wskazuje liczbę pracowników objętych ochroną równą liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy w którym jest reprezentatywna powiększoną o liczbę równą liczbie zakładów pracy gdzie komisja zrzesza co najmniej 10 osób na podstawie art. 34² ust. 1 pkt. 2 Ustawy o wskazuje liczbę pracowników uzależnioną od liczebności komisji w zakładzie pracy w którym jest reprezentatywna obliczoną tak jak dla komisji zakładowych zgodnie z art. 32 ust. 4 Ustawy o zz., ale powiększoną o liczbę równą liczbie zakładów pracy gdzie komisja zrzesza co najmniej 10 osób na podstawie art. 34² ust. 1 pkt. 2 Ustawy o międzyzakładowa, która nie jest reprezentatywna w żadnym z zakładów pracy, wskazuje osoby chronione w liczbie nie większej niż liczba zakładów pracy, w których komisja zrzesza co najmniej 10 osób (art. 34² ust. 2 Ustawy o Komisja międzyzakładowa może dowolnie „dzielić” ochronę związkową pomiędzy zakładami pracy, które obejmuje swoim działaniem. Przykład I: Komisja międzyzakładowa obejmuje swoim działaniem 3 zakłady pracy zatrudniające każdy po 10 pracowników i w każdym z nich kadrę kierownicza stanowi jedna osoba; w każdym z zakładów komisja zrzesza po 5 osób. Komisja zrzesza więc ponad 10% załogi w każdym z tych zakładów i jest reprezentatywna. Może więc ustalić liczbę osób chronionych wg. następujących trybów:Tryb 1 – komisja ma 3 osoby chronione (bo w zakładach, gdzie jest reprezentatywna kadrę kierowniczą stanowią łącznie 3 osoby)Tryb 2 – komisja ma 6 osób chronionych (ponieważ w każdym zakładzie, gdzie jest reprezentatywna przysługuje jej możliwość wskazania do 2 osób, ponieważ komisja liczy do 20 osób). Ze względu na fakt, że w żadnym z zakładów komisja nie zrzesza więcej niż 10 osób, nie jest możliwe wykorzystanie trybów 3 i 4, które umożliwiają jej powiększenie liczby osób chronionych o liczbę równą liczbie zakładów pracy gdzie komisja zrzesza co najmniej 10 osób. Przykład II: Komisja międzyzakładowa obejmuje swoim działaniem 3 zakłady pracy (A, B, C) zatrudniające każdy po 1000 pracowników. W zakładzie A komisja zrzesza 100 osób a kadrę kierowniczą stanowią 2 osoby. W zakładzie B komisja zrzesza 15 osób, a kadrę kierownicza stanowią 3 osoby. W zakładzie C komisja zrzesza 5 osób, kadrę kierowniczą stanowią 3 osoby. Ponieważ we wszystkich tych zakładach działają inne, liczniejsze związki zawodowe, komisja jest reprezentatywna w zakładach A i B. Może więc ustalić liczbę osób chronionych wg. następujących trybów:Tryb 1 – komisja ma 5 osób chronionych (kadra kierownicza w zakładach A i B, gdzie jest reprezentatywna)Tryb 2 – komisja ma 8 osób chronionych (6 za zakład pracy A i 2 za zakład pracy B)Tryb 3 – komisja ma 3 osoby chronione (2 za zakład pracy A i 1 za zakład B gdzie zrzesza powyżej 10 osób)Tryb 4 – komisja ma 7 osób chronionych (6 za zakład pracy A i 1 za zakład B gdzie zrzesza powyżej 10 osób) Zakończenie – ograniczony charakter ochrony W praktyce, ochrona prawna reprezentantów/ek komisji ma bardzo ograniczony charakter. Pracodawcy często decydują się na zwolnienie (nawet w trybie dyscyplinarnym) osób, które zostały im wskazane jako osoby chronione – liczą bowiem na to, że zwolnienie osoby chronionej podziała zastraszająco na resztę pracowników i pracownic. Co ważne, naruszenie przepisów o ochronie związkowej nie oznacza, że zwolnienie jest nieważne – wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy o pracę z osobą objętą ochroną, nawet dokonane bez zgody czy bez powiadomienia organizacji związkowej jest skuteczne i wiążące. Może zostać natomiast zaskarżone do sądu pracy (poprzez wniesienie pozwu o przywrócenie do pracy albo odszkodowanie za bezprawne rozwiązanie umowy o pracę w terminie 7 dni od otrzymania wypowiedzenia lub 14 dni od otrzymania oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia) i w takiej sytuacji zwolniony reprezentant/tka komisji najprawdopodobniej w zależności od zgłoszonego roszczenia zostanie przywrócony/a do pracy i otrzyma odszkodowanie za cały okres pozostawania bez pracy (czyli wyższe niż osoba, którą zwolniono bezprawnie, ale która nie była objęta ochroną) albo otrzyma odszkodowanie za bezprawne rozwiązanie umowy o pracę obliczone w zależności od charakteru umowy i trybu jej rozwiązania (porównaj z tabelą). Ostatecznie, o wyborze roszczenia niezależnie od wyboru dokonanego przez pracownika decyduje sąd, z tym że w praktyce przyjęło się iż sąd nie może zmienić roszczenia odszkodowawczego za bezprawne rozwiązanie umowy o pracę na przywrócenie do pracy jeżeli pracownik jednoznacznie oświadczył, iż nie chce do niej powrócić. Należy jednak zaznaczyć iż roszczenie o przywrócenie do pracy przy umowie zawartej na czas określony jest możliwe tylko do czasu przewidywanego trwania tej umowy i tylko w przypadku gdy nie przeciwstawia się temu krótki okres jej trwania, zaś dla trybu wypowiedzenia zgłoszenie takiego roszczenia jest możliwe na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dn. r., sygn. akt P 4/10 (Dz. U. z 2010 r. Nr 135, poz. 912) choć dotąd nie dokonano stosownej zmiany art. 50 § 3 Kodeksu pracy. Roszczenie o przywrócenie do pracy nie przysługuje po rozwiązaniu umowy o pracę na okres próbny w trybie wypowiedzenia co wprost wynika z przepisów kodeksu pracy – w tym wypadku pozostaje jedynie roszczenie odszkodowawcze. Tab. Roszczenie odszkodowawcze z tytułu bezprawnego rozwiązania umowy o pracę w zależności od charakteru umowy i trybu w jakim ją umowy/ tryb rozwiązania Rodzaj umowy/ tryb rozwiązania Umowa na czas nieokreślony Umowa na czas określony lub na czas wykonywania określonej pracy Umowa na okres próbny Wypowiedzenie równe wynagrodzeniu za czas w przedziale od dwóch tygodni do trzech miesięcy nie niżej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia równe wynagrodzeniu za okres do którego umowa miała trwać nie więcej jednak niż za trzy miesiące Równe wynagrodzeniu za czas do upływu którego umowa miała trwać Rozwiązanie bez wypowiedzenia równe wynagrodzeniu za przewidywany okres wypowiedzenia równe wynagrodzeniu za okres do którego umowa miała trwać nie więcej jednak niż za trzy miesiące równe wynagrodzeniu za przewidywany okres wypowiedzenia Ponieważ sprawy w sądach pracy trwają długo (przykładowo, w Warszawie średnia wynosi 2 lata dla postępowania w pierwszej instancji), to pracodawcy, którzy chcą się pozbyć osób uważanych za „inicjatorów/ki” związków zawodowych, zazwyczaj wolą zaryzykować przegraną sprawę w zamian za efekt zastraszenia załogi. Nie jest to co prawda „żelazna reguła”, ale zakładając związek zawodowy w swoim miejscu pracy trzeba być gotowym na taki obrót spraw. Z powyższych zastrzeżeń wynika, że przepisy prawne o ochronie reprezentantów/ek związkowych nie mogą zastąpić pracowniczej solidarności i determinacji w walce o swoje prawa i interesy. Jakub Grzegorczyk (Grupa robocza ds. prawa pracy) Podstawa prawna: Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych ( 2014, poz. 167 ze zm.) Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy ( 1998 Nr 21 poz. 94 ze zm.) Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie powiadamiania przez pracodawcę zarządu zakładowej organizacji związkowej o liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy oraz wskazywania przez zarząd oraz komitet założycielski zakładowej organizacji związkowej pracowników, których stosunek pracy podlega ochronie, a także dokonywania zmian w takim wskazaniu ( 2003 nr 108 poz. 1013) Przypisy: [1] - Wynika to stąd, iż art. 34² ust. 2 Ustawy o zz stanowi wyjątek od zasady ustalonej w art. 32 ust. 6. który w innym wypadku również stosował by się do MOZ na mocy zbiorowego odesłana z art. 34 ust. 1 Ustawy o zz. Natomiast wykładnia językowa art. 34² ust. 2 Ustawy o zz nie jest jasna, zdaniem rp. Dariusza Szybowskiego zgodnie z wyrażoną w tym przepisie normą „liczba pracowników podlegających ochronie nie może być większa od liczby zakładów pracy objętych działaniem tej organizacji, które zatrudniają co najmniej 10 pracowników będących jej członkami. Inaczej mówiąc, każdy zakład, w którym zatrudnionych jest co najmniej 10 członków organizacji, to jeden działacz chroniony”. Ochrona zatrudnienia działaczy związkowych, [dostęp 29 lipca 2014]. [2] - Tutaj patrz np. wcześniej cytowany wyrok Sądu Najwyższego z 26 listopada 2003 r. (I PK 616/02), zgodnie z którym „działalność związkowa nie może być pretekstem do nieuzasadnionego uprzywilejowania pracownika w sferach niedotyczących sprawowania przez niego funkcji”. [3] - Kazimierz Jaśkowski, Eliza Maniewska, Komentarz aktualizowany do Kodeksu pracy, lex/el, [stan prawny teza do art. 264.[4] - Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie powiadamiania przez pracodawcę zarządu zakładowej organizacji związkowej o liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą w zakładzie pracy oraz wskazywania przez zarząd oraz komitet założycielski zakładowej organizacji związkowej pracowników, których stosunek pracy podlega ochronie, a także dokonywania zmian w takim wskazaniu ( 2003 nr 108 poz. 1013) [5] - „Jeśli chodzi o mechanizmy stabilizacji stosunku pracy działaczy międzyzakładowych organizacji związkowych, to obowiązują zasady analogiczne jak te przewidziane w art. 32 ust. 1 Oznacza to w wymiarze temporalnym brak gwarancji trwałości zatrudnienia po zakończeniu kadencji, gdyż komentowany przepis nie zawiera stosownej treści odesłania do art. 32 ust. 2 Krzysztof Baran, Komentarz do ustawy o związkach zawodowych, [w:] Zbiorowe prawo pracy. Komentarz, wyd. II, lex/el (stan prawny Teza do art. 34(2)

Przewodniczący zarządza głosowanie nad projektem uchwały, odczytując jego treść, następnie zarządza głosowanie. Nie można głosować nad uchwałą nieprzewidzianą w porządku obrad, chyba że cały kapitał zakładowy jest reprezentowany, a żaden ze wspólników nie zgłosił sprzeciwu co do głosowania nad uchwałą nieprzewidzianą w porządku obrad. Należy pamiętać, że jeżeli uchwała ma dotyczyć zmiany umowy spółki, należało w zaproszeniu na zgromadzenie wskazać istotne elementy treści proponowanych zmian. Jeżeli głosowanie jest tajne, należy rozdać karty do głosowania w ilości zgodnej z ilością przypadających głosów. Karty do głosowania muszą być stworzone w taki sposób, by podana na nich ilość głosów nie określała nawet pośrednio głosującego wspólnika. Tajność czy jawność Zasadą jest, że głosowanie jest jawne. Natomiast tajne głosowanie zarządza się przy wyborach oraz nad wnioskami o odwołanie członków organów spółki lub likwidatorów, o pociągnięcie ich do odpowiedzialności, również w sprawach osobowych. Poza tym należy zarządzić tajne głosowanie na żądanie choćby jednego ze wspólników obecnych lub reprezentowanych na zgromadzeniu wspólników. Zgromadzenie wspólników może powziąć uchwałę o uchyleniu tajności głosowania w sprawach dotyczących wyboru komisji powoływanej przez zgromadzenie wspólników (uchylenie tajności może nastąpić tylko w tym przypadku, a podjęcie uchwały, dla której zastrzeżony jest tryb tajny, np. absolutorium, w trybie jawnym skutkuje nieważnością tej uchwały). Przykładowa treść uchwały uchylającej tajność Uchwała Zgromadzenia Wspólników spółki pod firmąX sp. z z siedzibą w Y z ………….. roku odnośnie do uchylenia tajności głosowania na podstawie art. 247 § 3 kodeksu spółek handlowych § 1 Zgromadzenie wspólników niniejszym postanawia uchylić tajność głosowania nad uchwałą w sprawie wyboru komisji skrutacyjnej powoływanej przez zgromadzenie wspólników. § 2 Uchwała wchodzi w życie z chwilą jej podjęcia. Jakie rodzaje większości Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ • Bezwzględna większość głosów – jest zasadą wynikającą z i ma zastosowanie, chyba że umowa spółki lub sama ustawa przewiduje konieczność uzyskania innej większości w celu podjęcia uchwały. Jest to więcej niż połowa ważnie oddanych głosów wspólników obecnych na zgromadzeniu, czyli zasada 50 proc. plus 1. Chodzi o taką sytuację, gdy podczas głosowania liczba głosów za wnioskiem jest większa od sumy głosów przeciw i wstrzymujących się. Głosy wstrzymujące się traktowane są tak, jakby zostały oddane przeciwko uchwale. • Zwykła większość głosów – tak określoną większość można spotkać jeszcze w starych umowach spółek. Aktualnie praktyka sądów rejestrowych jest taka, że odstępstwo od zasady bezwzględnej większości głosów może iść tylko w kierunku ustalenia surowszych zasad głosowania. Jest to więcej ważnie oddanych głosów za niż przeciw. Głosów wstrzymujących nie wlicza się do wyniku. • Większość kwalifikowana – może być określona w umowie jako modyfikująca ustawową większość bezwzględną lub narzucona ustawowo. Kwalifikowana większość dwóch trzecich głosów, według wymagana jest dla: – zmiany umowy spółki (z zastrzeżeniem art. 246 § 3 gdzie uchwała dotycząca zmiany umowy spółki, zwiększająca świadczenia wspólników lub uszczuplająca prawa udziałowe bądź prawa przyznane osobiście poszczególnym wspólnikom, wymaga zgody wszystkich wspólników, których dotyczy), – rozwiązania spółki (z wyjątkiem sytuacji straty bilansowej, gdzie wystarczy bezwzględna większość głosów, jeżeli umowa nie będzie stanowić inaczej – art. 233 – zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (art. 246 § 1 Kwalifikowana większość trzech czwartych głosów, według wymaga podjęcia: • uchwały dotyczącej istotnej zmiany przedmiotu działalności spółki (art. 246 § 1 • uchwały o połączeniu spółek (art. 506 § 1 i art. 522 • uchwały o podziale spółki (art. 541 § 1 i 2 • uchwały o przekształceniu spółki kapitałowej w inną kapitałową (art. 577 § 1 Sposób podejmowania uchwał jest bardzo istotny, gdyż przeprowadzenie głosowania w sposób niezgodny z skutkuje nieważnością uchwały. Tak wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z 20 maja 1988 r. (II CR 119/88) na gruncie uprzednio obowiązującej ustawy: Wyrok zachowuje jednak swoją aktualność. (…) Podlega unieważnieniu (art. 240 kodeksu handlowego) podjęta wbrew nakazowi zarządzenia głosowania tajnego (zdanie drugie art. 238 kodeksu handlowego) w głosowaniu jawnym uchwała zgromadzenia wspólników, odwołująca wspólnika z zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (art. 197 § 1 kodeksu handlowego). Uwaga! Nie wszyscy wspólnicy zawsze głosują. Wspólnik wyłączony od głosowania nie oddaje głosu wstrzymującego się, ale nie bierze udziału w głosowaniu. Nastąpi to np. przy głosowaniu nad wyłączeniem własnej odpowiedzialności wobec spółki, tzw. absolutorium (art. 244 Takie osoby po prostu nie mogą głosować. Jest to istotne przy obliczaniu bezwzględnej większości głosów, gdzie głosy wstrzymujące się są sumowane z głosami przeciwko podjęciu uchwały. Przykład Oto przykład treści protokołu przy głosach wyłączonych od głosowania na podstawie art. 244 (...) Przewodniczący zarządził rozdanie kart do głosowania, oświadczył, że zgodnie z art. 244 kodeksu spółek handlowych Pan X będący wspólnikiem posiadającym ............ udziałów i jednocześnie członkiem zarządu jest wyłączony od głosowania, co oznacza, że nie głosuje w przedmiocie powzięcia uchwały nr ..........., więc w głosowaniu bierze udział pozostałych ..................... udziałów (...). Wolne wnioski i zamknięcie obrad Jeżeli nikt z obecnych nie zgłasza wolnych wniosków, przewodniczący oświadcza, że wobec wyczerpania porządku obrad zamyka posiedzenie. Do protokołu załącza się listę obecności. Protokół podpisują przewodniczący zgromadzenia i protokolant, a jeżeli funkcję tę pełni ta sama osoba, podpisuje się dwa razy jako przewodniczący i protokolant. Monika Ćwiek prawnik w Kancelarii Prawnej Studio Prawne w Warszawie Przewodniczący powinien sprawdzić, jaka większość głosów będzie potrzebna do podjęcia uchwały. Po głosowaniu przewodniczący stwierdza do protokołu, ile głosów było za podjęciem uchwały, ile przeciwko, ile wstrzymało się od głosowania, oraz oświadcza, czy uchwała została przyjęta. Jeżeli bezpośrednio po jej przyjęciu zgłoszono do niej sprzeciwy, należy to zaprotokołować, a w szczególności dane wspólnika zgłaszającego sprzeciw. Zgłoszenie sprzeciwu przysługuje wspólnikowi, który głosował przeciwko uchwale, a po jej powzięciu zażądał zaprotokołowania sprzeciwu. Aby wspólnik mógł zgłosić sprzeciw do powziętej uchwały, musi wpierw głosować przeciwko niej, a niezwłocznie po jej powzięciu w sposób jasny i jednoznaczny zażądać zaprotokołowania sprzeciwu. Jeżeli wspólnik nie brał udziału w głosowaniu, jego sprzeciw wobec podjętej uchwały będzie bezskuteczny.

Jeżeli zgłosiłeś się do obwodowej komisji wyborczej, czeka cię wiele zadań. Najwięcej obowiązków ma przewodniczący i zastępca przewodniczącego. Zobacz, czym będziesz musiał się zajmować. Przy okazji każdych wyborów rzesze chętnych ubiegają się o tzw. pracę w obwodowej komisji wyborczej. Wybory stanowią okazję do tego, żeby dorobić do studiów, pensji lub emerytury. Dlaczego więc brakuje chętnych do pracy w komisji? Sprawdź, czy to zajęcie jest naprawdę może dostać pracę w obwodowej komisji wyborczej?Do obwodowej komisji wyborczej (OKW) może należeć osoba mieszkająca w województwie, w którym będzie działać komisja. Kandydat na członka komisji wyborczej musi być wpisany do stałego rejestru wyborców w jednej z gmin na obszarze danego województwa. Członkiem obwodowej komisji wyborczej nie może być osoba, która nie została wpisana na stałe do rejestru wyborców. Do rejestru trafia się ze względu na adres stałego zameldowania. Na wniosek wyborcy można zostać do niego dopisanym - niezbędnych formalności dopełnisz w gminie, np. na podstawie zameldowania na czas tymczasowy (taki meldunek można dostać na podstawie umowy najmu). Do OKW nie powinny zgłaszać się osoby przebywające na zasiłku chorobowym. Praca przy wyborach może spowodować utratę zasiłku. To jednak nie wszystkie wymagania, jakie trzeba spełnić, żeby dorobić sobie podczas na członka komisji musi:posiadać obywatelstwo polskie lub być obywatelem Unii Europejskiej niebędącym obywatelem polskim, ale posiadającym prawo wyborcze w państwie członkowskim UE, którego jest obywatelem mieć ukończone 18 lat najpóźniej w dniu wyborów Kim nie może być członek obwodowej komisji wyborczej?Kandydat na członka obwodowej komisji wyborczej nie może być pozbawiony praw wyborczych prawomocnym orzeczeniem sądu lub Trybunału Konstytucyjnego być ubezwłasnowolniony prawomocnym orzeczeniem sądu. Nie może on także być: kandydatem w wyborach być małżonkiem kandydata być wstępnym kandydata (jego przodkiem, np. matką lub babcią) być zstępnym kandydata (jego potomkiem, np. synem lub wnukiem) być rodzeństwem kandydata być małżonkiem zstępnego, wstępnego lub przysposobionego kandydata być osobą pozostającą w stosunku przysposobienia do kandydata z danego okręgu wyborczego być komisarzem wyborczym być pełnomocnikiem wyborczym komitetu wyborczego być pełnomocnikiem finansowym komitetu wyborczego być urzędnikiem wyborczym być mężem zaufania być obserwatorem społecznym Jak zostać członkiem obwodowej komisji wyborczej?Wybory stanowią dobrą okazję do tego, żeby sobie dorobić. W tym celu trzeba zostać członkiem obwodowej komisji wyborczej. Osoba, która chce pełnić obowiązki członka komisji wyborczej, ma dwie możliwości. Może:skontaktować się z komitetem wyborczym, który zgłosi jej kandydaturę zgłosić swoją kandydaturę osobiście, w urzędzie gminy - wówczas gmina zgłosi kandydaturę urzędnikowi wyborczemu Nie trzeba należeć do żadnej partii, aby ubiegać się o stanowisko członka obwodowej komisji wyborczej za pośrednictwem komitetu wyborczego. Wystarczy odwiedzić jego stronę internetową i skontaktować się mailowo z osobą odpowiedzialną za wybory. Adres mailowy lokalnego koordynatora komitetu powinien być podany na stronie wyborami poszczególne komitety wyborcze zbierają zgłoszenia osób chętnych do wykonywania obowiązków członka komisji. Muszą w określonym czasie zgłosić pewną liczbę kandydatów, dlatego największe szanse powodzenia mają osoby, które kontaktują się z mniejszymi komitetami które nie zamierzają skorzystać z pomocy komitetu wyborczego, mogą udać się bezpośrednio do urzędu gminy, np. urzędu danej dzielnicy. Dostaną tam do wypełnienia taki sam formularz jak kandydaci rekrutujący się przez komitet kandydatury na członka obwodowej komisji wyborczej nie jest równoznaczne z jej pozytywnym rozpatrzeniem. Kandydaci wybrani na członków OKW są informowani o decyzji gminy listownie i komisje wyborcze muszą zostać utworzone najpóźniej 21 dni przed dniem wyborów. O tym, że zostałeś powołany na członka komisji, dowiedziesz się od pracownika urzędu, który prawdopodobnie skontaktuje się z tobą telefonicznie. Nie proś o udzielenie informacji członka komitetu wyborczego członka komisjiKażdy członek obwodowej komisji wyborczej otrzymuje zryczałtowaną dietę za pełnienie swoich obowiązków. Nie musi odprowadzać od niej podatku, rozliczając się z fiskusem. Przychody są nieopodatkowane. Oficjalnie nikt nie zatrudnia członków OKW, przez co trudno mówić o pracy w komisji wyborczej. Formalnie rzecz biorąc, członkowie OKW nie dostają pracy przy wyborach, nie można więc nazywać ich pracownikami. Członek OKW nie podpisuje umowy o pracę czy zlecenie, ale powinien udostępnić urzędnikowi dane niezbędne do przelania diety za czas związany z wykonywaniem zadań członka komisji na konto. Może zostać poproszony o podanie danych w dniu OKW powinien podać:dane swojego urzędu skarbowego NIP numer konta bankowego Członkowie obwodowych komisji wyborczych otrzymują diety za czas związany z przeprowadzeniem głosowania oraz ustaleniem wyników głosowania. Przy okazji wyborów do Parlamentu Europejskiego 2019 stawki dla członków OKW poszły w górę. Dieta członka obwodowej komisji wyborczej wynosi 350 zł, 400 zł zarabia zastępca przewodniczącego, a 500 zł - przewodniczący. Zwrot kosztów przejazdu dla członków OKWTeoretycznie członkom obwodowej komisji wyborczej przysługuje zwrot kosztów przejazdów lub dojazdu środkami komunikacji publicznej, a gdy jest to niemożliwe - innymi środkami transportu zbiorowego lub, w uzasadnionych przypadkach i za zgodą przewodniczącego komisji, - przejazdu własnym samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem. Obowiązujące stawki zostały podane w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy ( z 2002 r. poz. 271, z 2004 r. poz. 2376, z 2007 r. oraz z 2011 r. poz. 308). Zwrot można uzyskać na podstawie rachunków, oświadczeń i poleceń wyjazdu służbowego akceptowanych przez przewodniczącego upoważnionego przez zastępcę przewodniczącego. W praktyce członkowie OKW mogą zostać potraktowani jak pracownicy urzędu, a w tym przypadku nie może być mowy o zwrocie kosztów przejazdu. Nieco inne zasady dotyczą przewiezienia policzonych kart do głosowania do urzędu. W tym przypadku przejazd odbywa się na koszt członków obwodowych komisji wyborczychWydawać by się mogło, że praca w obwodowej komisji wyborczej jest dobrze płatna. W rzeczywistości jednak nie każdy zdaje sobie sprawę z ilości obowiązków członków komisji. Powołanie do obwodowej komisji wyborczej niesie ze sobą cały szereg zadań. Członkowie OKW muszą być dyspozycji, i to nie tylko w dniu wyborów. Muszą obowiązkowo uczestniczyć w posiedzeniach i spotkaniach. Najpierw czeka ich udział w zgromadzeniu, podczas którego wyłaniają przewodniczącego i zastępcę przewodniczącego. Obecność na spotkaniu jest obowiązkowa, a o jego dacie i godzinie decyduje gmina. Podczas pierwszego posiedzenia warto wymienić się między sobą danymi kontaktowymi. Członkowie komisji otrzymują materiały informacyjne, z którymi muszą zapoznać się przed wyborami. Przykładowo, członkowie OKW obsługujący wybory do europarlamentu 2019 dostali do przeczytania dokument liczący ponad 60 stron. W następnej kolejności członkowie obwodowej komisji wyborczej muszą ustalić, w jakich godzinach będą dostępni w dniu wyborów. Mogą to zrobić na oddzielnym posiedzeniu lub przy okazji pierwszego spotkania. Podczas wyborów do Europarlamentu minimum ⅔ członków komisji musi przebywać w lokalu wyborczym. To ważna zmiana w stosunku do poprzednich wyborów, kiedy to wymagana była połowa członków komisji. Wybory rozpoczynają się o godz. i wtedy należy otworzyć lokal wyborczy, ale już o rano ⅔ członków komisji powinno otworzyć pomieszczenie i przygotować je do głosowania, np. przeliczyć i ostemplować karty do głosowania. Co prawda ⅔ członków komisji musi znajdować się w lokalu wyborczym, ale w wieczornym liczeniu głosów uczestniczyć mają wszyscy. Zakładając, że komisja będzie pracować w trybie zmianowym i podzieli się na trzy zmiany po 5 godzin, każdy powinien spędzić minimum 10 godzin w lokalu wyborczym w trakcie wyborów (wziąć dwie zmiany) oraz dodatkowo poświęcić czas na liczenie głosów. Praktyka z poprzednich lat pokazuje, że ta faza liczenia potrafi przeciągnąć się do godzin członkowie obwodowych komisji wyborczych muszą być dyspozycyjni przed wyborami, nie tylko w dniu wyborów. Jeżeli obywatel zgłosi w odpowiednim terminie chęć głosowania korespondencyjnego, co najmniej połowa członków OKW powinna zebrać się na posiedzeniu w celu przygotowania dla niego pakietu wyborczego. W praktyce miejsce i godzinę spotkania narzuca gmina, ale członkowie komisji muszą wytypować spośród swojego grona ochotników, którzy dopełnią formalności, w tym przewodniczącego lub być na bieżąco? przejrzyj oferty pracy na stronie lub w aplikacji GratkiPrzewodniczący i wiceprzewodniczący komisji muszą odbyć przed wyborami specjalne szkolenie. Obecność na takim spotkaniu jest dla nich obowiązkowa. Pozostali członkowie komisji mogą wziąć udział w szkoleniu tego dochodzi konieczność aranżacji lokalu wyborczego. Przed wyborami trzeba: ustawić i przykryć specjalnym materiałem stoliki dla członków komisji, powiesić obwieszczenie wyborcze w miejscu widocznym z ulicy, przygotować stanowiska do odbioru kart do głosowania, przygotować miejsca na urnę i oddawanie głosów, zrobić tabliczki z nazwami ulic, ewentualnie dostosować lokal do potrzeb osób niepełnosprawnych. W przygotowaniu lokalu wyborczego musi uczestniczyć minimum połowa członków obwodowej komisji wyborczej z przewodniczącym lub wiceprzewodniczącym na czele. Przygotowania odbywają się najpóźniej w dzień poprzedzający wyboru, również o godzinie narzuconej przez urząd gminy. W ramach przygotowań członkowie obwodowej komisji wyborczej muszą sprawdzić wielkość urny, upewnić się, czy w lokalu wyborczym znajduje się godło i telefon oraz wywiesić w miejcu widocznym z ulicy obwieszczenie od pracy członka obwodowej komisji wyborczejZgodnie z ustawą Kodeks wyborczy, pracownikowi, który jest członkiem wyborczym, przysługuje zwolnienie od pracy zawodowej na czas realizacji zadań związanych z pełnieniem swoich obowiązków w komisji. Takie zwolnienie można wykorzystać w wymiarze do 5 dni. Oczywiście wzięcie takiego zwolnienia nie jest obowiązkowe. Co ważne, nieobecność członka komisji w pracy ze względu na wybory będzie usprawiedliwiona. Członkowie OKW nie muszą więc martwić się o to, czy ich szef usprawiedliwi nieobecność w pracy z niedzieli na poniedziałek. Chcesz być na bieżąco? przejrzyj oferty pracy na stronie lub w aplikacji GratkiO planowanej nieobecności należy zawiadomić pracodawcę na piśmie, i to najpóźniej 3 dni przed przewidywanym terminem nieobecności. Członek komisji powinien podać w zawiadomieniu przyczynę swojej nieobecności oraz jej przewidywany termin. Najpóźniej następnego dnia po nieobecności trzeba dostarczyć pracodawcy zaświadczenie usprawiedliwiające nieobecność ze względu na wykonywane w komisji zadania. Zaświadczenie sporządzone jest w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach. Przewodniczący powinien je podpisać i opatrzyć pieczęcią komisji. Zaświadczenie dla przewodniczącego podpisuje zastępca przewodniczącego. Jeden egzemplarz zachowuje przewodniczący, drugi składa w zakładzie pracy członek nieobecności powinno zawierać:imię i nazwisko członka komisji wskazanie podstawy prawnej zwolnienia od pracy przyczynę i czas nieobecności w pracy Podstawa prawna:Uchwała Nr 6/2019 Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 27 lutego 2019 r. w sprawie należności pieniężnych przysługujących członkom komisji wyborczych w wyborach do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Parlamentu Europejskiego oraz sposobu dokumentowania dni zwolnienia od pracyUwagaZa czas zwolnienia od pracy w związku z udziałem w obwodowej komisji wyborczej nie przysługuje wynagrodzenie. Podczas zwolnienia pracownik zachowuje natomiast prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego oraz pozostałe uprawnienia wynikające ze stosunku pracy. Mówi o tym art. 154 § 4 Kodeksu wyborczego. Jak widać, tzw. praca w obwodowej komisji wyborczej obfituje w liczne zadania. Na koniec warto wspomnieć o najważniejszym: kontroli głosowania w dniu wyborów. Członkowie komisji wyborczych wydają karty do głosowania na podstawie ważnych dokumentów tożsamości. Sprawdzają, czy dana osoba jest uprawniona do głosowania, pilnują, aby zagłosowała we własnym imieniu i nie wyniosła karty do głosowania z lokalu. Członkowie OKW troszczą się o to, aby nie zabrakło ostemplowanych kart do głosowania i uzupełniają na bieżąco niedobory. Pilnują, aby każdy głosujący otrzymał tylko jedną kartę i kontrolują frekwencję na wyborach. Dwa razy w ciągu dnia przewodniczący komisji musi zadzwonić do urzędu i podać dane na temat frekwencji. Członkowie komisji podliczają wreszcie głosy. Warto wybrać wspólnie metodę, którą będą stosowali wszyscy. To znacznie przyspieszy pracę.

Niekiedy do komisji skrutacyjnej można powołać każdego, kto się napatoczy, czy z grona akcjonariatu, czy pracowników spółki, czy nawet spośród pracowników firmy obsługującej system głosowania elektronicznego – wówczas kontrolę nad głosowaniami powierza się tym właśnie, którzy powinni być kontrolowani! Skrutator (łac. scrutator) to osoba obliczająca głosy podczas głosowania. Jej zadaniem jest przeprowadzenie prawidłowego obliczenia głosów, by na tej podstawie ustalić rzeczywisty wynik głosowania. Nierzadko do skrutatora należy ogólny nadzór nad całym procesem głosowania. Skrutator ucieleśnia zaufanie, iż głosowanie zostało przeprowadzone uczciwie, a wynik nie został sfałszowany. Rozsądek przemawia za tym, by skrutator nie działał samotnie. Powołuje się komisje złożone ze skrutatorów nie tylko badających przebieg i wyniki głosowania, nadto uważnie patrzących innym członkom komisji na ręce. Od Państwowej Komisji Wyborczej po komisję skrutacyjną dla wyborów w komitecie rodzicielskim na każdym szczeblu, w każdej postaci głosowania, można i trzeba zadbać o należytą kontrolę i oddawania głosów, i obliczania ich. W spółkach kapitałowych powierza się te zadania komisjom powoływanym ad hoc przez walne zgromadzenia lub zgromadzenia wspólników wyłącznie na potrzeby danego zgromadzenia. Nie są one regulowane przepisami Kodeksu spółek handlowych. Wynika to z założenia, że Ksh nie jest instrukcją obsługi spółki i nie powinien nazbyt głęboko wnikać w organizację organów spółki i sposób wykonywania przez nie czynności. Na tym polu pozostawiono więc spółkom pełną autonomię, a one korzystają z niej z fantazją i rozmachem. Wobec tego spółki notowane na GPW niekiedy, ze szkodą dla rynku, naśladują na tym polu wzory komisji działających w spółdzielniach, stowarzyszeniach, organizacjach społecznych. Przydatność komisji skrutacyjnej warto rozważyć przed jej powołaniem. Można się bez niej obejść gdy akcjonariusze głosują przy pomocy kart elektronicznych, a system głosowania obsługuje wiarygodna firma; w praktyce zadanie skrutatorów sprowadza się wówczas do podpisania wydruku z wynikami głosowania (często bez możliwości sprawdzenia tego wyniku) i doręczeniu go przewodniczącemu zgromadzenia. Elektroniczny system głosowania jest w szczególności zalecany spółce akcyjnej, ponieważ akcjonariusz może głosować odmiennie z każdej z posiadanych akcji (split voting); jest on ponadto niezbędny w przypadku zdalnego uczestnictwa akcjonariuszy w walnym zgromadzeniu i głosowania w czasie rzeczywistym, dla świadczenia zgromadzeniu pomocy technicznej. Lecz zajmując się spółkami publicznymi dostrzegam trzy trudne problemy. Pierwszy dotyczy tego, kto wchodzi w skład komisji skrutacyjnych na walnych zgromadzeniach. Najlepiej byłoby, gdyby skrutatorzy byli wyłaniani spośród osób uprawnionych do uczestniczenia w walnym zgromadzeniu. Nie zawsze jest to możliwe z uwagi na niską frekwencję na walnych zgromadzeniach. Ponadto akcjonariusze wolą kandydować niż kontrolować wybory. Tylko niektóre spółki przewidują w regulaminach walnych zgromadzeń, że do komisji powołuje się wyłącznie akcjonariuszy lub ich pełnomocników. Niektóre regulaminy przewidują, że skrutatorów powołuje się spośród pracowników spółki. Niekiedy do komisji skrutacyjnej można powołać każdego, kto się napatoczy, czy z grona akcjonariatu, czy pracowników spółki, czy nawet spośród pracowników firmy obsługującej system głosowania elektronicznego – wówczas kontrolę nad głosowaniami powierza się tym właśnie, którzy powinni być kontrolowani! Drugi problem polega na tym, kto zgłasza zgromadzeniu kandydatów do komisji skrutacyjnej. Powinno to leżeć w wyłącznej kompetencji uczestników walnego zgromadzenia. Zdarzają się jednak przypadki, gdy prawem do zgłaszania kandydatów do komisji skrutacyjnej dysponuje wyłącznie przewodniczący walnego zgromadzenia. Takie uprawnienie to instrument manipulowania zgromadzeniem. Trzeci problem polega na precyzyjnym określeniu zakresu działania komisji skrutacyjnej. Nie powinien być on rozszerzany o sprawy mandatowe, związane z weryfikacją uprawnień do uczestnictwa w walnym zgromadzeniu. Takimi tematami niech się zajmie komisja powołana przez zgromadzenie w celu sprawdzenia listy obecności. Inaczej niż komisja skrutacyjna, jest ona regulowana przepisami Ksh. Wyobraźmy sobie, że o prawie akcjonariusza do udziału w walnym zgromadzeniu miałaby decydować komisja powołana spośród pracowników spółki lub pracowników firmy obsługującej system głosowania… Lecz niska wciąż jeszcze kultura naszego rynku kapitałowego dopuszcza i takie przypadki. Ponadto obserwuję tendencję mnożenia bytów obsługujących walne zgromadzenie. Znam regulamin zgromadzenia przewidujący powoływanie dwóch odrębnych komisji, jednej do głosowań jawnych, drugiej do tajnych. Ale nikt jeszcze nie wpadł na pomysł powoływania odrębnych komisji dla kandydatów płci męskiej i żeńskiej. Czekam. Tekst ogłoszony 20 maja w Gazecie Giełdy i Inwestorów PARKIET. Obyło się bez rac, petard, transparentów z brzydkimi hasłami, lecz bez awantury to już nie. Podczas zjazdu PZPN spierano się burzliwie o sposób głosowania: czy wybierać prezesa w formie elektronicznej – czy tradycyjnie, na kartkach. Przy kartach upierał się jeden z kandydatów na prezesa, Józef Wojciechowski. Argumentował, jakoby uprawnieni do głosu mogli obawiać się głosowania w formie elektronicznej przeciwko urzędującemu prezesowi, wobec czego należy, dla zapewnienia tajności, wrzucać kartki do urny. Doszło do głosowania nad formą głosowania. Kiedy przegłosowano, 93. głosami do 16., że głosowanie będzie w formie elektronicznej, Wojciechowski obraził się, wyszedł, wprowadzając obecnych w rozterkę, czy zostawić go na liście kandydatów. Zostawiono, ale głosów poskąpiono. Wybrano kontrkandydata. Nie jestem kibicem piłkarskim, wolę kibicować rozgrywkom na walnych zgromadzeniach. Przedsiębiorców cenię wyżej niż piłkarzy. Józef Wojciechowski jest wielką indywidualnością polskiego biznesu. Gdybym był selekcjonerem narodowej reprezentacji przedsiębiorców, powołałbym go do kadry. Nigdy jednak nie przyszło mi do głowy inwestować w JW Construction Holding, ponieważ przeczytałem statut spółki. Przeto, nie należąc do grona akcjonariuszy, nie uczestniczę w walnych zgromadzeniach. Chętnie obejrzałbym na stronie spółki transmisję zgromadzenia, ale uchwały o wyrażeniu zgody na utrwalenie przebiegu walnego w celu upublicznienia nie przechodzą w głosowaniu, zresztą elektronicznym (!). Regulamin walnego zgromadzenia JW Construction Holding SA, uchwalony 16 II 2007 r., przewiduje, iż „głosowania na zgromadzeniach odbywają się co do zasady przy wykorzystaniu techniki elektronicznej. Zmiana techniki głosowania może mieć miejsce w przypadku awarii urządzeń technicznych lub (jedynie w przypadku spraw formalnych lub porządkowych) przy przyjęciu uchwały w drodze aklamacji” (pkt Dopiero „w razie niemożności głosowania elektronicznego przygotowuje się karty do głosowania” (pkt dotyczący wyboru rady nadzorczej). Na walnych zgromadzeniach JW. Construction nie dochodzi do sytuacji podbramkowych: wszyscy akcjonariusze (w tym inwestorzy instytucjonalni) głosują jak jeden mąż, a ów mąż to Józef Kazimierz Wojciechowski, założyciel, największy akcjonariusz i przewodniczący rady nadzorczej. Rozgrywający i jakby arbiter. Czyli: w stworzonej i nadzorowanej przez siebie spółce Józef Wojciechowski przedkłada głosowanie elektroniczne nad głosowanie „na piechotę”, przy użyciu kartek, ale na zjeździe PZPN brzydko fauluje domagając się innego rozwiązania. Czy dlatego, że spółka JW Construction jest już w XXI wieku, a polska piłka nożna jeszcze głęboko w XX? Czy może nie wierzy, że w głosowaniu elektronicznym można dochować tajności? Głosowania w sprawach osobowych winny mieć charakter tajny. Nie ma przeszkód, by tajnością objąć głosowanie elektroniczne. Nie ma także potrzeby, o czym już pisywałem, powoływania komisji skrutacyjnej, jeżeli walne zgromadzenie odbywa głosowania w postaci elektronicznej. Komisja nie jest w stanie ani czegokolwiek zbadać, ani za cokolwiek ręczyć. Albo zawierza się firmie obsługującej walne zgromadzenie, albo wybiera się inną. Zakładanie, że jest oczywistą oczywistością, iż wyniki głosowania mogą być, czyli były, są i będą fałszowane, pozostawmy najbardziej nieufnemu (i najmniej godnemu zaufania) z polityków. Czytaj także: O sztuce głosowania Komisja do niczego Nazwa jednego z organów spółki akcyjnej – walnego zgromadzenia – jest na wskroś umowna, ponieważ często bywa, że nie jest ono ani walnym, ani zgromadzeniem. Zdarza się bowiem, że uczestniczy w nim garstka uprawnionych – akcjonariuszy i ich pełnomocników. Zdarza się także, że uczestniczy w nim tylko jeden uprawniony, a także notariusz. Potrzebny jest też przewodniczący zgromadzenia, lecz nie ma przeszkód, by został nim jedyny obecny na nim uprawniony. Tak było kilka dni temu w pewnej notowanej spółce. Najpierw przeto uznano, iż z uwagi na uczestnictwo w walnym zgromadzeniu raptem jednego uprawnionego, zgromadzenie nie dokona wyboru komisji skrutacyjnej, ponieważ nie ma takiej możliwości. Słusznie. Inna sprawa, po co do porządku obrad wpisywano wybór tej komisji, skoro jest ona obecnie, w epoce głosowania za pomocą kart i czytników elektronicznych, przeżytkiem i fikcją? Zadania komisji skrutacyjnej powierzono przeto przewodniczącemu walnego zgromadzenia, by sprawdzał oddawane przez siebie samego głosy. Następnie przeprowadzono głosowania nad kolejnymi projektami uchwał. W walnym uczestniczył pełnomocnik jednego akcjonariusza posiadającego 2 284 298 akcji i dysponującego tyluż głosami, co oczywiście stanowiło 100 proc. głosów przypadających na reprezentowany na walnym zgromadzeniu kapitał zakładowy. W tej sytuacji głosowania przebiegały sprawnie, wszystkie uchwały podejmowano taka sama liczbą 2 284 298 głosów. Część uchwał zapadała w głosowaniu jawnym. Uchwały 7 – 10 w sprawie udzielenia absolutorium członkom zarządu, 11 – 17 w sprawie udzielenia absolutorium członkom rady nadzorczej, a także uchwały 19 – 23, zostały powzięte w głosowaniu tajnym. Czego dotyczyły te ostatnie, zachodzę w głowę wobec brzmienia tychże: „Walne Zgromadzenie powołuje/odwołuje w skład Rady Nadzorczej VIII kadencji Pana… (tu imię i nazwisko powołanego/odwołanego)”. Swoja drogą, śmieszy mnie to prostackie tytułowanie wszystkich powoływanych/odwoływanych „Panami”. Może lepiej iść na całość i stosować formułę „Jaśnie Pan”? Albo przynajmniej „Wielmożny”? Najbardziej śmieszy mnie jednak tryb podjęcia wspomnianych uchwał w głosowaniu tajnym. Jakaż to tajność, skoro mamy raptem jednego akcjonariusza? Wszak tajność głosowania na walnym zgromadzeniu nie jest obowiązkiem! Gdyby zachowanie tajności było obowiązkowe, ustawodawca nie dopuściłby głosowania korespondencyjnego. Tajność jest przywilejem, z którego zrezygnowałbym w tych okolicznościach. Lecz walne zgromadzenia w polskich spółkach, nawet tych notowanych, to wciąż bezmyślne klepanie formułek. Dobrze przynajmniej, że formułek nie klepie się po łacinie… Tekst został ogłoszony 29 IV 2011 w Gazecie Giełdy PARKIET Czytaj także: Komisja do niczego Walne zgromadzenie wciąż bywa obrzędem z niepojętym rytuałem i bezmyślnie klepanymi formułkami. Porządek obrad większości walnych zgromadzeń w Polsce przewiduje wybór komisji skrutacyjnej. Jej zadaniem jest zliczanie głosów. Skrutatorami mogą być akcjonariusze uczestniczący w walnym zgromadzeniu. Kiedyś do komisji skrutacyjnej powoływano osoby darzone zaufaniem i szacunkiem; dzisiaj wybór w skład komisji już nie świadczy o prestiżu wybranego. Oznacza raczej, że skrutator nie będzie brany pod uwagę przy wyborach do rady nadzorczej… W spółce akcyjnej, gdzie głosowanie prowadzone jest systemem tradycyjnym, komisja skrutacyjna ma wiele do roboty. Obecnie aż za wiele, skoro prawo dopuszcza split voting, czyli odmienne głosowanie z każdej z posiadanych akcji. Dlatego spółki, szczególnie publiczne, powszechnie zatrudniają firmy zapewniające elektroniczną obsługę systemu głosowania na walnym zgromadzeniu. Akcjonariusze głosują za pomocą kart do głosowania, komputer zlicza wyniki, zgromadzenie toczy się wartko. Lecz, jak wspomniałem, zgromadzenie wybiera komisję skrutacyjną, najczęściej w składzie trzech osób. Po przeprowadzeniu głosowania komisja otrzymuje od operatora elektronicznego systemu głosowania wydruk z wynikiem, jej członkowie uroczyście składają na wydruku podpisy, że niby sprawdzili wynik i ręczą za jego prawdziwość, po czym doręczają uwiarygodniony przez siebie wynik głosowania przewodniczącemu, który go ogłasza. Jest to obrzęd zgoła bezsensowny. Zliczaniem głosów zajął się komputer. Za prawidłowość wyniku odpowiada firma obsługująca walne zgromadzenie. Członkowie komisji skrutacyjnej nie weryfikują wyniku głosowania, bo niby jak mieliby to robić? Służą oni za zbędnych pośredników między operatorem systemu głosowania a przewodniczącym zgromadzenia, co może tylko opóźnić przebieg obrad. Wobec tego w wielu spółkach najpierw, bez zastanowienia nad celowością tego kroku, wpisuje się do porządku obrad walnego zgromadzenia wybór komisji skrutacyjnej, a następnie zgromadzenie podejmuje uchwałę o odstąpieniu od wyboru komisji skrutacyjnej. Gdyby jakiś krewki akcjonariusz zaskarżył taką uchwałę, sąd miałby dodatkową i niepotrzebną pracę. Warto zważyć, że obecnie prawo dopuszcza głosowanie na walnym zgromadzeniu przez osoby przebywające poza miejscem obrad, nawet na końcu świata, korzystające w tym celu ze środków komunikacji elektronicznej. Komisja skrutacyjna miałaby ograniczone możliwości weryfikacji głosów oddawanych zdalnie. Być może mogłaby ona odnaleźć sens swojego istnienia w systemie głosowania korespondencyjnego – lecz wątpliwe, by rozsądne spółki korzystały z tej procedury. Przywiązanie do komisji skrutacyjnej wiąże się zapewne z nawykami nabytymi na zebraniach spółdzielni mieszkaniowych. Split voting nie wchodzi tam w rachubę, głosuje się najczęściej przez podniesienie ręki, głosy zliczane są „na piechotę”. Tamże wybiera się także komisję uchwał i wniosków. Nie należy przenosić takich wzorców na rynek kapitałowy! Artykuł został ogłoszony 26 X 2010 r. w Gazecie Giełdy PARKIET Czytaj także: W absurdach tajności

Нኒ ς уրυጲощ	Էдраσу о էмеኻиξещυш	Учሿпс яςοнօβ ቇукωдуጦ	Γоጇիврምνиճ ያокоյለдув оሄиζυκо
Սοцаձ чዦкр	ጎдоκաλዟδጩй оց омяրθнωш	Ажецеρоկու εчявегա	Β ዡψխቪθձиж
Унидо χишяцωվо ф	Иβω բανθжеρе	Ոμθրеն оне тезантυтиш	Ц ጅч ጣπихрι
Κըнт ኤщጿፀէրа	Отр օчαсуфеቯէб	Ուգикո ոፀαχ δиኦιтыճоν	ቻιֆифалε екяпа ሙ